[Μικρού Μήκους] Γλέντι με αντάρτικα

Νιώθει κανείς τον πειρασμό να απορρίψει τη σημειολογική ανάγνωση και να παραμερίσει τον βερμπαλισμό της κομματικής γλώσσας. Αλλά ο γραμματέας της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε μια θέση στο καπετανάτο της πρώτη φορά Αριστεράς, οπότε λογοδοτεί στο μέτρο που του αντιστοιχεί. Δεν είναι μαθητής γυμνασίου που γράφει και μια έκθεση παραπάνω.
===
Στην απάντησή του παράγει περισσότερη σημειολογία απ’ όση μπορεί να καταναλώσει. Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, μεταφυσικής εμπνεύσεως, επανέρχεται ως μοτίβο και ως το απόλυτο υπερόπλο απέναντι στις αποκαλύψεις για μετακλήσεις οικογενειακών του προσώπων. Οπως και η κουλτούρα του μονοδιάστατου ανθρώπου που διαβάζει Μαρξ, μπαινοβγαίνει στις καταλήψεις και μαθαίνει το αλφαβητάρι της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Από ποιήματα μόνο το «Αξιον εστί» – κι εκείνο το έμαθε μισό. Σαν flipside σε γλέντι με αντάρτικα.
===
Στην κομματική ανάλυση λόγου παίρνει άριστα δέκα. Η άποψή του δεν απέχει από εκείνη που θα εξέφραζε ένας βετεράνος ινστρούχτορας εξιστορώντας τα πάθη και τους καημούς της «ηττημένης παράταξης». Το ύφος του αναπαράγει όλα τα κλισέ που διακινούνται στα αμφιθέατρα πριν καταλήξει στην αυτοηρωοποίηση της αριστερής συνείδησης. «Οι δικοί μου υπέφεραν, ας ανταμειφθώ τουλάχιστον εγώ».
===
Είναι η οπτική ενός ανθρώπου που ξεχάστηκε μέσα στα τείχη που έχτισε. Ο κόσμος άλλαζε μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, η κοινωνία έθετε νέες προτεραιότητες, αλλά ο οργισμένος αντιρρησίας επέστρεφε στην ασφάλεια των παιδικών αφηγήσεων. Ο κόσμος του είναι περίκλειστος, τελεία. Είναι ο κόσμος των βουνών, των εκτελέσεων, των αντάρτικων χορών.
===
Ακούγεται πολύ εξοργισμένος για παιδί της γενιάς του, ειδικά για κάποιο που έχει διατελέσει μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και το 2010 ήταν υποψήφιος σύμβουλος του wannabe περιφερειάρχη Αλέξη Μητρόπουλου. Αλλά ακόμη και η οργή διδάσκεται για να έχει κάποιο όφελος. Συνιστά διαστροφή της ιστορίας, αλλά οι καλύτεροι προτεστάντες είναι οι αριστεροί: ζητούν να τους δοθεί ανταμοιβή για όσα θυσίασαν επί γης. Απλώς ονομάζουν «βάζω πλάτη» αυτό που οι άλλοι λένε «βόλεμα».