[Διαστάσεις] Μια Κυριακή στο Μπερναμπέου

Το Μπερναμπέου δεν ήταν ακριβώς γεμάτο, ο αντίπαλος ήταν μια φτωχή ομάδα κοντά στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, αλλά ο κόσμος ήταν ενθουσιώδης, η Ρεάλ είναι Ρεάλ. Η ψυχρολουσία ήρθε νωρίς, οι φιλοξενούμενοι προηγήθηκαν, η Ρεάλ ισοφάρισε γρήγορα, αλλά η Ράγιο Βαγεκάνο σκόραρε ξανά. Οι οπαδοί της Βασίλισσας άρχισαν να σφυρίζουν την ομάδα και τον προπονητή, μερικοί μάλιστα αποθέωναν τους αντιπάλους. Τότε ανέλαβε έργο η «ισπανική παράγκα». Με δύο κόκκινες κάρτες στα όρια της αυστηρότητας και ένα πέναλτι στα όρια του εγκλήματος, ο διαιτητής έδωσε στη Ρεάλ την ευκαιρία να ισοφαρίσει και να παίξει ενάμισι ημίχρονο απέναντι σε εννέα παίκτες. Εβαλε δέκα γκολ. Δεν έδειξε καμιά στιγμή καμιά επιείκεια. Ακόμη και στα τελευταία δευτερόλεπτα, οι παίκτες διεκδικούσαν την μπάλα από τον εξευτελισμένο αντίπαλο.

Δεν ισχυρίζομαι ότι το Λαϊκό Κόμμα μοιάζει με τη Ρεάλ, ο Ραχόι δεν είναι Ρονάλντο, και πολύ περισσότερο δεν είναι Μπέιλ. Ούτε η Ράγιο μπορεί να συγκριθεί με το Podemos, ήταν σαφές ότι της έλειπε ένας ηγέτης. Ομως η εικόνα που είδα την Κυριακή στο Μπερναμπέου έμοιαζε λίγο με την Ισπανία. Χιλιάδες άνθρωποι παρακολούθησαν χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό, μερικές φορές μάλιστα με δυσφορία, μια πλούσια ομάδα με αμφιλεγόμενο προπονητή, σημαδεμένη από πολλά σκάνδαλα διαφθοράς, να νικά με αμφιλεγόμενο τρόπο μια φτωχή ομάδα που διεκδικεί το δικαίωμά της να στέκεται όρθια στην πρώτη κατηγορία. Και να μη δείχνει καμιά αλληλεγγύη, καμιά κατανόηση, καμιά «ενσυναίσθηση».

Εντάξει, το ποδόσφαιρο είναι κατ’ εξοχήν ανταγωνιστικό άθλημα. Η σύγχρονη πολιτική όμως δεν (θα έπρεπε να) είναι.  Οι εκλογές αυτές υποτίθεται ότι θα εγκαινίαζαν την «κουλτούρα της συμφωνίας». Προς το παρόν δεν βλέπουμε κάτι τέτοιο. Τα κόμματα είναι αμετακίνητα στις θέσεις τους και οι μόνοι που θα μπορούσαν να δώσουν μια λύση – οι Ciudadanos – οδηγήθηκαν στην αντιπολίτευση. Για να αποκτήσει η Ισπανία κυβέρνηση, θα πρέπει να προχωρήσει σε ανορθόδοξες συμμαχίες. Οπως και η Ελλάδα δηλαδή.

Αλλά το Podemos δεν θα είναι τόσο πειθήνιος εταίρος όσο οι Ανεξάρτητοι Ελληνες. Και για να γυρίσουμε στο ποδόσφαιρο, ο Πέδρο Σάντσεθ θα χρειαστεί για να κυβερνήσει τις ικανότητες τουλάχιστον ενός Μάρκο Σίλβα.