[Πίσω από τη βιτρίνα] Ο ρόλος του κακού

Πέρυσι το καλοκαίρι ο κακός ήταν ο Σόιμπλε που επεδίωξε το Grexit, αλλά ευτυχώς οι ορέξεις του απετράπησαν μετά τη 17ωρη ηρωική διαπραγμάτευση. Τον ρόλο του κακού στο φετινό διαπραγματευτικό σίκουελ παίζει το ΔΝΤ. Τον ενσαρκώνει άλλωστε εξαιρετικά ο μισητός Τόμσεν, που στήνει το σκηνικό πιστωτικής ασφυξίας από το γραφείο του στην Ουάσιγκτον. Βοηθάει σε αυτό και η Κριστίν Λαγκάρντ που απαντά δηκτικά κι επιτιμητικά στον Τσίπρα. Η ομιλία του Πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια ανοιχτή καταγγελία για το συνολικό αποτύπωμα του Ταμείου στα ελληνικά πράγματα από την αρχή της κρίσης, με τους λάθος πολλαπλασιαστές και τις άστοχες εκτιμήσεις στην εφαρμογή του προγράμματος. Τι κι αν τα στελέχη του μιλούν – στην υποκλαπείσα συνομιλία – για την ανάγκη χαμηλότερων πλεονασμάτων που σημαίνουν κάποια δισ. λιγότερα μέτρα; Το σημαντικό ήταν να καλλιεργηθεί το κατάλληλο υπέδαφος για ένα σκηνικό ρήξης.

Αυτή η ρήξη πάντως μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαίων δεν συνέβη – άγνωστο εάν οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί προσέβλεπαν σε μια τέτοια εξέλιξη. Η εικόνα της Μέρκελ δίπλα στη Λαγκάρντ επιβεβαίωσε πως για ακόμη μια φορά οι δανειστές μας βρίσκονται σε μια ενιαία γραμμή και πως οι επιμέρους διαφορές τους δεν αναμένεται να οδηγήσουν σε διαζύγιο από το ελληνικό πρόγραμμα. Αν κάτι μείνει τελικά από την ιστορία της υποκλοπής, θα είναι η συσπείρωση του κομματικού ακροατηρίου αλλά και των βουλευτών του κυβερνητικού συνασπισμού απέναντι στον βολικό εχθρό. Θα λειτουργήσει και ως άλλοθι για την ψήφιση ενός δυσβάστακτου πακέτου μέτρων – ποιος θα τολμήσει να διαφοροποιηθεί όταν αποδεικνύεται ότι ο εχθρός θέλει αποδεδειγμένα να φθάσει τα πράγματα στα άκρα;

Η κυβέρνηση δείχνει να προσβλέπει στο σενάριο μιας σοφτ αξιολόγησης, αφού προσλαμβάνει μια προδιάθεση ευελιξίας από την πλευρά των Ευρωπαίων – λόγω Προσφυγικού, Brexit και λοιπών ανοιχτών μετώπων που δεν θέλουν να τους σκάσει τώρα και μια νέα ελληνική κρίση. H σοφτ αξιολόγηση είναι όμως στην πραγματικότητα η λύση της υπερφορολόγησης της μεσαίας τάξης με συντελεστές πέρα από κάθε λογική – αν ενσωματώσετε την έκτακτη εισφορά στην κανονική κλίμακα θα δείτε πως ξεπερνά το 50% σε εισοδήματα άνω των €40.000. Πρόκειται για μια επιλογή που βαθαίνει τις υφεσιακές τάσεις και καθιστά τη χώρα μη ελκυστικό προορισμό για επενδύσεις. Το Μαξίμου επίσης αφήνει να εννοηθεί ότι η συζήτηση για τη διευθέτηση του χρέους, αυτή που πριν από λίγους μήνες ο Πρωθυπουργός αποκαλούσε Ιθάκη, μπορεί να μετατεθεί σε δεύτερο χρόνο, αφού πρώτα αποκλειστούν οι συνταγές που προτείνει το ΔΝΤ. Προς το παρόν, προτεραιότητα είναι η άμεση ολοκλήρωση της αξιολόγησης, έστω και με διπλά κείμενα και αστερίσκους. Η μετάθεση στον χρόνο, η διαχείριση των ζητημάτων αργότερα, σε μια ίσως ευνοϊκότερη συγκυρία, φαίνεται να επιλέγεται ως η λύση στην παρούσα φάση, με το Προσφυγικό ανοικτό και τον Τσίπρα κάτω από τη διπλωματική φτερούγα της Μέρκελ. Οι κακοί είναι τώρα οι άλλοι.