[Στίγμα] Φεστιβάλ υπογραφών

Φυσικά θα αποφύγω οποιαδήποτε αναφορά στο πώς θα κατανεμηθεί κι εφέτος το λεγόμενο «επίδομα θέρμανσης», μια ανοιχτή πληγή για την κάθε κυβέρνηση εδώ και καμιά δεκαπενταετία, περίπου. Θα σημειώσω απλώς ότι και η παρούσα κυβέρνηση, παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες της, όχι μόνο δεν απέφυγε την πεπατημένη («κόψε, κόψε, στο τέλος θα βαρεθούν και δεν θα το επιδιώξουν» το επίδομα θέρμανσης), αλλά και άνοιξε νέους δρόμους στη σχετική ιστορία.

Περιόρισε, σου λέει, κατά 25% τους δικαιούχους και μείωσε και κατά 10 λεπτά το ύψος του επιδόματος ανά λίτρο – μιλάμε για μεγάλες στιγμές (δημιουργικής λογιστικής).

Θα αφήσω όμως τους συναδέλφους μου του οικονομικού ρεπορτάζ να ασχοληθούν ως πλέον ειδήμονες περί αυτά με το τι θα ισχύσει εφέτος για το επίδομα θέρμανσης και θα στρέψω την προσοχή μου σε αυτή καθ’ εαυτήν την απόφαση του υπουργείου των Οικονομικών.

Θα το κάνω μόνο και μόνο για να αποδείξω ότι το θηρίο της γραφειοκρατίας είναι εδώ, ανεξάρτητα από κόμματα, χρώματα και ιδεολογίες, διότι η μαύρη αλήθεια είναι ότι «οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα (αυτή) η αγάπη μένει».

Παίρνω, λοιπόν, αφορμή από το πόσες υπογραφές μέτρησα με τη βοήθεια ανιδιοτελούς (νέου) φίλου υπηρετούντος στο εν λόγω υπουργείο. Ιδού η εικόνα. Της αποφάσεως απαιτήθηκαν οι υπογραφές:

n 11 εισηγητών (επί των διατάξεων της απόφασης)

n 11 τμηματαρχών (προϊσταμένων των προηγουμένων)

n 9 διευθυντών αρμοδίων διευθύνσεων

n 6 γενικών διευθυντών του υπουργείου Οικονομικών

n 3 γενικών γραμματέων του εν λόγω υπουργείου

n δυο αναπληρωτών υπουργών Οικονομικών, του Τρύφωνος (σώγαμπρου Τζουμέρκων) Αλεξιάδη, και του Γιώργου «ευτυχώς Θεέ μου γλίτωσα από τα νύχια του Βαρουφάκη» Χουλιαράκη και, τέλος,

n ενός υπουργού, του Ευκλείδη «επιτέλους άρχισε να κρυώνει και μπορώ να φορέσω τα trendy κασκόλ μου, που έχουν καταπλήξει την Ευρώπη» Τσακαλώτου.

Τουτέστιν, για μία απόφαση, η οποία εκδίδεται κάθε χρόνο για το ίδιο αντικείμενο και έχει πάνω – κάτω το ίδιο περιεχόμενο, χρειάστηκαν… 43 υπογραφές για να υλοποιηθεί!

Οποιος εξακολουθεί να επιμένει ότι αυτή η χώρα θα γίνει ποτέ σοβαρό κράτος, φιλική συμβουλή, να το κοιτάξει, επειγόντως!

Το λάθος των 10 εκατ. ευρώ

Αναφέρθηκα στον υπουργό Γιώργο «γλίτωσα από τα νύχια Βαρουφάκη» Χουλιαράκη και πρέπει να αποκαλύψω ότι είναι αυτός που… άθελά του οδηγεί τα κόμματα, του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου, στη… λιμοκτονία!

Οπως μου εξήγησε ο Πρόεδρος Βούτσης (της Βουλής) κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης για το βιβλίο του Γιώργου Νικητιάδη «”Μαύρο” και “δαγκωτό”», ο Χουλιαράκης ήταν αυτός που ενέγραψε στον προϋπολογισμό του 2016 μόνο 5,5 εκατ. επιχορήγηση: 5,5 εκατ. για να πάρουν τα 8 κόμματα που είναι στη Βουλή και ακόμη όσα, λίγα, έπιασαν ένα ποσοστό αλλά έμειναν εκτός Βουλής, όπως, ας πούμε, η Λαϊκή Ενότητα του προέδρου Παναγιώτη (Λαφαζάνη).

– Είναι υπεύθυνος, αλλά δεν φταίει, μου είπε ο Πρόεδρος Βούτσης.

– Πώς γίνεται αυτό; ρώτησα.

– Ηταν άρρωστος εκείνες τις ημέρες και δεν το πρόσεξε, του διέφυγε.

Για την ακρίβεια, εκείνο που του διέφυγε ήταν ένας… άσος μπροστά από το πέντε – για 15 και κάτι εκατομμύρια πήγαιναν εφέτος τα κόμματα από τον ισχνό κρατικό κορβανά…

Ρώτησα τον Πρόεδρο Βούτση πώς διορθώνεται τώρα αυτό το λάθος. Μου απάντησε, μόνο με την αναθεώρηση του προϋπολογισμού. Το αναφέρω γιατί εμμέσως αυτή είναι μια μεγάλη είδηση. Η Βουλή ψήφισε έναν προϋπολογισμό την περασμένη εβδομάδα ο οποίος χρήζει αναθεώρησης. Θα προσθέσω, όχι μόνο στο συγκεκριμένο σημείο, αλλά και σε άλλα σοβαρότερα. Οι επαΐοντες περί τα οικονομικά, όπως ο πρώην υπουργός Φίλιππος Σαχινίδης, πιστεύουν ότι ο προϋπολογισμός θα αναθεωρηθεί με το Μεσοπρόθεσμο – δηλαδή σύντομα.

Τέλεια, είναι το μόνο που έχω να σημειώσω…

Τα ρολά και ο λοχίας

Το άλλο που έχω να επισημάνω και στο οποίο έδωσε έμφαση ο Πρόεδρος Βούτσης είναι η απαίτηση του κουαρτέτου των δανειστών, και ειδικά του κυρίου Κοστέλο, να χρεοκοπήσουν η ΝουΔου και το ΠΑΣΟΚ. Οχι πολιτικά – η πολιτική χρεοκοπία τους άλλωστε είναι από ετών διαπιστωμένη -, οικονομικά!

Εως τώρα ίσχυε κάποια διάταξη σύμφωνα με την οποία από την κρατική επιχορήγηση στα κόμματα δίνεται μόνο το 40%, το υπόλοιπο 60% πηγαίνει στις τράπεζες για την αποπληρωμή των δανείων τους. Οι δανειστές εδώ και τρεις μήνες ζητούν αυτό να καταργηθεί, άρα να πηγαίνει και το 100% στην αποπληρωμή των δανείων. Η κυβέρνηση (συναφές πρόβλημα έχει και ο ΣΥΡΙΖΑ) τούς έχει εξηγήσει ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει διότι τα δύο κόμματα θα εξαναγκαστούν να κατεβάσουν ρολά σαν το τελευταίο μαγαζάκι στην οδό Αιόλου.

Ανένδοτοι εκείνοι, επιμένουν.

Μήπως να αναλάβει την κατάσταση κάνας λοχίας, να το ευχαριστηθούν; Μήπως; Γιατί αυτή η επιμονή είναι απολύτως περίεργη…

Βιβλίο – οδηγός

Οπως προανέφερα, παρουσιάστηκε το βιβλίο του Γιώργου Νικητιάδη «”Μαύρο” και “δαγκωτό”» σε μια πολυπληθή εκδήλωση στη Βιβλιοθήκη του Μεγάρου Μουσικής το βράδυ της Τετάρτης, λίγο πριν το «Βατερλώ» του Ολυμπιακού. Είχα τη χαρά να είμαι ο συντονιστής της συζήτησης (εύκολο έργο δεν το λες, σε ένα πάνελ με Βούτση, Κυριάκο Μητσοτάκη, Μ. Παπαϊωάννου, Γ. Σωτηρέλη, Ηλ. Νικολακόπουλο και φυσικά τον πανευτυχή συγγραφέα). Διάβασα το βιβλίο. Μετά λόγου γνώσεως, και έχοντας περάσει των παθών του τον τάραχο ως βουλευτής μιας από τις δυσκολότερες εκλογικές περιφέρειες, εκείνης των Δωδεκανήσων, ο Νικητιάδης τάσσεται σαφώς υπέρ της κατάργησης του σταυρού προτίμησης, θεωρώντας τον ως τη γενεσιουργό αιτία της πλήρους απαξίωσης της πολιτικής και των πολιτικών. Προτείνει ανάδειξη των βουλευτών μέσα από λίστα, την κατάτμηση των περισσοτέρων εκλογικών περιφερειών της χώρας, τη θεσπισή στη θέση τους 180 μονοεδρικών περιφερειών, και άλλα πολλά και διάφορα.

Κατά την γνώμη μου, επειδή ο άνθρωπος έχει κάνει σπουδαία δουλειά μελετώντας τα εκλογικά συστήματα, το βιβλίο θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για τον δημόσιο διάλογο που εκ των πραγμάτων θα ξεκινήσει για την αλλαγή του εκλογικού συστήματος και την αναθεώρηση του Συντάγματος. Αν ποτέ γίνουν αυτά…

Το ραντεβού

Τετάρτη βράδυ Μέγαρο, χτες το μεσημέρι Χίλτον. Κάνω να πάω προς το «Βυζαντινό» και πέφτω πάνω σε υπουργό Κατρούγκαλο – μιλάμε, η επιτομή της κομψότητας: μπλε κοστούμι, κόκκινη γραβάτα, κόκκινο μαντιλάκι στο πέτο, κουμπωμένο (μετά εμφανούς δυσκολίας και για προφανείς λόγους, άνευ περαιτέρω επεξηγήσεων) στο ένα κουμπί. Και ακόμη το ένα χέρι στην τσέπη, στο άλλο έναν φάκελο μπλε.

– Υπουργέ μου, τον προσφώνησα πρόσχαρα.

–Γεια σου, γεια σου, μου απάντησε ασθμαίνων, προφανώς για να μου (απο)δείξει ότι είχε δουλειά – δεν πρόλαβα να του πάρω λέξη.

Με βήμα ταχύ, και ακολουθούμενος από ζεύγος συμβούλων προφανώς, έτρεξε προς τα μέσα: είχε συνάντηση, την πρώτη, για το Ασφαλιστικό με τους τροϊκανούς.

Με τέτοια εμφάνιση, ένα έχω να πω: την έριξε ανάσκελα, ξερή, εκείνη τη Βελκουλέσκου!..