[Πίσω από τη βιτρίνα] Φτιάξε μια επιτροπή

Ο πίνακας που κρέμεται στον τοίχο μέσα στο γραφείο του Σταύρου Θεοδωράκη στη Βουλή, εκεί όπου πραγματοποιήθηκε η συνάντησή του με τη Φώφη Γεννηματά, είναι η «Μπλε έκρηξη». Πρόκειται για έργο του Θάνου Τσίγκου, ενός εκ των σημαντικότερων ελλήνων εκπροσώπων του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Το αποτέλεσμα της δίωρης συνάντησης που είχαν οι δύο πολιτικοί αρχηγοί το βράδυ της Πέμπτης, μια επιτροπή θέσεων και διαλόγου με την κοινωνία, δεν μοιάζει ακριβώς με Big Bang στον χώρο του Κέντρου ούτε προκάλεσε έκρηξη ενθουσιασμού στα στελέχη του. Λένε ότι όταν δεν θέλεις να λύσεις ένα πρόβλημα φτιάχνεις μια επιτροπή. Πέρα από τα κλισέ, η απόφαση για τη συγκρότησή της είναι ένα πρώτο βήμα, σε μια διαδικασία που πάντως φαίνεται να κρύβει εκατέρωθεν διαφορετικές προθέσεις.

Στο ΠΑΣΟΚ που φαίνονται πιο ζεστοί για κοινές δράσεις των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και στενότερη συνεργασία των κομματικών οργάνων, θέλουν τα πράγματα να προχωρήσουν γρηγορότερα, ώστε να διευρυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το σχήμα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Περίμεναν μάλιστα και κοινό ανακοινωθέν το βράδυ της Πέμπτης που θα συμβόλιζε μια ισχυρή διάθεση συμπόρευσης, πίσω από τις επικοινωνιακές εντυπώσεις. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη, κυρίως γιατί στο Ποτάμι βλέπουν τα πράγματα πολύ πιο διστακτικά. Εκεί ο κυρίαρχος φόβος εστιάζει στους μηχανισμούς του ΠΑΣΟΚ που είναι σαφέστατα πιο οργανωμένοι και δικτυωμένοι, ενώ όλα τα στελέχη ομολογούν το μούδιασμα της ποταμικής βάσης στο ενδεχόμενο εγκλωβισμού από το ΠΑΣΟΚ. Το σενάριο στο οποίο προσβλέπουν αναζητά νέες κοινωνικές δυνάμεις, προφανώς νέους πρωταγωνιστές και ένα εύρος προοδευτικών πολιτικών κινήσεων ώστε να μη φανεί ότι απλώς αθροίζονται δύο εκλογικά ποσοστά. Ακόμη περισσότερο, να μη φανεί ότι Το Ποτάμι παίζει τον ρόλο της προξενήτρας σε μια επανένωση ΠΑΣΟΚ – ΚΙΔΗΣΟ. Ολοι άλλωστε προσβλέπουν στους ψηφοφόρους του Παπανδρέου, τους προκαλεί όμως άγχος η τοξικότητα του πρώην πρωθυπουργού σε επίπεδο κοινωνίας, ενώ δεν κρύβουν ότι ο τρόπος που σκέπτεται και λειτουργεί τους δημιουργεί ανασφάλεια και αβεβαιότητα.

Σε κάθε περίπτωση, τα δύο κόμματα έχουν μπει σε τροχιά συνεννόησης και αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος αποφασίσει να απεμπλακεί από αυτή τη διαδικασία, θα χρεωθεί ίσως και το πολιτικό κόστος της αποχώρησης. Το πολιτικό πρόσημο αυτής της συμμαχίας παραμένει το μεγάλο ζητούμενο, την ώρα που στο Ποτάμι έχουν δείξει ότι βρίσκουν πολύ περισσότερα σημεία σύγκλισης με τη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη και στέκονται αρνητικά στο διακριτικό φλερτ του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τίποτε δεν προδικάζει τη θετική κατάληξη αυτής της διαδρομής ούτε όμως την αρνητική. Δημιουργείται ωστόσο το πολιτικό υπέδαφος ώστε αν χρειαστεί, αναλόγως και των πολιτικών συνθηκών, να στηθεί μια εκλογική συμμαχία, ιδίως αν ο δικομματισμός πιέσει ασφυκτικά τα κόμματα του Κέντρου. Είναι μια επιλογή που μπορεί να αποφασιστεί ακόμη και την τελευταία στιγμή. Υπό αυτή την έννοια, η συγκρότηση της επιτροπής είναι ένα πρώτο βήμα ώστε όλα τα ενδεχόμενα να παραμένουν ανοιχτά.