[Αγιογραφίες] Τάλισμαν

2 λεπτά
Από τα μεταναστευτικά κύματα που εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ για να φτιάξουν τον μεγάλο ΣΥΡΙΖΑ ο Χρήστος Σπίρτζης ξεχωρίζει. Ξεχωρίζει όχι γιατί έφυγε πολύ αργά από το ΠΑΣΟΚ, στην αυλή του οποίου έθαλλε έως την ύστατη μνημονιακή ώρα. Ούτε γιατί – όπως και όλοι όσοι μοιράζονται την ίδια πολιτική καταγωγή – μετεστράφη με έναν φανατισμό που οι εναπομείναντες πασόκοι καταγγέλλουν ως «γενιτσαρισμό».
Η μοναδικότητα του υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων έγκειται στην επιτυχία με την οποία ταχύτατα ενσωματώθηκε στην κορυφή του συστήματος εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Η επιτυχία της ενσωμάτωσης αποδεικνύεται από την αναβάθμιση του Σπίρτζη σε υπουργό βαρέος χαρτοφυλακίου. Αποδεικνύεται και από το βάθος των συντροφικών σχέσεων που έχει προλάβει να αναπτύξει με τον Νίκο Παππά.
Η σχέση αυτή γίνεται διαρκώς αφορμή για να ερμηνεύονται οι απόψεις Σπίρτζη ως έμμεσοι χρησμοί του Μαξίμου. Κάθε φορά, ας πούμε, που ο Σπίρτζης εκφράζει ανοιχτά πρόθεση να τροχοπεδήσει τις ιδιωτικοποιήσεις, η πολιτική αγορά αναρωτιέται: Το λέει μόνος του, ή μήπως το λέει ως ηχείο του υπουργού Επικρατείας; Και τι θέλει τέλος πάντων το Μαξίμου; Το πρόγραμμα Σπίρτζη, ή το πρόγραμμα Πιτσιόρλα;
Πρόκειται για έναν διχασμό τόσο ριζικό, ώστε και ο ίδιος ο Σπίρτζης έχει φτάσει να διαφωνεί με τον Σπίρτζη – όταν εξέφραζε την οδύνη του για τη συμφωνία παραχώρησης των περιφερειακών αεροδρομίων που μόλις είχε ο ίδιος υπογράψει. Οι δύο εκδοχές του Σπίρτζη συνεργάστηκαν έτσι μοναδικά για να απελευθερώσουν την πολιτική από την υποχρέωσή της να έχει νόημα.
Η δυσκολία του υπουργού να συμφιλιωθεί με το πλάνο του ΤΑΙΠΕΔ, η ετοιμότητά του να προβάλει τώρα προσκόμματα στον ΟΛΠ και στο Αεροδρόμιο, εξηγείται ίσως από την προϊστορία του. Εργολάβος ο ίδιος την εποχή που την οικονομία μπορούσε να κινεί το κράτος, έχει βιωματική σχέση με τις δημόσιες επιχειρήσεις που τώρα δυσκολεύεται να βλέπει να γλιστρούν από τον έλεγχό του.
Η πολιτική κουλτούρα του Σπίρτζη δικαιώνεται περισσότερο στην κυβερνητική παρέμβαση στον χώρο των ΜΜΕ. Γι’ αυτό και από την πρώτη στιγμή κρατάει το εξαπτέρυγό της σαν παπαδάκι. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που δεν ικανοποιεί δογματικά μόνο τον κρατισμό του. Τον εξυπηρετεί και σε προσωπικό επίπεδο, ως θωράκιση παντός καιρού.
Ο,τι κι αν λέγεται, ό,τι κι αν γράφεται για τον υπουργό, το λέει η διαπλοκή. Αυτή η – δοκιμασμένη και στο παρελθόν – αυτοηρωοποίηση του επιτρέπει να αίρεται υπεράνω κριτικής.
Η αντιδιαπλοκή είναι τάλισμαν. Μαγικό φυλαχτό. Σαν το εικόνισμα του Αρη Βελουχιώτη που φυλάει τον Σπίρτζη στο γραφείο του.
![[Μικροπολιτικός] Συνάντηση Τσίπρα - Ντεμιρτάς στη Βουλή](https://www.tanea.gr/app/uploads/2016/02/24414943__abp7542_11455541607.jpg)













