[Θεωρείο] Το παιχνίδι των κατασκόπων

Σε μια – δυο μέρες η σκόνη της διαρροής θα έχει κάτσει εντελώς. Η ανταλλαγή των επιστολών ανάμεσα στο ΔΝΤ και στην ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει πια τον κύκλο της και ο Πρωθυπουργός έχει εξαντλήσει όλες τις τηλεφωνικές επαφές του με έλληνες και ξένους πολιτικούς. Για το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, εξάλλου, οι συνομιλίες ανάμεσα στον Πολ Τόμσεν και στην Ντέλια Βελκουλέσκου που δημοσιοποίησε το Wikileaks είναι σαν να μην υπάρχουν καν – αυτό ακριβώς λέει στην ανακοίνωση που εξέδωσε χθες. Και ο έλληνας υπουργός Οικονομικών είπε ότι στη χθεσινή συνάντησή του με το κουαρτέτο η λέξη Wikileaks δεν αναφέρθηκε καθόλου.

Αυτή επομένως θα είναι η πιο σύντομη φούσκα στη σύγχρονη Ιστορία. Φούσκωσε μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου και ξεφούσκωσε όχι με τον ήχο του μπαλονιού που σκάει αλλά με την αθόρυβη διαρροή του λάστιχου. Και τι μένει; Ενα παιχνίδι κατασκόπων στο οποίο υπάρχει η υποψία ότι εμπλέκονται οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες. Και αν η υποψία μιας γερμανικής εφημερίδας δεν έχει τόση σημασία, η υποψία των συνομιλητών της Αθήνας έχει. Γιατί είναι βέβαιο ότι θα σέρνεται για πάρα πολύ καιρό στα πατώματα του Χίλτον ή όπου αλλού θα φιλοξενούνται στο μέλλον οι συναντήσεις των ελλήνων αξιωματούχων με τους εκπροσώπους των δανειστών.

Οχι ότι δεν υπάρχουν και χειρότερα. Γιατί αν η υποψία γίνει βεβαιότητα, αν δηλαδή αποδειχθεί ότι η υποκλοπή των συνομιλιών είναι δουλειά της ΕΥΠ ή κάποιου ελληνικού παρακρατικού μηχανισμού, τότε η σύγχρονη Ιστορία δεν θα γράψει μόνο για μια σύντομη φούσκα αλλά και για ένα κράτος το οποίο παρακολουθεί αξιωματούχους διεθνών οργανισμών με μεθόδους Στάζι. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο λεκές θα απλωθεί σαν πετρελαιοκηλίδα στη θάλασσα. Και όπως είναι γνωστό, οι πετρελαιοκηλίδες είναι αδύνατον να ξεπλυθούν.