[Ενστάσεις] Χειρότερος από τον Στρίγγο

Σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, ο ιστορικός ηγέτης της ανανεωτικής Αριστεράς και από τους εμπνευστές του Συνασπισμού, Λεωνίδας Κύρκος, υπό το βάρος της εμπειρίας και της απομυθοποίησης των νεανικών οραμάτων, έκανε έναν ζοφερό απολογισμό των αιτίων που έβγαλαν στον Εμφύλιο το ΚΚΕ, αμέσως μετά τη γερμανική κατοχή.

«Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι, π.χ., αν νικούσε τότε η επανάστασή μας, θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο, θα είχαμε υπουργό Οικονομικών τον Μπαρτζώτα, θα είχαμε υπουργό της Παιδείας π.χ. τον Στρίγγο, θα είχαμε υπουργό των Εσωτερικών τον άλλον, τον ανεκδιήγητο άνθρωπο, τον Βλαντά κ.τ.λ. Ανθρωποι γελοίοι, χωρίς καμιά παιδεία για να παίξουν έναν ουσιαστικό ρόλο, σαν αυτόν που φιλοδοξούσαν να παίξουν».

Ο Λεωνίδας Κύρκος, στην ουσία περιέγραφε ένα εξουσιαστικό κονκλάβιο το οποίο, χωρίς στοιχειώδη γνώση και εμπειρία, διεκδικούσε να αλλάξει το καθεστώς της χώρας και να κυβερνήσει, στο όνομα του λαού, όπως κυβέρνησαν στο όνομα του λαού και οι ηγεσίες της Ανατολικής Ευρώπης. Οταν ο Κύρκος, στην ουσία, διέγραφε τα δήθεν ευγενή κίνητρα του δικού του πολιτικού αγώνα, της νεότητάς του, μιλούσε πλέον εκ πείρας. Ηξερε τι έχει συμβεί με τις χώρες του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος που έγιναν καθεστώς. Και επειδή γνώριζε τα δικά μας πρόσωπα και πράγματα, μπορούσε να κάνει την προβολή στα καθ’ ημάς.

Ωστόσο, επειδή η Ιστορία μερικές φορές επαναλαμβάνεται, έστω ως φάρσα, είδαμε τους επιγόνους του Μάρκου, του Βλαντά, του Μπαρτζώτα, του Στρίγγου να ανέρχονται στην εξουσία. Αν ζούσε ο Κύρκος, και μετά τα δείγματα γραφής τους, δεν θα άλλαζε πολλά. Ισως μόνο τα ονόματά τους, ίσως πάλι, κάνοντας τις συγκρίσεις, να μην περιοριζόταν στις συγκρίσεις. Διότι οι επιλογές του Αλέξη Τσίπρα ήταν, εκ του αποτελέσματος, χειρότερες εκείνων του Μάρκου.

Το μόνο που διαφέρει είναι το ευρωπαϊκό πλαίσιο που, ακόμα, μας κρατά στην τροχιά της δυτικής δημοκρατίας.