Οι ωραίοι κοιμώμενοι
Οταν κοιμάται ο οπαδός κανείς μην τον ξυπνήσει, ξεχνάει τα πάντα ο οπαδός τα μάτια του σαν κλείσει
3 λεπτά
Είμαστε λαός που μας αρέσει να αποκοιμιόμαστε με παραμύθια. Αλλωστε ολόκληρη η ιστορία μας είναι γεμάτη από παραμύθια που στο βάθος του χρόνου τα πιστέψαμε με πάθος και τα εντάξαμε στις διηγήσεις μας, αρχίζοντας κάπως έτσι: «Δεν θα το πιστέψεις, μα είναι πέρα για πέρα αληθινό αυτό που θα σου πω». Κι έτσι οι παλιοί (κι όχι μόνο οι παλιοί αλλά και τα βιβλία της ιστορίας) διηγούνται για τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά, για τον Εφιάλτη και τους 300 του Λεωνίδα, που δεν ήταν ακριβώς τριακόσιοι μα μια χιλιάδα και βάλε, για τα κρυφά σχολειά, για χορούς του Ζαλόγγου, για υπεράνθρωπες αυτοθυσίες που μόνο ένας Ελληνας μπορεί να επιτελέσει, για ανδραγαθήματα και ηρωισμούς που υποχρέωσαν αντιπάλους να γονατίσουν και να ασπαστούν άλλοτε το κομμένο κεφάλι του ηττημένου αντιπάλου τους, άλλοτε την αιματοβαμμένη γη, άλλοτε την κουρελιασμένη σημαία.
Στους πλαδαρούς καιρούς που ζούμε, σαν τους υπέρβαρους Αμερικανούς που όταν έρθει η ώρα να τους κηδέψουν, γκρεμίζουν δωμάτια για να τους βγάλουν, οι ηρωισμοί και τα ανδραγαθήματα απαντώνται μόνο στο ποδόσφαιρο.
Ο Ολυμπιακός, για παράδειγμα, έχει πετύχει ό,τι δεν κατάφεραν στην Ευρώπη ούτε η Μπάγερν του Γκουαρντιόλα ούτε η Μπαρτσελόνα των Μέσι, Νεϊμάρ και Σουάρες ούτε η Γιουβέντους.
Τι;
Εχει αγωνιστεί σε 16 ματς του πρωταθλήματος και έχει νικήσει 16 φορές! Ολοκληρωτική επιτυχία! Οι Ερυθρόλευκοι, αντιμετωπίζοντας τους σκληροτράχηλους αντιπάλους τους στα εντός Αττικής αλλά και στα απομακρυσμένα γήπεδα της επικράτειας, νικούν παντού και πάντα. Θα έλεγε κάποιος πως το φετινό στοίχημα των διοικούντων τον Ολυμπιακό είναι: μόνο νίκες μέχρι τέλους (αλήθεια πόσο δίνει ένα τέτοιο στοίχημα;). Με μια συνεπαγωγική προσέγγιση του θρυλικού άθλου θα κατέληγε κάποιος στο συμπέρασμα πως ο Ολυμπιακός είναι ανώτερος της Μπαρτσελόνα και καλύτερος – σαφώς – της Μπάγερν. Οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων τούτο το πιστεύουν. Κοιτάζοντας δε κατάματα την αλαζονεία και την έπαρση των κρατούντων τα ηνία του δαφνοστεφανωμένου εφήβου, τείνουν να το πιστέψουν και οι τελευταίοι αμφισβητούντες τοιούτου βεληνεκούς επιτεύγματα.Το ότι ομάδες βαθύτατα υποχρεωμένες στους παράγοντες του Ολυμπιακού, το ότι ομάδες βαρύτατα υπερχρεωμένες από παλιότερες κακές οικονομικές διαχειρίσεις, το ότι ομάδες βάναυσα τραυματισμένες από φίλα προσκείμενους στο φαληρικό στρατόπεδο ισχυρούς αξιωματούχους είναι οι μονομάχοι που αναμετρώνται κάθε εβδομάδα στις πράσινες αρένες με το ανίκητο θεριό δεν λέει τίποτα σε πολλούς. Εξωνημένος Τύπος και αργυρώνητοι τελάληδες διαλαλούν το «θαύμα» στις εσχατιές της ελληνικής γης, αποφεύγοντας όμως επιμελώς να το κοινοποιήσουν μετά τυμπανοκρουσιών εκτός επικρατείας ίνα μην εισπράξουν χλεύη και γέλωτες. Το παραμύθι της Ωραίας Κοιμωμένης λέει πως στα 16 χρόνια της η πεντάμορφη θα τρυπηθεί από το αδράχτι και θα πέσει σε λήθαργο βαθύ. Το παραμύθι της υπερομάδας δεν έχει τέλος. Το 16 στα 16 είναι πια παρελθόν και το 17 στα 17 έχει εμφανιστεί προ των πυλών. Μόνο που καμιά φορά κάτι ασεβείς από την Ευρώπη κατεβαίνουν στο παλάτι του Φαλήρου και χαλάνε τον γλυκό ύπνο των οπαδών που έχουν αποκοιμηθεί ονειρευόμενοι τρόπαια. Και τότε ο Δράκος της πραγματικότητας είναι αμείλικτος. Κακά τα ψέματα: τα παραμύθια σταματούν εκεί που αρχίζει ο Θρύλος και ο Θρύλος χάνεται εκεί που εμφανίζεται η ζοφερή πραγματικότητα!














