[Αριστερά της Εδέμ] Συνέδριο μελαγχολίας

Τι σημαίνει ένα συνέδριο για ένα κόμμα; Πολλά. Πολύ περισσότερα για ένα νέο κόμμα. Βασικά αποσαφηνίζει την ιδεολογική και πολιτική του ταυτότητα. Το τοποθετεί στο κάδρο της χώρας. Η σύνθεση των συνέδρων του αποτυπώνει και με αρκετή ακρίβεια την απεύθυνσή του. Ακόμη και τα πρόσωπα που επιλέγει να προσκαλέσει έχουν τη σημειολογία τους αφού έστω και μερικώς καταδεικνύουν και συμμαχίες ή εκλεκτικές συγγένειες.

Το 2ο Συνέδριο του Ποταμιού, παρά την υπέρμετρη προβολή και τις μοντέρνες διεργασίες του, κατάφερε να επισημοποιήσει κάτι απόλυτα μελαγχολικό: το κόμμα που ίδρυσε ο κύριος Σταύρος Θεοδωράκης παραμένει αμήχανο στις συμπληγάδες ενός νέου διπολισμού. Δηλώνει κεντρώο, την ίδια στιγμή που δεν δέχεται τη διάκριση Αριστεράς – Δεξιάς. Τα βάζει με το παλιό ενώ επαναβάπτισε μια σειρά κορυφαίων προσώπων του παλιού συστήματος δίνοντάς τους βήμα στο Συνέδριό του. Δεν έφτιαξε νεολαία, δεν έβαλε θέμα παρέμβασης στην πλειοψηφία της χώρας, δηλαδή τους ανέργους. Δεν αποτίμησε τη δίχρονη παρουσία του παρά το γεγονός πως στελεχώνεται από ικανά και δυναμικά στελέχη. Το Ποτάμι, στο Συνέδριο του Σαββατοκύριακου, επιβεβαίωσε το ρευστό του εγχειρήματος.

Κι αν ήταν αρκετά ελκυστικό το γεγονός πως ξεκίνησε ως ένα μετα-κόμμα χωρίς σαφές ιδεολογικό στίγμα, σήμερα αυτή ακριβώς η θολούρα μπορεί να αποβεί μοιραία για το ίδιο. Ο κόσμος τώρα ζητάει απελπισμένα απαντήσεις. Θέλει λύσεις στα μείζονα θέματα. Θέλει σχέδιο για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Τα σχέδια είναι αποκρυσταλλώσεις στρατηγικών. Οι στρατηγικές αποτελούν τις υλικές προεκτάσεις ιδεολογικών επεξεργασιών. Οι ιδεολογικές επεξεργασίες προϋποθέτουν κωδικοποίηση του μεγάλου κάδρου της χώρας και του κόσμου. Οχι εκθέσεις ιδεών σε start ups. Ούτε γενικόλογα ευχολόγια. Η μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ και ο μετασχηματισμός της Νέας Δημοκρατίας πιέζουν σήμερα Το Ποτάμι. Παράλληλα η αναπόφευκτη ανασυγκρότηση της Σοσιαλδημοκρατίας και η φθορά της Αριστεράς θα πάρουν κομμάτι από το εγχείρημα της Σεβαστουπόλεως. Το προνομιακό πεδίο τού Μένουμε Ευρώπη είναι σήμερα η βασική δεξαμενή του Κυριάκου. Αυτός πείθει ως η μόνη εναλλακτική στον Τσίπρα. Η χώρα πια δεν έχει την πολυτέλεια για μια ΔΗΜΑΡ του Κέντρου. Δεν έχει καν την πολυτέλεια για χομπίστες που θεωρούν την πολιτική προέκταση της παρουσίας τους στα social media. Το Ποτάμι αργά ή γρήγορα θα κληθεί να απαντήσει. Είναι η εναλλακτική του Τσίπρα ή η νέα δυναμική συνιστώσα του Κυριάκου; Η πρώτη περίπτωση απαιτεί άμεσα σχέδιο για τη χώρα και συμμαχίες. Η δεύτερη είναι πιο safe, αλλά τερματίζει το εγχείρημα ως κάτι αυτοτελές.