[Διαστάσεις] Αυτοί που τον χειροκροτούν

Θυμάμαι τον Λαζόπουλο πριν από πολλά χρόνια, όταν είχαμε πάει με παρότρυνση ενός εκλεκτού συναδέλφου να υπερασπιστούμε στο δικαστήριο μια ηθοποιό που είχε συλληφθεί για κάποιο αστείο χρέος. Τελικά είχε καταθέσει μόνο εκείνος. Ηταν μαχητικός, γλαφυρός, και έπεισε τους δικαστές να απαλλάξουν την κατηγορούμενη. Ηταν η πρώτη και η τελευταία καλή ανάμνηση που έχω απ’ αυτόν. Ακολούθησαν κάποιες άνισες εκπομπές και πολλά παραληρήματα. Εθνικιστικά, λαϊκιστικά, ρατσιστικά, χυδαία. Κηρύγματα μίσους, μαζί με κολακείες των εξουσιών. Κι ένα όλο και πιο ευτελές «χιούμορ».

Τίποτα απ’ αυτά δεν είναι πρωτότυπο. Λαζόπουλοι κυκλοφορούν γύρω μας χιλιάδες. Μερικοί μάλιστα εξελέγησαν και βουλευτές. Δηλώσεις σαν κι αυτές για τα άτομα με αναπηρία ακούμε καθημερινά στα καφενεία. Στην πραγματικότητα το πρόβλημα δεν είναι ο εθνικός μας διασκεδαστής. Είναι αυτοί που τον πληρώνουν. Αυτοί που τον καλούν να γνωρίσει τον Ολάντ. Αυτοί που τον παρακαλούν να βάλει υποψηφιότητα με το κόμμα τους. Αυτοί που προσπαθούν να φωτογραφιστούν μαζί του. Αυτοί που τον χειροκροτούν. Αυτοί που διασκεδάζουν μαζί του.  

Το θέατρο στο οποίο γύρισε την τελευταία του εκπομπή ήταν κατάμεστο, όπως πάντα. Πόσοι από τους παρόντες ενοχλήθηκαν με το σχόλιό του; Κανείς. Πόσοι από τους τηλεθεατές έκλεισαν την τηλεόραση; Ελάχιστοι, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι τα μηχανάκια πήραν και πάλι φωτιά. Εκδόθηκε καμιά ανακοίνωση διαμαρτυρίας από το κανάλι που τον πληρώνει; Οχι. Υπήρξαν – ευτυχώς – αντιδράσεις από τα κόμματα και τους πολίτες. Διαμαρτυρήθηκε, όπως είναι φυσικό, και η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία. Γιατί όμως έπρεπε ο πρόεδρός τους να τονίσει ότι το κίνημα είναι «κάθετα ενάντιο στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές Σόιμπλε»; Κι αν δεν ήταν; Τους καλύπτει άραγε η «διευκρίνιση» του Λαζόπουλου ότι θεωρεί παράφρονα «μόνο» τον Σόιμπλε;

Ο λαϊκισμός δεν έχει ανάγκη μόνο από εκφραστές. Χρειάζεται και κοινό. Αν δεν υπήρχε, οι λαϊκιστές θα αναγκάζονταν να περιορίσουν τα κηρύγματά τους στις παρέες τους. Κι όταν έπαυαν κι αυτές να τους ανέχονται, θα έκλειναν ραντεβού με τον καθρέφτη τους. Και θα μας απάλλασσαν επιτέλους από τον δηλητηριώδη τους λόγο.