Μικροοικονομικός – Απορίες Φραγκίσκου
4 λεπτά
Απορίες Φραγκίσκου
Θυμάστε πέρυσι που το υπουργείο Οικονομικών έψαχνε λεφτά και έβγαλε μια ΠΝΠ υποχρεωτικής κατάθεσης των διαθεσίμων των φορέων της γενικής κυβέρνησης;
Ε, λοιπόν, σας πληροφορώ ότι ακόμα και σήμερα ορισμένοι φορείς ανθίστανται και δεν έχουν βάλει τα λεφτά τους στον ειδικό λογαριασμό της Τραπέζης της Ελλάδος, όπου πολλοί άλλοι φορείς έχουν τοποθετήσει κοντά στα 10 δισ. ευρώ.
Ποιοι είναι αυτοί οι φορείς δεν το ξέρω. Ξέρω όμως ότι έχουν λεφτά. Πάνω από 1 δισ. ευρώ τα υπολογίζουν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αλλά δεν έχουν και πλήρη εικόνα, οπότε συμπληρώνουν «πάνω από 1 δισ. ευρώ, αλλά κάτω από 3».
Και μετά έρχεται η απορία. Την εξέφρασε ο γενικός γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής Φραγκίσκος Κουτεντάκης όταν αποκάλυψε ότι η ετήσια απόδοση που δίνει το Δημόσιο στους φορείς για τα ταμειακά τους διαθέσιμα που έχουν γίνει repos και ανανεώνονται κάθε 15 ημέρες είναι 3,72%! Καθαρό, ύστερα από φόρους. «Απορώ με τέτοια απόδοση γιατί δεν φέρνουν τα λεφτά τους» είπε. Εγώ να σου πω, Φραγκίσκε μου, δεν απορώ καθόλου.
Η Ευρώπη που θέλει ο Στουρνάρας
Με τρόπο, είναι αλήθεια, αλλά αυτά που ήθελε τα είπε για τα προβλήματα της Ευρώπης και την αντιμετώπισή τους ο Γιάννης Στουρνάρας την περασμένη Τετάρτη, σε ομιλία του στην Εθνική Τράπεζα της Κροατίας, στο Ζάγκρεμπ.
Τόνισε χαρακτηριστικά ότι η χρηματοπιστωτική σταθερότητα δεν φτάνει, ότι η νομισματική ένωση πρέπει να συμπληρωθεί από μεγαλύτερη δημοσιονομική ενοποίηση και ότι χρειάζονται μηχανισμοί επιμερισμού των κινδύνων μεταξύ των μελών της ευρωζώνης. Με άλλα λόγια, τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας μιας πραγματικής Ενωσης, όπως την οραματίστηκαν οι εμπνευστές της αλλά δεν έγινε ποτέ στην πράξη. Και αυτό λόγω των αντιδράσεων κυρίως εκείνων – των βόρειων χωρών – που φοβήθηκαν ότι θα επωμίζονταν το κόστος τόσο της δημοσιονομικής ενοποίησης όσο και της ανάληψης κινδύνων. Κάπως έτσι η Ευρώπη σήμερα παραπαίει.
Ο Στουρνάρας, που δεν προσγειώθηκε χθες στο άρμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, θύμισε ότι σε τελική ανάλυση στόχος και του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι η εξασφάλιση ευημερίας για τους πολίτες της Ευρώπης. Ενα έργο που «δεν έχουμε ακόμη ολοκληρώσει» όπως είπε.
Τώρα, αν εισακούστηκαν οι παραινέσεις του απ’ αυτούς που έπρεπε, θα σας γελάσω…
Σταθάκης – Ντράγκι σημειώσατε 2
Κάτι μου λέει, οι πηγές μου για την ακρίβεια, ότι ώς εδώ ήταν η αδιάλλακτη – θέλετε να την πείτε σθεναρή; – στάση του υπουργού Οικονομίας Γιώργου Σταθάκη στο θέμα των κόκκινων δανείων.
Κάτι μου λέει, οι πηγές μου για την ακρίβεια, ότι ώς εδώ ήταν η αδιάλλακτη – θέλετε να την πείτε σθεναρή; – στάση του υπουργού Οικονομίας Γιώργου Σταθάκη στο θέμα των κόκκινων δανείων.
Θα θυμάστε ασφαλώς ότι στο θέμα αυτό δεν έγινε ούτε βήμα προόδου στη διαπραγμάτευση, παρά το συχνό μπες – βγες του υπουργού με το υπαινικτικό χαμόγελο στις αίθουσες του Χίλτον. Μάλιστα, ήταν το μόνο θέμα στο οποίο η άτυπη ανακοίνωση των δανειστών σχετικά με την πρόοδο των διαπραγματεύσεων δεν αναφέρθηκε καν.
Τώρα όμως, που τα περιθώρια στενεύουν, οι αδιάψευστες – παρακαλώ – πηγές μου μού λένε ότι η κυβέρνηση το παλεύει «να φτιάξει μια πρόταση που να ικανοποιεί» ώστε να ξεπεραστεί ο σκόπελος. Με άλλα λόγια, ξέχασε την ιδέα να μεταφέρει το θέμα των κόκκινων δανείων σε επόμενη αξιολόγηση και αναζητά συμβιβασμό.
Λογικό. Τα μηνύματα που έρχονται απέξω αναφέρουν ότι οι δανειστές θα το θέσουν πρώτο πρώτο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μόλις επιστρέψουν, στις 2 Απριλίου.
Επιπλέον, στο συγκεκριμένο θέμα η κυβέρνηση δεν έχει απέναντί της μόνο το «σκληρό» ΔΝΤ, με το οποίο έχει ανοίξει πόλεμο, αλλά τον ίδιο τον Μάριο Ντράγκι. Υποθέτω λοιπόν ότι θα σκέφτηκαν: Είναι τώρα ώρα να χάνουμε τους ελάχιστους ισχυρούς υποστηρικτές μας; Και πολύ σωστά. Αλλωστε, από τον Σούπερ Μάριο περιμένουμε αύριο – μεθαύριο, μόλις κλείσει η διαπραγμάτευση, το πρώτο «δώρο» με τη φθηνότερη χρηματοδότηση των τραπεζών.
Αλλος για Ουάσιγκτον…
Αυτό το μένει – φεύγει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα έχει ζαλίσει, έχω την εντύπωση, τους κυβερνητικούς, που απασφαλίζουν ένας ένας, εκδηλώνοντας δημοσίως τα κατά βάθος αρνητικά αισθήματά τους έναντι του Ταμείου.Βεβαίως, για να είμαστε δίκαιοι, ούτε το Ταμείο εμφανίζεται με μια φωνή και με μια γνώμη. Από τη μια ο Τόμσεν φανερώνει διάθεση αποχώρησης και την άλλη η Λαγκάρντ το σκέφτεται πιο πολιτικά.
Θα συνιστούσα σε όσους αγωνιούν να περιμένουν ώς τις 15 Απριλίου την εαρινή Σύνοδο του Ταμείου. Εκεί θα είναι όλοι, όπως μου λένε. Από την Ντέλια, τον Ντέκλαν και τον Ράσμους, τους επικεφαλής της αποστολής στην Αθήνα, ώς τους υπουργούς Οικονομικών όλων των χωρών που παίζουν ρόλο. Οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις αναμένεται να οργιάσουν και όπως μου έλεγε υπερατλαντική πηγή μου, «αν υπάρξει εκεί συμφωνία, το Eurogroup στις 22 Απριλίου μπορεί να την ευλογήσει…». Αμήν.














