H χαμένη ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ

Τον Μάρτιο του 2003 είχαν φουντώσει οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Η Ευρώπη ζει με την αγωνία του επικείμενου δεύτερου πολέμου στον Κόλπο. Στην Αθήνα περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι πορεύονται διαμαρτυρόμενοι έξω από την πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Μεταξύ αυτών είναι και ο τότε γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Κώστας Λαλιώτης. Αποχώρησε όταν ορισμένοι νεαροί ακτιβιστές τον «φιλοδώρησαν» με μερικά γιαουρτάκια. Αδίκως φυσικά, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων.

Την περασμένη Πέμπτη ο νέος γενικός γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, ο Παναγιώτης Ρήγας φάνηκε ότι μπορεί να αποφεύγει τις κακοτοπιές. Η σύγκριση όμως των δύο κομμάτων είναι ετεροβαρής εις βάρος του ΣΥΡΙΖΑ. Εκείνη την εποχή το ΠΑΣΟΚ είχε περίπου το 40% των ψηφοφόρων και διέθετε όλα τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Δηλαδή, εκτός των άλλων, ενσωμάτωνε ένα ισχυρό τμήμα του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος, η οικονομία βρισκόταν σε φάση ανάπτυξης και ως εκ τούτου μπορούσε να κάνει μεταρρυθμίσεις – να επιβεβαιώνει τον εργατικό του χαρακτήρα ασκώντας φυσικά αστική πολιτική.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι μόνο ένα φάντασμα του τότε –  εκσυγχρονιστικού – ΠΑΣΟΚ. Δεν εκφράζει κανένα τμήμα του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος – η διάσπαση της ΛΑΕ ήταν καθοριστική επ’ αυτού – δεν μπορεί να προσφέρει καμία μεταρρύθμιση, οι διαπραγματεύσεις που γίνονται είναι για το πόσα θα χάσουν οι εργαζόμενοι, και ασκεί την πιο σκληρή οικονομική πολιτική, ανεξάρτητα αν το επιθυμεί ή όχι – εντάξει, το ξέρουμε ότι δεν το επιθυμεί. Και η οργανωμένη συγκρότησή του είναι λίγες δεκάδες χιλιάδες μελών, τα περισσότερα εκ των οποίων στα χαρτιά.

H συμμετοχή του στην απεργία της 12ης Νοεμβρίου είχε περισσότερο επικοινωνιακά χαρακτηριστικά – κάνοντας λόγο για στήριξη της διαπραγμάτευσης – παρά ουσιαστικά. Αυτό το ξέρουν οι χιλιάδες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και νέοι που βρέθηκαν στον δρόμο την περασμένη Πέμπτη. Ο εκφυλισμός του λοιπόν είναι ταχύτατος και όχι αργόσυρτος όπως του ΠΑΣΟΚ. Η μία εκ των δύο ψυχών του, η εργατική, πνέει τα λοίσθια. Τους επόμενους μήνες, δυστυχώς, αυτή η διαπίστωση θα έχει την πιο τραγική επιβεβαίωσή της.