[Αγιογραφίες] Κορεκτίλα

«Πράκτορες που πουλάνε μυστικά, πολιτικοί που χρηματίζονται, εκδότες που εκβιάζουν, η απαρασάλευτη πραγματικότητα μια πλαστή εικόνα». Αυτή είναι απαρασαλεύτως η πραγματικότητα του Κώστα Βαξεβάνη.

Ο δημοσιογράφος δεν είναι μόνο δημοσιογράφος. Κάνει πολλές δουλειές. Είναι και λογοτέχνης (το παραπάνω είναι αυτοπαρουσίαση ενός μυθιστορήματός του). Είναι και ακτιβιστής – διατίθεται εκθύμως σε πολιτικές εκδηλώσεις. Είναι και ακάματος χρήστης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μάλιστα έχει κατηγορηθεί ότι ο επώνυμος λογαριασμός του δεν του ήταν αρκετός για να ξεδιπλώσει όλες τις απόψεις του, ότι είχε αναγκαστεί να τουιτάρει και με το ψευδώνυμο «εκδοροσφαγέας».

Μικρή σημασία έχει. Οπως έλεγε και η παλιά γελοιογραφία του «New Yorker», στο Ιντερνετ κανένας δεν ξέρει ότι είσαι σκύλος. Αλλωστε ένας παράγοντας με την εκφραστική γκάμα του Βαξεβάνη δεν χρειάζεται προσωπεία. Δεν δεσμεύεται από αυτό που ο ίδιος ονομάζει «κορεκτίλα».

Η περιφρόνησή του για την κορεκτίλα τον έφερε πρόσφατα να πρωταγωνιστεί σε έναν αριστερό δημοσιογραφικό εμφύλιο. Η προσπάθειά του να αναμοχλεύσει ένα σκάνδαλο που αφορούσε προσωπικά έναν συνεργάτη του Κυριάκου Μητσοτάκη, αποκλήθηκε από τους αριστερούς συναδέλφους του «πάτος της δημοσιογραφίας».

Ηταν κάτι που τον πλήγωσε. Γιατί ο ίδιος καιγόταν πάντα από ηθικό πυρετό για τη δεοντολογία. Γι’ αυτό και δεν έχανε ούτε χάνει ευκαιρία να προσφέρει στους συναδέλφους του καθοδήγηση. Καθοδήγηση που δεν έμεινε στα κηρύγματα. Την ενσάρκωσε κιόλας όταν απέκτησε διεθνή φήμη μάρτυρα της ελευθερίας του λόγου χάρη στη δίωξή του για τη δημοσίευση της λίστας Λαγκάρντ. Σε αυτή την αποκάλυψη – που χρησιμοποιήθηκε ως υπερόπλο για την απονομιμοποίηση του παλιού πολιτικού συστήματος – απέδειξε και τα όρια του επαγγελματισμού του: είχε «διορθώσει», όπως έγινε γνωστό σε δεύτερο χρόνο, το όνομα ενός επιχειρηματία.

Είχε δείξει έτσι από νωρίς ότι εκτός από εκδότης, λογοτέχνης, ακτιβιστής και μάρτυρας είχε ταλέντο και στις «υπηρεσίες για προβολή, παρουσίαση και βελτίωση της δημόσιας εικόνας προσώπων και δραστηριοτήτων νομικών προσώπων». Υπηρεσίες που, όπως είπε χθες ο Ανδρέας Βγενόπουλος, προσφέρει σύμφωνα με το καταστατικό της η εταιρεία του Βαξεβάνη. Και που, σύμφωνα με τον επιχειρηματία, ο δημοσιογράφος προσέφερε και στον Βγενόπουλο, πριν αρχίσει να τον σφυροκοπά με καταγγελτικά δημοσιεύματα.

Το μυθιστορηματικό σύμπαν του Βαξεβάνη δεν διαφέρει από την πραγματικότητα, όπως την προσλαμβάνει με το δημοσιογραφικό του αισθητήριο. Οντως πιστεύει ότι ο ίδιος φέγγει ως φάρος μέσα σε ένα έρεβος όπου κατοικούν διεφθαρμένοι πολιτικοί, εκδότες – εκβιαστές και, βεβαίως, πράκτορες. Πολλοί πράκτορες.

Ο Βαξεβάνης τώρα λέει ότι κερδίζει. Λέει ότι το σάπιο σύστημα, που πάντα πολεμούσε, καταρρέει. Στα συντρίμμια του θα ανθίσει το δικό του υπόδειγμα. Το μπουμπούκι μιας δημοσιογραφίας που δεν υπακούει στις κορεκτίλες των παλαιών media. Που μπορεί αριστοτεχνικά να εναλλάσσει το αποδοτικό πι-αρ-ιλίκι με την αντισυστημική ηθικολογία.