[Στίγμα] Ο χορός της φωτιάς

Η είδηση είναι από αυτές που φιλοξενήθηκαν χθες στα sites και στα portals σε επίπεδο μονόστηλου, και χωρίς συνέχεια. Σήμερα, πιθανόν να μην υπάρχει σε καμία από τις εφημερίδες που κυκλοφορούν. Τι έλεγε; Οτι τα ξημερώματα του Σαββάτου 50 «γνωστοί – άγνωστοι» έριξαν δέκα βόμβες μολότοφ στα κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ στην Χαριλάου Τρικούπη, προξενώντας υλικές ζημιές στην είσοδο των γραφείων.

Ενα 24ωρο νωρίτερα, η επίθεση εις βάρος της κατοικίας του υπουργού Επικρατείας Αλέκου Φλαμπουράρη στα Εξάρχεια συνοδεύτηκε από τρομερές καταγγελίες του υπουργού και της κυβέρνησης για την τρομοκρατία που δεν θα περάσει, επειδή η δημοκρατία είναι ισχυρή και δεν θα αφήσει ατιμώρητη τη δολοφονική επίθεση. Και φυσικά (συνοδεύτηκε) από την απαραίτητη προσπάθεια «να βγάλουμε και κάτι από αυτό, το σπίτι του υπουργού μας πήγαν να κάψουν, έκαψαν το αυτοκίνητο του γιου του και ένα παράθυρο, έτσι θα το αφήσουμε;».  

Αποτέλεσμα, οι εξωπραγματικές δηλώσεις της κυβερνητικής εκπροσώπου για την αντιπολίτευση που εμμέσως αν δεν τροφοδοτεί με τις πράξεις και τις τοποθετήσεις της τέτοιες ενέργειες, τουλάχιστον τις επιδοκιμάζει. Το σκηνικό ολοκληρώθηκε με τη διαρροή από τις αστυνομικές Αρχές ότι η ΕΛ.ΑΣ. «έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη των δραστών».

Δεν ξέρω τι απέδωσε, αν απέδωσε δηλαδή, ή τι ενδεχομένως θα αποδώσει το «ανθρωποκυνηγητό» της ΕΛ.ΑΣ. για να βρεθούν οι δράστες της επίθεσης κατά της οικίας Φλαμπουράρη. Ξέρω όμως τι ΔΕΝ έκανε και τι ΔΕΝ κάνει εδώ και ακριβώς έναν χρόνο το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για να προστατεύσει τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό και θα αφηγηθώ, για να φανεί ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ενέργειες και παραλείψεις οι οποίες παραπέμπουν ευθέως σε «περίεργες», το λιγότερο, καταστάσεις, αρμοδιότητας πια της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου – στην οποία θα προσφύγει εντός των ημερών το ΠΑΣΟΚ απαιτώντας έρευνα επί του «φαινομένου».

Για την προστασία λοιπόν των γραφείων του ΠΑΣΟΚ η ΕΛ.ΑΣ. διέθετε από ετών μια διμοιρία ΜΑΤ η οποία, ειδικά τις νύχτες, λειτουργούσε αποτρεπτικά σε οποιαδήποτε επίθεση. Μια εβδομάδα μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, η διμοιρία με κυβερνητική εντολή απομακρύνθηκε από τη φύλαξη των γραφείων του κόμματος, παρά τις ενστάσεις που διατυπώθηκαν.

Οι ενστάσεις στη διάρκεια του χρόνου μετουσιώθηκαν σε διαμαρτυρίες, διότι στο μεταξύ μεσολάβησαν τρεις εμπρηστικές επιθέσεις κατά των γραφείων, αλλά η κυβέρνηση κώφευε επιδεικτικά.

Το πράγμα χειροτέρευσε σε βαθμό υπερθετικό μετά τη νέα επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου και την ανάληψη του αρμόδιου υπουργείου ΠΡΟ-ΠΟ από έναν πρώην πασόκο (θα αναφερθώ στη συνέχεια σ’ αυτήν τη μορφή), τον επίσης πρώην στραταίο Τόσκα.

Από τον Οκτώβριο του 2015, λοιπόν, μέχρι προχθές σημειώθηκαν δέκα εμπρηστικές επιθέσεις εις βάρος του ΠΑΣΟΚ, με τον εν λόγω Τόσκα να αρνείται κατηγορηματικά να ανταποκριθεί στο αίτημα του κόμματος να του παρασχεθεί το αυτονόητο σε μια δημοκρατική χώρα – ασφάλεια των γραφείων του.

Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι ο περί ου ο λόγος Τόσκας έλαβε επιστολή διαμαρτυρίας και τηλεφωνήματα από την πρόεδρο Φώφη, αλλά η σταθερή του απάντηση ήταν πότε ότι «δεν συντρέχει λόγος» και πότε – όταν ζωήρευε η άλλη – ότι «θα εκπονήσει σχέδιο».

Φυσικά δεν εκπόνησε κανένα σχέδιο. Ποτέ! Τρία συνεχόμενα Σάββατα τώρα, οι ίδιοι τύποι επιτίθενται με μολότοφ κατά των γραφείων και αποπειρώνται να τα κάψουν, μαζί με όποιον βρίσκεται μέσα, και η Αστυνομία πουθενά. Οπως και το… σχέδιο Τόσκα.

Ετσι, κάθε φορά που συμβαίνει μια επίθεση το σκηνικό είναι ίδιο: για λόγους ασφαλείας πια των ανθρώπων του, το ΠΑΣΟΚ αφήνει μετά τα μεσάνυχτα μόνο έναν υπάλληλο, ο οποίος είναι όλη τη νύχτα με το κινητό στο χέρι και με το που εκδηλώνεται μια επίθεση καλεί πρώτα την Πυροσβεστική και μετά την Αστυνομία «να τρέξουν». Ο ίδιος δε, με το που κλείνει το τηλέφωνο, παίρνει έναν πυροσβεστήρα και τρέχει να σβήσει τις φωτιές!

Δεν ξέρω τι γνωρίζει από όλα αυτά ο Τσίπρας και τι του λένε σχετικά, αλλά κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί να αφήνει την εμπάθεια ή την ανικανότητα ενός υπουργού του να λειτουργεί εις βάρος της δημοκρατικής νομιμότητας. Αυτός θα το χρεωθεί στο τέλος, αν γίνει καμιά «στραβή» και καούν τα γραφεία και μαζί τους όποιος άτυχος βρίσκεται μέσα εκείνη την ώρα. Και φυσικά δεν εξαντλείται η υποχρέωση που έχει να παρέμβει άμεσα, με μια τυποποιημένη ανακοίνωση που εξέδωσε χθες το γραφείο του ή ο ΣΥΡΙΖΑ…

Αμα έχεις πλάνο…

Υποσχέθηκα ότι θα αναφερθώ σε αυτόν τον κύριο Τόσκα, τον υπουργό ΠΡΟ-ΠΟ και το κάνω ύστερα από μια μικρή, πλην ενδελεχή, έρευνα στις πηγές. Ο τύπος αυτός ήταν στρατιωτικός, του Πεζικού, αλλά όχι για μεγάλα πράγματα – εξού και αποστρατεύτηκε  στον βαθμό του υποστρατήγου. Απέδιδε δε τη μη εξέλιξή του, να γίνει ας πούμε αρχηγός ΓΕΣ, στην παρουσία στην ηγεσία του στρατεύματος του στρατηγού Φράγκου, με τον οποίο είχε μια μόνιμη αντιπαλότητα από την εποχή που ήταν (συμ)μαθητές στην Ευελπίδων.

«Διορατικός» σε ό,τι αφορά τη μετά το στράτευμα ζωή του, προσέγγισε το ΠΑΣΟΚ και εντάχθηκε γύρω στο 2004 στην Επιτροπή Αμυνας του κόμματος, ένταξη την οποία αξιοποίησε κατά το δυνατόν προκειμένου να αποκτήσει whatever διάφορες «υψηλού» τύπου γνωριμίες. Και φυσικά τα κατάφερε.

Μία από αυτές ήταν ο Πάνος Μπεγλίτης, ο οποίος όταν έγινε το ΠΑΣΟΚ/Γιώργου κυβέρνηση το 2009 και εκείνος ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Αμυνας τον πήρε μαζί του, ως διευθυντή του πολιτικού του γραφείου.

Παρέμεινε εκεί περί τα δύο χρόνια ασχολούμενος με ό,τι ασχολείται κάθε διευθυντής πολιτικού γραφείου – μεταθέσεις, αποσπάσεις, τοποθετήσεις κ.λπ. Είχε βέβαια και διάφορες «ιδέες» αναφορικά με το αμυντικό δόγμα της χώρας και τη διάταξη των δυνάμεων, αλλά έμεινε με τον καημό ότι αυτές δεν υιοθετήθηκαν ποτέ…

Δεν ήταν όμως αυτός ο λόγος για τον οποίο μία ωραία πρωία τα μάζεψε και έφυγε από το γραφείο του υπουργού Μπεγλίτη και έκανε ό,τι κάνει κάποιος που έχει ευεργετηθεί από κάποιον: γίνεται ο μεγαλύτερος, ο χειρότερος, εχθρός του.

Αλλος ήταν ο λόγος. Οπως μου είπαν χθες δύο – τρεις, ο άνθρωπος είχε βλέψεις. Ηθελε να ανέβει ψηλά. Ζήτησε λοιπόν από τον Μπεγλίτη να επανέλθει στο στράτευμα και ως αντιστράτηγος πλέον, με «πλάκα τα γαλόνια» να  τοποθετηθεί στην Εθνική Φρουρά στην Κύπρο. Ο Μπεγλίτης, σε συνεννόηση προφανώς με την κυβέρνηση, απέρριψε το παράλογο του αιτήματος και προτίμησε να τοποθετήσει αρχηγό της Εθνικής Φρουράς τον αντιστράτηγο Νάση.

Τούτου δοθέντος, ο άνθρωπός μας Τόσκας έριξε μια μεγάλη μαύρη πέτρα πίσω του και αποφάσισε να πάει στον ΣΥΡΙΖΑ με όχημα την κίνηση «Πράττω» του νυν υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, ενός ακόμη πικραμένου της διακυβέρνησης Παπανδρέου. Επισήμως λοιπόν έγινε υπουργός ως μέλος του «Πράττω». Ανεπισήμως, επειδή κατάφερε να εισχωρήσει στο κλειστό club «Παππάς, Καμμένος και σία».

Με αυτά τα δεδομένα, αληθινά πιστεύει ο Τσίπρας ότι θα εκπονήσει ποτέ σχέδιο ο υπουργός Τόσκας για την προστασία των γραφείων του ΠΑΣΟΚ; Το υποβάλλω ως υπόθεση εργασίας…