«Φάνηκε η άβυσσος με Μητσοτάκη»
Αλέξης Τσίπρας - Κυριάκος Μητσοτάκης. Η πρώτη σύγκρουσή τους στη Βουλή ήταν για το Ασφαλιστικό
3 λεπτά
Αν για κάτι έδειχνε ικανοποιημένη η κυβέρνηση όταν ολοκληρώθηκε η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για το Ασφαλιστικό ήταν γιατί – όπως σχολίαζαν στελέχη της – χθες έγιναν με πανηγυρικό τρόπο τα αποκαλυπτήρια Μητσοτάκη.
Το Μαξίμου σχολίαζε δηκτικά πως ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην πρωτολογία του και μόνο κατάφερε να προτείνει εφαρμογή ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές, ήτοι μείωσή τους κατά 70%, και συγχρόνως να μιλήσει για ιδιωτική ασφάλιση και για μειώσεις μισθών στο Δημόσιο και στις συντάξεις.
Αυτή την αντίθεση της αντίληψης μεταξύ της κυβέρνησής του και της ΝΔ για την οποία δανείστηκε τη λέξη άβυσσος, προσπάθησε να καταδείξει ο Αλέξης Τσίπρας κατά τις συνολικά τρεις παρεμβάσεις του ενώπιον της Ολομελείας.
«Σας ευχαριστώ, κ. Μητσοτάκη, γιατί σ’ αυτό τον τόπο θα υπάρχουν καθαρές ιδεολογικές γραμμές ανάμεσα σε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση. Είστε εξαιρετικά νεοφιλελεύθερος» ανέφερε ο Πρωθυπουργός στη δευτερολογία του. Μάλιστα κατηγορώντας τον πρόεδρο της ΝΔ για όσα έπραξε επί θητείας του στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, τον χαρακτήρισε «γιαλαντζί μεταρρυθμιστή».
«Σας ευχαριστώ, κ. Μητσοτάκη, γιατί σ’ αυτό τον τόπο θα υπάρχουν καθαρές ιδεολογικές γραμμές ανάμεσα σε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση. Είστε εξαιρετικά νεοφιλελεύθερος» ανέφερε ο Πρωθυπουργός στη δευτερολογία του. Μάλιστα κατηγορώντας τον πρόεδρο της ΝΔ για όσα έπραξε επί θητείας του στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, τον χαρακτήρισε «γιαλαντζί μεταρρυθμιστή».
Η κυβέρνηση έπαιξε γενικώς με διλημματικές αναφορές του τύπου «θέλετε δίκαιη κοινωνική ασφάλιση ή προτιμάτε διαιώνιση της ασφαλιστικής ανισότητας;» και το επιχείρημα πως η Νέα Δημοκρατία δεν έχει αντιπρόταση για το Ασφαλιστικό. Αλλωστε δύο ήταν οι κεντρικοί στόχοι για το Μέγαρο Μαξίμου κατά τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή: η υπενθύμιση των ευθυνών ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για την καταρράκωση του ασφαλιστικού συστήματος και η ανάδειξη της αμηχανίας του νέου προέδρου της ΝΔ απέναντι στην κυβερνητική πρόταση.
Ο Αλέξης Τσίπρας επιμένοντας στη διαπίστωση ότι η αξιωματική αντιπολίτευση υπεκφεύγει, επομένως παίζει κρυφτό λόγω ένδειας θέσεων, προσπάθησε να καταδείξει πως ο νέος πρόεδρος της ΝΔ δεν αναφέρεται στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση όχι μόνο γιατί δεν έχει κάτι να προτείνει, αλλά και επιπλέον γιατί το κόμμα του βαρύνεται για την εξαθλίωση των ασφαλιστικών ταμείων.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στην υπόθεση των δομημένων ομολόγων επί διακυβέρνησης Καραμανλή για να κατηγορήσει τη Νέα Δημοκρατία ότι λεηλάτησε τα ασφαλιστικά ταμεία, μη παραλείποντας βεβαίως και την αναφορά στο PSI εξαιτίας του οποίου, όπως ανέφερε, τα Ταμεία απώλεσαν περίπου 12 δισ. ευρώ.
Εκ των πραγμάτων ο Πρωθυπουργός έκανε αναφορά και πάλι στις 11 αλλεπάλληλες μειώσεις των κύριων συντάξεων, κατέθεσε μάλιστα και τα σχετικά στοιχεία στα πρακτικά, ενώ κατηγόρησε τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ότι κουνούν το δάχτυλο στην κυβέρνηση και παριστάνουν τους εισαγγελείς την ώρα που έχουν τεράστιες ευθύνες για την κατάσταση του ασφαλιστικού συστήματος.
Ο Τσίπρας επανέλαβε ότι η κυβέρνησή του δεν προτίθεται να καταφύγει στην εύκολη λύση της περικοπής συντάξεων και επέμεινε στην αναγκαιότητα διαλόγου για το Ασφαλιστικό, θυμίζοντας πως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει νομοσχέδιο αλλά μία κυβερνητική πρόταση προς συζήτηση.
Αναφέρθηκε ειδικότερα στους αγρότες, τόνισε ότι παρά την άρνησή τους να προσέλθουν σε διάλογο με την κυβέρνηση η πόρτα παραμένει διαρκώς ανοιχτή. Τους έστειλε ωστόσο και ένα μήνυμα: «Αν δεν υπάρξει διάλογος, οι διεκδικήσεις δεν θα έχουν αποτέλεσμα».
Για την ενίσχυση της επιχειρηματολογίας του ότι το προτεινόμενο Ασφαλιστικό εξασφαλίζει και τη βιωσιμότητά του αλλά και την κοινωνική δικαιοσύνη ο Αλέξης Τσίπρας δεν απέφυγε να μιλήσει με αριθμούς, λέγοντας ποιο θα είναι το ύψος της εθνικής σύνταξης και πώς θα διαμορφωθεί η κύρια σύνταξη για ασφαλισμένους με βάση το ποσοστό της αναπλήρωσης. Επανέλαβε αρκετές φορές ότι η κυβερνητική πρόταση στηρίζεται στην κοινωνική δικαιοσύνη συμπληρώνοντας ότι λόγω της μακροχρόνιας ανεργίας που οφείλεται στην κρίση κάποιος μπορεί να βγει στη σύνταξη έχοντας συμπληρώσει μόνο μία δεκαπενταετία ασφάλισης.














