[Εμπιστευτικά] Ράγισε
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Οποια κι αν είναι η έκβαση της υπόθεσης Μουζάλα, ένα πράγμα είναι βέβαιο: το γυαλί ράγισε!
Μια κυβέρνηση με ημερομηνία λήξεως βλέπει πλέον τον χρόνο της να λιγοστεύει ταχύτατα. Και όχι βέβαια λόγω Καμμένου.
Ξέρετε γιατί; Επειδή για μια κυβέρνηση που λειτουργεί ικανοποιητικά και σε μια ελεγχόμενη κατάσταση, η υπόθεση Μουζάλα θα ήταν απλή παρωνυχίδα.
Αλλά για μια κυβέρνηση που ούτως ή άλλως δεν μπορεί να δέσει τα κορδόνια της και σε μια κατάσταση εκτός ελέγχου, ο Μουζάλας μοιάζει σαν το παγόβουνο του «Τιτανικού».
Κι όταν το καράβι αρχίζει να παίρνει νερά από παντού, οι επιβάτες εκ των πραγμάτων θα οδηγηθούν στο αυτονόητο: τρέχουν να φύγουν, μήπως και σωθούν. Σήμερα, αύριο, μεθαύριο…
Μόνο και μόνο η ιδέα άλλωστε ότι η διευθέτηση της κρίσης ανετέθη σε μεσονύκτιες διαβουλεύσεις του Καμμένου με τον Παππά και τον Κουίκ προεξοφλεί και τη συνέχεια.
Δυστυχώς για την κυβέρνηση, το βασικό πρόβλημά της είναι πως όλοι έχουν προεξοφλήσει το τέλος της. Εντός και εκτός Ελλάδας.
Και στην πολιτική δεν κυκλοφορούν φιλάνθρωποι για να σώσουν καλοκάγαθα μια κυβέρνηση που πέφτει, ούτε κορόιδα για να τη στηρίξουν δωρεάν όπως πέρυσι το καλοκαίρι.
Ακόμη και αν το ΠΑΣΟΚ ή Το Ποτάμι σκεφθούν να βάλουν πλάτη μήπως αποφύγουν τις εκλογές, αποκλείεται να το αποτολμήσουν μπροστά στον κίνδυνο της διάσπασης και της δικής τους απαξίωσης. Η πλάτη κοστίζει.
Μεταξύ μας, δεν νομίζω καν πως το σκέφτονται – όσο κι αν έσπευσαν να πάρουν το μέρος του Μουζάλα για να την πέσουν στον Καμμένο. Ενδεχομένως ο Παπανδρέου να ήταν υποψήφιος για οτιδήποτε αλλά δεν νομίζω ότι αυτό αφορά κανέναν.
Αντιλαμβάνομαι πως ορισμένοι Ευρωπαίοι διατηρούν αυταπάτες για μια ενδεχόμενη αλλαγή κυβερνητικής πλειοψηφίας στη σημερινή Βουλή.
Ισως να νομίζουν ότι είμαστε ένα είδος αποικίας στην οποία μπορούν να διορίζουν κυβερνήσεις της ευκολίας τους. Διότι στις χώρες τους δεν βλέπω να γίνονται τέτοια πράγματα. Εκείνοι που εκλέγονται, εκείνοι κυβερνούν ώσπου να πέσουν στη Βουλή ή στις κάλπες.
Στην Ελλάδα αυτές τις πατέντες τις έχουμε πληρώσει ακριβά και στο απώτερο αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν με την κυβέρνηση Παπαδήμου.
Κι άλλωστε ούτε βγαίνει η κοινοβουλευτική αριθμητική αφού από τη σημερινή Βουλή δεν μπορεί να προκύψει κυβέρνηση που δεν θα έχει βασικό κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τι θα αλλάξει συνεπώς; Θα φύγει η Κουντουρά και θα έλθει η Χριστοφιλοπούλου;
Εκ των πραγμάτων λοιπόν το έργο θα τελειώσει όπως ξεκίνησε: με μια κάλπη.
Με κόστος; Ασφαλώς. Με μεγάλο κόστος; Ενδεχομένως. Αλλά ποιος είπε ότι η δημοκρατία είναι τζάμπα άθλημα;
Google news
