[Διαστάσεις] Αθάνατη ελληνική ψυχή

Οι Γάλλοι έχουν έναν όρο που δύσκολα μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά: souverainisme. Πρόκειται για ένα πολιτικό δόγμα που υποστηρίζει την εθνική κυριαρχία των κρατών και αντιτίθεται στη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Εκπροσωπείται τόσο στη Δεξιά (από τύπους όπως ο Φιλίπ Ντε Βιλιέ, αλλά επί της ουσίας και από τη Μαρίν Λεπέν) όσο και στην Αριστερά (από τον Ζαν-Πιερ Σεβενεμάν, αλλά και από το Κομμουνιστικό Κόμμα). Ο κοινωνιολόγος Αλέν Τουρέν σημείωνε πρόσφατα ότι ο αμυντικός και γεμάτος μίσος «εθνικοκυριαρχισμός» που καλπάζει στην Ευρώπη ισοδυναμεί με τον τζιχαντισμό στον αραβομουσουλμανικό κόσμο. Και στις δύο πλευρές της Μεσογείου βλέπει κανείς τις συνέπειες της αδυναμίας ορισμένων κρατών να αντιμετωπίσουν τις πολιτικές και οικονομικές απαιτήσεις ενός παγκοσμιοποιημένου πλανήτη.

Στο όνομα αυτού του δόγματος απέρριψαν προχθές οι Δανοί την πιο στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Στο όνομα του ίδιου δόγματος αναμένεται να δώσουν αύριο οι Γάλλοι την πρωτιά στο Εθνικό Μέτωπο σε τουλάχιστον δύο περιφέρειες. Μια εγχώρια μορφή άτακτου και πρωτόγονου «εθνικοκυριαρχισμού» είναι στην πραγματικότητα η ρίζα και του ελληνικού Κακού, εξαιτίας του οποίου χθες κινδυνεύσαμε να αποβληθούμε από το ευρώ και σήμερα κινδυνεύουμε να αποβληθούμε από τη Σένγκεν.

Γιατί απέτυχαν έως τώρα όλα τα Μνημόνια; Εγιναν ασφαλώς λάθη και αστοχίες, τόσο από τους εταίρους μας όσο και από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Ο βασικός λόγος όμως είναι η πεποίθησή μας ότι εμείς ξέρουμε καλύτερα από τους ξένους, εμείς θα αντισταθούμε στις επιταγές των ξένων, εμείς έχουμε τη δική μας συνταγή της επιτυχίας – δηλαδή, το να μην κάνουμε τίποτα. Και από εμάς, ορισμένοι ξέρουν καλύτερα από τους άλλους, οι οποίοι είναι φυσικά υπηρέτες των ξένων, η «τρόικα εσωτερικού». Για να καταρρεύσουν όλα αυτά στο τέλος και να κάνουμε αυτό που μας λένε προκειμένου να μην καταστραφούμε.

Γιατί έχει προκληθεί αυτό το χάος στην Ειδομένη; Η προσφυγική κρίση είναι ασφαλώς σύνθετη και ο ευρωπαϊκός «εθνικοκυριαρχισμός» φέρει μεγάλη ευθύνη για την έκρηξή της. Το γεγονός όμως ότι είμαστε άλλη μία φορά δακτυλοδεικτούμενοι οφείλεται σε έναν συνδυασμό άγνοιας και κακώς εννοούμενης εθνικής υπερηφάνειας. Στην αρχή καλέσαμε όλους τους πρόσφυγες να έρθουν στην Ελλάδα. Και όταν εκείνοι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση, αρνηθήκαμε να δεχθούμε την ευρωπαϊκή βοήθεια επειδή τα σύνορά μας ξέρουμε εμείς να τα φυλάμε, τους πρόσφυγες μπορούμε να τους ταυτοποιήσουμε με το μάτι και τα hotspots έχουν ξενική ονομασία. Για να κάνουμε στο τέλος πίσω σε όλα.

Σε παλαιότερες δηλώσεις του στην τηλεόραση ο Αλέξης Τσίπρας έλεγε ότι και να μας διώξουν από τη Σένγκεν δεν έγινε και τίποτα, αφού η Δανία έχει φύγει δύο φορές. Σήμερα ξέρει ότι τυχόν αποβολή της Ελλάδας θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα στο οριστικό Grexit. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος και η κυβέρνησή του εξακολουθούν να φάσκουν και να αντιφάσκουν, να αδρανούν και να προκαλούν, να σέρνουν τα πόδια τους και να μεταθέτουν τις ευθύνες, να πιστεύουν ακράδαντα στο δόγμα τού «ε, και;». Βέβαιοι ότι η αθάνατη ελληνική ψυχή στο τέλος θα θριαμβεύσει.