Από τότε που αδελφοποιήθηκαν δεν τους είχε ξανασυμβεί. Δεν είχε συμβεί να χρειαστεί για να κουρέψουν τον απόηχο μιας δήλωσης του Πάνου Καμμένου, να επιστρατευτούν όλες οι κεφαλές του συστήματος Μαξίμου: ο Βούτσης, ο Δραγασάκης, ώς και αυτοπροσώπως η «ανώτατη κυβερνητική πηγή» από την Τεχεράνη.
Ο Καμμένος έχει πάντα εύκολους τους παλικαρισμούς τύπου «θα το κάνουμε Κούγκι». Σε αυτό το ρεπερτόριο εντάσσεται και η «απειλή» του ότι, αν η κυβέρνηση πιεστεί από τους δανειστές, θα επιδιώξει απόδραση διά της εκλογικής αυτοπυρπολήσεως. Μόνο που αυτή τη φορά, δεν μπορούσε στον Καμμένο να συγχωρεθεί το ύφος του. Η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με τον κίνδυνο να πέσει μέσα στη δίνη της αβεβαιότητας που η ίδια προκάλεσε.
Το ερώτημα είναι κατά πόσον η αυτανάφλεξη Καμμένου είναι ατύχημα. Μήπως έχουν δίκαιο όσοι τη διαβάζουν ως έναν σκόπιμο κλυδωνισμό στον άξονα Μαξίμου - ΑΝΕΛ;
Η αλήθεια είναι ότι εδώ και μήνες ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ ήταν εμπόδιο στο Προσφυγικό. Για λόγους που πρωτίστως έχουν να κάνουν με τη φροντίδα της δικής του χακί και έξω-δεξιά πελατείας, ο υπουργός Αμυνας δεν ήθελε να διαθέσει τα στρατόπεδά «του» ως χώρους υποδοχής προσφύγων. Η άρνηση τον είχε φέρει κοντά στο σημείο θραύσης με τον Μουζάλα.
Ο χειρισμός του Μαξίμου είναι εκ των υστέρων διαφανής. Πρώτα ακολουθούσε τη δοκιμασμένη μέθοδο πυρόσβεσης: άφησε τη φωτιά να κάψει μέχρι να σβήσει μόνη της. Και όταν τα πράγματα έφτασαν στο μη περαιτέρω, εξημέρωσε τον ελάσσονα εταίρο της. Του ανέθεσε την εποπτεία του προγράμματος που ο ίδιος είχε συστηματικά υπονομεύσει, διακινδυνεύοντας ακόμη και την έξωση από τη Σένγκεν.
Η διευθέτηση δεν δείχνει ρήγματα στον συνεταιρισμό. Αν ψάχνει κανείς ίχνη λελογισμένης πολιτικής μεταστροφής στον Καμμένο θα έπρεπε να τα αναζητήσει όχι στο πώς πολιτεύεται εντός της κυβέρνησης, αλλά στο πώς υποδέχτηκε τη νέα αξιωματική αντιπολίτευση. Εκεί ο τίγρης έγινε γατούλης. Η αντιμετώπιση του Μητσοτάκη ήταν τελείως αναντίστοιχη με τους τρόπους ενός ανελέητου σκανδαλοκυνηγού.
Η ξαφνική αβρότητα δεν είναι και τόσο ξαφνική για όσους γνωρίζουν τις σχέσεις του Καμμένου με την οικογένεια Μητσοτάκη - όχι με τον Κυριάκο, όσο με τους άλλους κλάδους της οικογένειας. Η ένταξη αυτών των κλάδων στη νέα κομματική πυραμίδα της ΝΔ λειτουργεί αντικειμενικά και ως μόνωση απέναντι σε έναν αντίπαλο που μπορεί να προκαλεί συνεχώς ηχορρύπανση.
Θα ήταν πολύ νωρίς να μιλήσει κανείς για κόπωση στις σχέσεις Τσίπρα - Καμμένου. Θα ήταν πολύ νωρίς, αν ο Καμμένος δεν είχε επανειλημμένως αποδείξει ότι ποτέ δεν είναι νωρίς για ένα σάλτο.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από