[Στίγμα] Μαύρη μαυρίλα

Μια στενοχώρια με έχει κυριεύσει από προχθές βράδυ, παρότι γενικά είμαι άνθρωπος ψύχραιμος και τα πράγματα τα αντιμετωπίζω σε μια «δεύτερη ανάγνωση» που έλεγε παλιά και ένας διευθυντής μου, ο αείμνηστος Λέων (Καραπαναγιώτης). Είναι αυτή η στενοχώρια η οποία δεν με άφησε να απολαύσω έναν ήρεμο ύπνο και είναι αυτή η στενοχώρια η οποία δεν με αφήνει να χαρώ τις υπέροχα ηλιόλουστες μέρες του Νοεμβρίου. Διότι εμένα που με βλέπετε (λέμε τώρα…) με συνέχει άγχος και αγωνία και τρώω τα νύχια μου για το μέλλον της κυβέρνησης του προέδρου Αλέξη, ο οποίος πάει να κάνει δυο πράγματα σωστά, αλλά είναι το παρελθόν που τον τραβάει από το μανίκι. Και είναι και εκείνοι οι «πούροι» αριστεροί που επιμένουν ότι πρέπει να γίνουμε ένα νεοκομμουνιστικό καθεστώς, ενώ ο πρόεδρος Αλέξης που έχει βρει το νόημα της ζωής και παραμένει αυτό που ήταν πάντα, ένας αστός, επιδιώκει να εφαρμόσει μια πολιτική η οποία θα διεκδικεί παγκόσμια πρωτοτυπία: νεοφιλελεύθερη Αριστερά!

Σε κρίση

Με ορισμένους από αυτούς τους τελευταίους με τους οποίους συνομιλώ τακτικά, μίλησα και χθες. Χωρίς περιστροφές, μου είπαν ότι «εμείς το Ασφαλιστικό της τρόικας δεν το ψηφίζουμε». Δεν ξέρω τι θα κάνει ο πρόεδρος Αλέξης για να τους συμμαζέψει, αλλά αν, όχι πολλοί, τέσσερις τηρήσουν αυτό που απειλούν, τότε χαιρέτα μου τον πλάτανο…

Το Ασφαλιστικό, οι μεταρρυθμίσεις δηλαδή επ’ αυτού, αλλά και το Αγροτικό είναι τα επόμενα μεγάλα αγκάθια για την κυβέρνηση. Θα τα φέρει πριν από τον προϋπολογισμό για ψήφιση στη Βουλή; Θα τα μετακινήσει στον καινούργιο χρόνο; Πάντως ό,τι και να κάνει, ας έχει κατά νου ο πρόεδρος (ο Αλέξης ντε…) ότι οι μείον δύο της προχθεσινής ψηφοφορίας θα αυξηθούν. Και είναι βέβαια και ο προϋπολογισμός του 2016. Που προβλέπει νέα μέτρα ύψους 5 δισ. Μέτρα φορομπηχτικά. Το έλεγαν προχθές το απόγευμα στη Βουλή, στους διαδρόμους. Ποιος θα ψηφίσει; Και ποιος θα φανεί συνεπής με τη συνείδησή του;

Γι’ αυτό είμαι τρομερά αγχωμένος. Διότι φοβούμαι ότι αυτοί οι οποίοι θα την πάθουν την κρίση (συνείδησης) θα είναι περισσότεροι των τριών, και ποιος πάει σε εκλογές μες στον χειμώνα τώρα…

Ηττα

Μίλησα για κρίση συνείδησης γιατί υπάρχουν ορισμένοι νέοι, κυρίως, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που ακόμη να χωνέψουν ότι ο πρόεδρος Αλέξης πήρε το Οχι του δημοψηφίσματος ανά χείρας και πήγε και υπέγραψε ένα τρίτο, και χειρότερο των δύο προηγουμένων, Μνημόνιο. Παράδειγμα ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης. Το παιδί δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει την ιστορία αυτή.

Δικός του άνθρωπος μου είπε χαρακτηριστικά «ο Γαβριήλ δεν μπόρεσε ποτέ να επανέλθει μετά την ήττα του καλοκαιριού».

– Ποια ήττα ρε φίλε; ρώτησα απορημένος τον άνθρωπο με τον οποίο μιλούσα.

– Ηττα θεωρεί ο Γαβριήλ την υπογραφή του Μνημονίου. Και όλο έλεγε ότι δεν μπορεί να συμμετέχει σε αυτό, ότι δεν του πάει να κοροϊδεύουμε τον κόσμο.

Σωστός. Είναι το μόνο που έχω να πω…

Σύντομα

Με τον Στάθη Παναγούλη τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Ο Στάθης, παλαίμαχος στην πολιτική και ένας από τους λίγους γνώστες του παρασκηνίου, τα είχε πάρει άσχημα με το σύστημα Τσίπρα, με αφορμή το τι παίχτηκε εις βάρος του κατά τη συγκρότηση της λίστας στη Β’ Αθήνας.

Μου το είχε εξομολογηθεί εδώ και καιρό, αλλά με είχε δεσμεύσει να μη γράψω τίποτε. Τώρα που ο Τσίπρας τον «έστειλε» από το κόμμα, νομίζω ότι μπορώ να καταγράψω την οργή του, διότι όπως μου έλεγε «έφτιαξαν ένα ψηφοδέλτιο αμιγώς από τους δικούς τους και εμένα με έβαλαν οριακά σε θέση εκλογής. Αν το αποτέλεσμα ήταν λίγο διαφορετικό δεν θα εκλεγόμουν, παρά τη συνεπή στάση που είχα όλα αυτά τα χρόνια. Αντίθετα για τους δικούς τους συσχετισμούς δυνάμεων, έβαλαν πάνω από εμένα στη λίστα της Β’ Αθήνας υποψηφίους οι οποίοι ας πούμε ψήφισαν “παρών” στο Μνημόνιο».

Ο Στάθης είχε στείλει και επιστολή διαμαρτυρίας στον Τσίπρα και στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ποτέ δεν είχε λάβει απάντηση. Θεωρούσε δε και θεωρεί υπευθύνους για όλη αυτή τη συμπεριφορά εις βάρος του τον υπουργό Παππά και τον υπουργό Φλαμπουράρη.

Δεν θα πω τίποτε περισσότερο επί του παρόντος. Θα επισημάνω απλώς ότι ο Στάθης «δεν είναι εύκολο παιδί» και πως μάλλον δεν τον «μέτρησαν» σωστά οι δύο κύριοι που προανέφερα, όπως σύντομα, εκ των πραγμάτων, θα αποδειχθεί…

Μάτια ερμητικά κλειστά

Εκείνοι που γνωρίζουν τα διαδραματιζόμενα με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, υποστηρίζουν ότι αυτές τις ημέρες συντελείται – με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης και των αρμόδιων υπουργών Οικονομικών – ένα πραγματικό έγκλημα εις βάρος της χώρας. Στην απέλπιδα προσπάθειά της η κυβέρνηση να βάλει χέρι στις διοικήσεις των τραπεζών και ουσιαστικά να κάνει παιχνίδι με αυτές, επιτρέπει την άνευ όρων εξαγορά τους από ξένα κεφάλαια, με αποτέλεσμα όλος ο βιομηχανικός πλούτος της χώρας να περάσει στα χέρια τους έναντι «πινακίου φακής» που έλεγαν παλιά.

Οπως μου εξηγούσε ο έμπειρος τραπεζίτης κύριος Τάκης Θωμόπουλος στο αγαπημένο Da Capo το πρωί της Πέμπτης, με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς το μόνο που επιτεύχθηκε ήταν η οικονομική καταστροφή των μεγαλομετόχων των τεσσάρων συστημικών τραπεζών. Με τον τρόπο αυτό, μου είπε, με ψίχουλα πλέον οι τράπεζες αυτές θα περάσουν σε ξένους, οι οποίοι θα λάβουν ως προίκα τα δάνεια της ελληνικής βιομηχανίας και ως εκ τούτου θα την ελέγξουν απολύτως. «Αυτή είναι η αληθινή καταστροφή της χώρας» μου ανέφερε.

Ναι, αλλά ποιος τα κοιτάει αυτά πια; Ουδείς…

Με τίποτε όμως…

Οντως υπάρχει θέμα στην Κύπρο με τα αποτελέσματα της επίσκεψης Τσίπρα στην Αγκυρα. Η δήλωση του έλληνα Πρωθυπουργού, απόρροια της ελλιπούς ενημέρωσης (έλα ρε, ο Τσίπρας λειψά ενημερωμένος; Δεν το πιστεύω!) για το τι συμβαίνει στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ότι η Ελλάδα βλέπει «θετικά» το θέμα, έστειλε για… ενέσεις ολόκληρη την κυπριακή ηγεσία, η οποία πάνω σε αυτό βασίζει όλη τη στρατηγική της στο Κυπριακό.

Το ότι ήταν γκάφα δεν το συζητάμε. Και η προσπάθεια του Προέδρου Προκόπη να το «μαζέψει» χθες δημοσίως και μπροστά στις κάμερες κάπως το πράγμα, αυτό δείχνει. Το ότι όμως και στο συγκεκριμένο θέμα η κυβέρνηση προσπάθησε να κάνει ό,τι κάνει και με όλα τα άλλα θέματα – να μεταμορφώσει το μαύρο σε άσπρο – είναι που εξαγρίωσε ακόμη περισσότερο τους κύπριους αδελφούς. Διότι το Μαξίμου «μοντάρισε» τη δήλωση Τσίπρα με τέτοιο τρόπο ώστε να μην προκύπτει θέμα.

Δεν βάζουν μυαλό αυτοί, με τίποτε…

Ψήφος ευθύνης
}Η διαπιστωμένη πλέον μετά την προχθεσινή ψηφοφορία κυβερνητική αστάθεια, και η διαφαινόμενη συνέχειά της, ρίχνει βαριά τη σκιά της και πάνω στην  αυριανή εκλογική διαδικασία στη Νέα Δημοκρατία. Ο λόγος είναι απλός και δεν χρειάζεται καμία περαιτέρω επεξήγηση: είναι απολύτως αναγκαίο για τη χώρα πλέον η Νέα Δημοκρατία να αποκτήσει γρήγορα μια σταθερή ηγεσία και να αποφύγει τους, εξαιτίας του αποτελέσματος, εκλογικούς κραδασμούς.
Αν η κυβέρνηση της χώρας κλυδωνίζεται λόγω της ισχνής κυβερνητικής πλειοψηφίας, είναι απολύτως απαραίτητο να υπάρξει μια σταθερή ηγεσία στην αξιωματική αντιπολίτευση. Οχι γιατί η Νέα Δημοκρατία, η οποία δοκιμάστηκε στην κρίση κυβερνητικά και απέτυχε, θα μπορούσε να είναι αυτή η εναλλακτική πρόταση εξουσίας που θα διαδεχθεί ενδεχομένως το κυβερνητικό σχήμα ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ αν αυτό καταρρεύσει, αλλά γιατί η ΝΔ θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τις  φιλευρωπαϊκές δυνάμεις, οι οποίες τάσσονται υπέρ της ευρωπαϊκής πορείας  της Ελλάδας, χωρίς ταλαντεύσεις.
Με δυο λόγια, οι ψηφοφόροι της ΝΔ που θα προσέλθουν αύριο στις κάλπες θα πρέπει να έχουν κατά νου ότι δεν ψηφίζουν απλώς για ένα πρόσωπο εκ των τεσσάρων που διεκδικούν την ηγεσία της συντηρητικής παράταξης. Ψηφίζουν για τη χώρα και κυρίως για την αποτροπή να περιπέσει αυτή σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αναταραχής, χωρίς προοπτική εξόδου από την κρίση. 
Δυστυχώς εδώ που έχουμε φθάσει, με την κυβέρνηση να κλυδωνίζεται επικίνδυνα εξαιτίας των εσωτερικών της αντιθέσεων και της αδυναμίας της να δώσει λύση στα καυτά προβλήματα που γέννησε η κρίση και πολλαπλασίασε η πολιτική της, η ανάδειξη νέας ηγεσίας στη Νέα Δημοκρατία έχει αναγορευθεί σε θέμα μείζονος πολιτικής σημασίας. Και ενώ οι αντιθέσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών στις θέσεις της παραμένουν, φθάσαμε στο σημείο να στρέφουν όλοι την προσοχή τους στην αυριανή εκλογική διαδικασία, ακριβώς γιατί κυριαρχεί ο τρόμος μιας γενικευμένης πολιτικής αστάθειας εν μέσω της χειρότερης φάσης της κρίσης…