[Πίσω από τη βιτρίνα] Η τέχνη της παραπλάνησης

Στα μέσα της εβδομάδας ο Πέτρος Τατσόπουλος παρουσίασε σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της Αθήνας το νέο του βιβλίο. Πρόκειται για ένα χρονικό του έρωτα, του γάμου και του εκρηκτικού του διαζυγίου με τον ΣΥΡΙΖΑ την εποχή της αντιπολίτευσης, στα χρόνια της αντιμνημονιακής αθωότητας. Ο συγγραφέας πρώην βουλευτής αφηγήθηκε για ένα δίωρο στους παρευρισκομένους πώς ο ίδιος ανέχθηκε τις «μπαρούφες» του λαϊκιστικού λόγου ενός κόμματος με το οποίο δεν διατηρούσε οργανική σχέση – μια πολιτική ψυχανάλυση μπροστά στους αναγνώστες και στις κάμερες των τηλεοπτικών σταθμών. Ανάμεσα στα άλλα, χαρακτήρισε τον εαυτό του αφελή γιατί πίστεψε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που πριν από τις εκλογές ξόρκιζαν μια κυβερνητική σύμπραξη με τους Ανεξάρτητους Ελληνες. «Αν διαβάσετε την “Αυγή” εκείνων των ημερών θα δείτε ότι είναι οι ψεκασμένοι, οι Ακροδεξιοί, οι συνωμοσιολόγοι. Αποδείχθηκε ότι οι άνθρωποι είχαν κρυφή ατζέντα» είπε ο παραπλανημένος πρώην βουλευτής.

Παραπλανημένη δήλωσε και η Ζωή Κωνσταντοπούλου σε τηλεοπτική συνέντευξή της λίγη ώρα μετά. Εμφανίστηκε πεπεισμένη ότι ο Τσίπρας, ενδεχομένως και πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, είχε διαμηνύσει προς τους δανειστές να μην ανησυχούν γιατί θα υπάρξει τελικά συμφωνία κάποιου τύπου, είχε δώσει δηλαδή μια διαβεβαίωση μη ρήξης. Και δήλωσε έκπληκτη καθώς μια τέτοια πράξη είναι αυτοκτονική σε ένα πλαίσιο διαπραγμάτευσης, εφόσον οι δανειστές γνώριζαν εξαρχής την κατάληξη του δράματος.

Παραπλανημένοι ίσως ένιωσαν κάποιοι όταν άκουσαν τον Πρωθυπουργό την προηγούμενη βδομάδα να αποδέχεται – κάπως καθυστερημένα – το σενάριο μείωσης των συντάξεων, αφού προηγουμένως τον θυμούνται να τοποθετεί κόκκινες γραμμές και να εξηγεί πώς αυτές αποτελούν χρηματοδοτικό αιμοδότη της ελληνικής οικογένειας. Δεν άλλαξε άποψη, μάλλον αποδέχθηκε το ότι η επιστροφή των εκπροσώπων του κουαρτέτου θα πραγματοποιούνταν στη βάση ενός άλλου σχεδίου από αυτό που πρότεινε η κυβέρνηση αναφορικά με το Ασφαλιστικό. Και αφού η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος αναδείχθηκε κορυφαία προτεραιότητα που θα οδηγήσει το κυβερνητικό καράβι στην Ιθάκη της διευθέτησης του ελληνικού χρέους, όπως τα περιέγραψε ο Πρωθυπουργός, η πολιτική ενέργεια διοχετεύεται πλέον στο πεδίο της διαπραγμάτευσης. Εκεί όπου οι κυβερνητικοί δεν το ομολογούν δημοσίως, αλλά βλέπουν μια διασύνδεση της προσφυγικής κρίσης με το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας.

Αυτή η ανταλλαγή προσφύγων έναντι μέτρων μένει να αποδειχθεί στην πράξη, αν και τα μηνύματα που έρχονται από το εξωτερικό είναι αντιφατικά – κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει μια επιτυχή κατάληξη διαπραγματεύσεων κυβέρνησης – θεσμών, ενώ ήδη οι εκπρόσωποί τους διατύπωσαν ισχυρές αντιρρήσεις στις κυβερνητικές προτάσεις και ζητούν σκληρότερα μέτρα. Είναι μάλλον η ώρα που οι κόκκινες γραμμές ξεθωριάζουν και η εικόνα ξεθαμπώνει.