Δένει το πρώτο ελληνικό τάνκερ σε ιρανικό λιμάνι

Αν εξαιρέσει κανείς την Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών, από την ελληνική επιχειρηματική αποστολή στην Τεχεράνη απουσιάζει παντελώς το εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Λογικό είναι. Οι μεγάλες δουλειές δεν κλείνονται σε πρωθυπουργικά ταξίδια, έχουν ήδη κλειστεί από πριν. Ετσι έγινε στις 17 Ιανουαρίου, όταν εκπρόσωποι ναυτιλιακών επιχειρήσεων απ’ όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και ελληνικές όπως οι Costamare της οικογένειας Κωσταντακόπουλου, Danaos του Γιάννη Κούστα, Technomar Shipping του Γ. Γιουρούκου βρέθηκαν στην Τεχεράνη, προσκεκλημένοι της National Iranian Tanker Company (NITC). Αφορμή η εκδήλωση για τα 60ά γενέθλιά της, πραγματικός λόγος η σύναψη συμφωνιών για την επιστροφή του ιρανικού αργού στις αγορές της Δύσης μέσω του στόλου των ελλήνων εφοπλιστών. Οικοδεσπότης τους, ο διάδοχος του Μοχάμεντ Σούρι, Αλι Ακμπαρ Σαφαέι, και θέμα συζήτησης, εκτός από τη μεταφορά αργού, η από κοινού ναυπήγηση νέων τάνκερ και κοντέινερ.

Στη ναυτιλιακή πιάτσα εδώ και ημέρες είναι γνωστό ότι το πρώτο ελληνικό πλοίο που θα φτάσει στο περσικό λιμάνι Kharg Island για να φορτώσει αργό είναι του Βαγγέλη Μαρινάκη. Δεν πρόκειται για απευθείας δουλειά του έλληνα εφοπλιστή με την Τεχεράνη. Πρώτα η γαλλική Total έκλεισε συμφωνία με την κρατική εταιρεία πετρελαίου του Ιράν NIOC, και μετά ναύλωσε για τη μεταφορά του, το πλοίο Atlantas της Capital Ship Managemnet του έλληνα εφοπλιστή. Συνήθως συμβαίνει το αντίθετο, οι εφοπλιστές κλείνουν τα φορτία απευθείας με τον πελάτη, με μοναδικό μεσάζοντα τον ναυλομεσίτη.

Η κίνηση έχει την εξήγησή της, λέει στα «ΝΕΑ» στέλεχος ναυτιλιακής. Αρκετοί έλληνες εφοπλιστές, ακριβώς επειδή οι εταιρείες τους είναι εισηγμένες στο αμερικανικό χρηματιστήριο Nasdaq, αποφεύγουν ακόμη τα απευθείας ντιλ με Τεχεράνη. Διότι αρκετές από τις κυρώσεις της Ουάσιγκτον εναντίον φυσικών και νομικών προσώπων του Ιράν παραμένουν σε ισχύ.

Στην πιάτσα ωστόσο θεωρούν ότι την κίνηση Μαρινάκη, είτε με απευθείας ντιλ είτε έμμεσα, θα μιμηθούν και όλοι οι υπόλοιποι μεγάλοι. «Τα ελληνικά τάνκερ θα βγάλουν λεφτά από το Ιράν», πιστεύει ο Χαρης Βαφειάς, διευθύνων σύμβουλος της εισηγμένης στο αμερικανικό χρηματιστήριο Stealth Gas. Αφενός γιατί με μερίδιο 30% αποτελούν τον μεγαλύτερο στόλο διεθνώς, και είναι απαραίτητα στην Τεχεράνη. Αφετέρου, γιατί παρά την υπερπροσφορά αργού, τη μειωμένη ζήτηση και τη πτώση των τιμών, οι ναύλοι παραμένουν υψηλά. Στη σποτ αγορά, ένα πολύ μεγάλο δεξαμενόπλοιο (VLCC) ναυλώνεται έναντι 35.000 δολαρίων την ημέρα, σε μια από τις υψηλότερες τιμές της τελαυτείας δεκαετίας.

ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ. Πίσω από την εκτίναξη των ναύλων βρίσκεται η κερδοσκοπία. Εδώ και μήνες, το κραχ στις τιμές του αργού είχε ως αποτέλεσμα μεγάλοι παίκτες να ναυλώνουν μαζικά σούπερ  τάνκερ στοκάροντας ποσότητες πετρελαίου για να πουλήσουν αργότερα όταν οι τιμές θα ανέβουν. Δημιουργήθηκε τεχνητό έλλειμμα σε τάνκερ και οι ναύλοι εκτινάχθηκαν. Οι οιωνοί όμως είναι κακοί, μιλούν για αργό στα 20 δολάρια, και κάποιοι φοβούνται μήπως οι πλωτές αποθήκες αποδειχθούν μπούμερανγκ. Ευκαιρίες βλέπει ο Βαφειάς και στα ειδικά πλοία, όπως όσα μεταφέρουν αυτοκίνητα (car carriers). Η νέα γενιά των Ιρανών διψά για ταχύτητα.

Αντίθετα, συννεφιά επικρατεί πάνω από τα βαπόρια ξηρού φορτίου, όσα δηλαδή μεταφέρουν μεταλλεύματα, δημητριακά, τσιμέντο, λιπάσματα ή ζάχαρη, και τα οποία αποτελούν το βασικό αντικείμενο του 85% των ελληνικών ναυτιλιακών. Εξαιτίας της επιβράδυνσης της κινεζικής οικονομίας, οι ναύλοι της συγκεκριμένης κατηγορίας έχουν πιάσει πάτο, κάποιοι έλληνες εφοπλιστές έχουν ήδη αρχίσει να βγάζουν πλοία στο σφυρί, ενώ το Ιράν εκτιμάται πως δεν πρόκειται να προσθέσει παρά ελάχιστα στην υποτονική παγκόσμια ζήτηση.