[Ενστάσεις] Κυβέρνηση ποιητών

Διάβασα το γράμμα που απηύθυνε στα ελληνικά ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς στους καλλιτέχνες και στους διανοούμενους του κόσμου και έκλαψα απ’ τα γέλια. Κυρίως επειδή ο υπουργός βάζει τη χώρα, βάζει και τους πρόσφυγες και καλεί τους καλλιτέχνες να βρουν τα «υλικά συμφραζόμενα», τουτέστιν τα φράγκα. Είναι προφανές, ο υπουργός ψάχνει για κορόιδα που θα τον στηρίξουν για να συνεχίσει να φοράει το καπελάκι της εξουσίας – και νομίζει πως επειδή λέει ότι καθένας «θα θυμηθεί ή θα φτιάξει ένα στίχο», όσοι φτιάχνουν στίχους θα τρέξουν να στοιχηθούν πίσω από τις πλάτες των εθνομπολσεβίκων μαθητευόμενων μάγων που κυβερνούν. Ο υπουργός νομίζει ότι, π.χ., οι ποιητές του κόσμου (ας τιμήσουμε αυτή την κατηγορία που σήμερα έχει τη γιορτή της) εμπνέονται μασώντας σανό. Εχει μάλλον εικόνα από τους ποιητές του κόμματός του, που αντί για συγκροτημένες θέσεις προτείνουν νεφελώδη ιζήματα. Προσωπικώς, πάντως, στην κυβέρνηση αυτή έχω εντοπίσει τρεις δόκιμους ποιητές ο λυρικός οίστρος των οποίων με απογειώνει. Ο ένας κυκλοφορεί με το ψευδώνυμο Ιάσων Λειδινός, αλλά είναι ο Θέμης Δημητρακόπουλος, σύμβουλος του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη. Με είχε ιντριγκάρει κάποτε ένα ποίημά του, μέσω του οποίου έλυνε την κρίση των Ιμίων, όπου έγινε έπαρση της σημαίας του έρωτα και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Εψαξα και άλλα ποιήματά του, εκτός της συλλογής «Ο Κάλχας στο Φίλιον» (Εύμαρος, 2013), και προτείνω την «Αστροφεγγιά»: «Στη χαραμάδα / ανάμεσα στα σκέλια σου σ’ αυτή / την άβυσσο / με μυρωδιά / καμένου άστρου / όλα / γεννιούνται / και πεθαίνουν / σε μια στιγμή […]».

Ανάλογης αισθητικής είναι και το έργο του συµβούλου επικοινωνίας του Πρωθυπουργού, Νίκου Καρανίκα. Δείγµα γραφής: «Σε δυο καµπύλες / αιχµάλωτος – / παραδοµένος / Σ’ έναν άξονα – / ηφαίστιο (sic) / υγρό πυρ, / το ενδιαφέρον / Τόσα χρόνια δεν κατακτήθηκε τίποτα».

Διακρίνετε επιρροές από το έργο του δάσκαλου Κουράκη (ο κορυφαίος αγαπημένος μου); Δικαιούσθε. Ο ίμερος που περίσσεψε στο ποιητικό έργο του δασκάλου μεταλαμπαδεύτηκε στους υπόλοιπους. Εχομεν κυβέρνησιν ποιητών!