[Ο εξαπτέρυγος] Το όνομα και η «χάρη» ή Φώφης το ανάγνωσμα

Στην εγχώρια πολιτική το βαρύ όνομα ανοίγει πάντα δρόμους. Προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες σε εκείνους που έχουν την τύχη να το κουβαλούν. Θεωρείται προστιθέμενη αξία. Ο γόνος διαθέτει εξαρχής συγκριτικό πλεονέκτημα. Δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα. Η αναγνώριση και η αποδοχή είναι δεδομένες. Ενίοτε προεξοφλούνται η ικανότητα και η επάρκεια. Εξού και η γρήγορη, κληρονομικώ δικαίω, κομματική ανέλιξη.

Ετσι η Φώφη ανέλαβε τα ηνία ενός βαριά τραυματισμένου και ακρωτηριασμένου κόμματος. Εξάλλου, στο συλλογικό υποσυνείδητο του ΠΑΣΟΚ το όνομα Γεννηματά παραπέμπει στην ένδοξη εποχή του ή άλλως στην εποχή της αθωότητας. Στο πρόσωπό της ο αποδεκατισμένος πράσινος στρατός θέλησε να συνδεθεί με τις αρχέγονες καταβολές και αναφορές του. Βαλλόμενος πανταχόθεν ήταν εύλογο να περιχαρακωθεί, αναζητώντας ό,τι θύμιζε τον παλιό καλό εαυτό του.

Η αλήθεια είναι πως το φορτίο που κλήθηκε να σηκώσει η αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ήταν εξαιρετικά μεγάλο. Τα προβλήματα, δυσεπίλυτα. Η γνώση και η εμπειρία, απούσες. Και το κυριότερο, αναζητείται ακόμη πυξίδα. Τη στρατηγική υποκαθιστούν οι τακτικισμοί μιας ημέρας. Σε μια σύνθετη και εξαιρετικά δύσκολη εποχή η Φώφη μοιάζει να πελαγοδρομεί.

Αισθανόμενη κοντά της την ανάσα του Κυριάκου ανέσυρε από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας την «επάρατον Δεξιά» και μίλησε για άβυσσο που χωρίζει τη ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ, λησμονώντας ότι μέχρι πρότινος ήταν κυβερνητικοί εταίροι. Βλέποντάς τον, επίσης, να αλιεύει κεντρώες δυνάμεις, επιχειρεί ρελάνς με την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς. Μάλιστα για να προσδώσει στην πρωτοβουλία της κύρος, συγκρότησε επιτροπή με επικεφαλής τον Χρήστο τον Πρωτόπαπα! Απηύθυνε, λοιπόν, γενικό προσκλητήριο για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα. Ακόμη και Το Ποτάμι κάλεσε. Κι ενώ ο Σταύρος ανθίσταται, εκείνη επιμένει.

Την ίδια επιμονή – έως εμμονή – επιδεικνύει και με την πρότασή της για κυβέρνηση εθνικής ευθύνης. Στο πρόσφατο Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών «τσατάλιασε» τα νεύρα όλων. Για τη σύνταξη του κοινού ανακοινωθέντος χρειάστηκαν τρεις ώρες διότι ήθελε να αναγραφεί η ιδέα της, καθώς και η κυβερνητική ανικανότητα στο Προσφυγικό. Δεν πτοήθηκε καθόλου από την άρνηση των υπολοίπων. Προφανώς το άγχος οδηγεί τη Φώφη σε υπερβατικές κινήσεις. Μήπως όμως έτσι κινδυνεύει να βρεθεί εκτός πραγματικότητας και να δει τα σχέδιά της να συνθλίβονται στις μυλόπετρες του νέου δικομματισμού;

Πάντως με τεχνάσματα του παρελθόντος και έωλα επινοήματα δεν μπορείς να προσελκύσεις τους πράσινους ψηφοφόρους, είτε εκείνους που μετανάστευσαν στον ΣΥΡΙΖΑ είτε όσους αναζητούν νέα πολιτική έκφραση. Το εκτόπισμα που της δίνει το όνομά της δεν μπορεί να καλύπτει εσαεί τις άσφαιρες πολιτικές. Το σίγουρο είναι πως η Γεννηματά εκτός από το όνομα πρέπει να αποκτήσει και τη «χάρη».