[Στίγμα] Κρεμάλα

Νέα μεγάλη κυβερνητική επιτυχία, επιθυμώ να καταγράψω, και βιάζομαι να το κάνω μήπως με προλάβει κάποιος άλλος, και δεν θέλω. Αποφάσισε να αυξήσει τις εργοδοτικές εισφορές, αφού δεν μπόρεσε να εντοπίσει πουθενά αλλού κάποια πηγή για τη χρηματοδότηση του Ασφαλιστικού – το οποίο πνέει κανονικά τα λοίσθια. Ρόγχος ακούγεται, αλλά το σταματώ εδώ, γιατί δεν επιθυμώ να γίνω τόσο… θανατηφόρα, ρεαλιστικός!..

Το ωραίο της απόφασης, η οποία προφανώς θα έχει επιπτώσεις τόσο στην ανεργία όσο και στην ύφεση, είναι ότι δεν συζητήθηκε καν και πουθενά (δημοσίως τουλάχιστον).

Την προηγούμενη εβδομάδα και ενώ το Γενικό Συμβούλιο του ΣΕΒ βρισκόταν σε συνεδρίαση χτύπησε το τηλέφωνο του αναπληρωτή διευθύνοντος συμβούλου του ΣΕΒ Κωνσταντίνου Μπίτσιου. Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν ο, γενικών καθηκόντων θα τον χαρακτηρίσω, υπουργός Παππάς. Κάλεσε τον κ. Μπίτσιο να προσέλθει αμέσως στο Μέγαρο Μαξίμου, όπως και έγινε.

Λίγο αργότερα ο κ. Μπίτσιος επέστρεψε στη συνεδρίαση του ΣΕΒ με το κακό μαντάτο: το γοητευτικό αγόρι Παππάς τού ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να αυξήσει κατά 3%  την εργοδοτική εισφορά και του ζήτησε να το μεταφέρει στο Γενικό Συμβούλιο  του ΣΕΒ. Με τι σκεπτικό, βάσει ποιας μελέτης, με τι επιπτώσεις – άγνωστο. Είναι ένα μυστικό, που αυτό το σαγηνευτικό αγόρι κράτησε για τον εαυτό του.

Η αύξηση, κατά τις πληροφορίες μου, θα είναι κλιμακωτή (1,5% το 2016, 0,5% το 2017 και 1% το 2018) και ενστάσεις ή αντιρρήσεις δεν θα γίνουν δεκτές.

Τι λέω εγώ για όλα αυτά; Οτι θαυμάζω την αισιοδοξία τους – παίρνουν αποφάσεις σε βάθος… τριετίας, τα τσακάλια. Δεν κοιτάζουν καλύτερα να δουν αν θα βγάλουν το (επόμενο) τρίμηνο;

Για περάστε…

Είχα αποφασίσει να μην ασχοληθώ με την υπόθεση Πανούση, Panoussis affair που λέμε και στην εύανδρο Ηπειρο. Αλλά βλέπω πράγματα τα οποία με εξιτάρουν, με κεντρίζουν, με προκαλούν σωστότερα. Για παράδειγμα, ο κύριος Παναγιώτης Λάμπρου. Επιτίθεται κατά Πανούση, Mega κ.λπ. για την εμπλοκή του στην υπόθεση, παραδέχεται ότι συνομιλούσε με  κρατουμένους των φυλακών υπό την ιδιότητά του, του συμβούλου του υπουργού Δικαιοσύνης, αλλά δεν λέει λέξη αν αναγνωρίζει τον εαυτό του στις συνομιλίες που έχουν καταγραφεί από την ΕΥΠ.

Θέλοντας να βοηθήσω την ασθενή του μνήμη, η οποία φαίνεται περιέργως να εξασθενεί παρά το γεγονός ότι πρόκειται για νέο (σχετικά) άνθρωπο, θα αναφέρω απλώς ότι σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε ο πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ως συνομιλητής του στις επίμαχες καταγραφές κατονομάζεται ο Χρήστος Τσάκαλος, κρατούμενος για την υπόθεση των Πυρήνων της Φωτιάς.

Του λέει κάτι το όνομα; Είχε ποτέ συνομιλία με τον συγκεκριμένο κρατούμενο; Αν είναι όλα κατασκευή από την ΕΥΠ, τον Πανούση και δεν ξέρω ποιον άλλον, γιατί δεν πετάγεται και εκείνος ώς την κ. Κουτζαμάνη; Λεωφόρο Αλεξάνδρας 121 θα την βρει, στον δεύτερο όροφο…

Η γνώση είναι δύναμη

Για τον κύριο Λάμπρου και τα όσα έχουν αποκαλυφθεί για τη σχέση του με τους μηχανισμούς του υπουργείου Δικαιοσύνης νομίζω αρμοδιότερο είναι να απαντήσει πλέον το Μέγαρο Μαξίμου. Πώς πήγε εκεί, τι δουλειά έκανε, με ποιους συνεργάστηκε και επί ποίου θέματος – όλα.

Παρακαλώ επίσης να συμπεριληφθεί στο προφίλ του συγκεκριμένου κυρίου και το ακόλουθο: πολλοί χθες επισήμαιναν ότι είχε προσφάτως συνοδεύσει τον πρόεδρο Αλέξη στις φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης. Ουδείς όμως ανέφερε ότι αυτό το όμορφο παλικάρι ήταν μέλος της  επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ της επιφορτισμένης με την κατάρτιση των ψηφοδελτίων στις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Διορίσθηκε με απόφαση Τσίπρα, ο οποίος και προήδρευε της επιτροπής. Και κατήρτισε και αυτός τα… νικηφόρα ψηφοδέλτια από κοινού με Βούτση, Φλαμπουράρη, Βίτσα και Κοτσακά (ενίοτε).

Το οποίο σημαίνει ότι ο πρόεδρος Αλέξης τον γνωρίζει καλά, όπως άλλωστε και πολλοί άλλοι άνθρωποι στον ΣΥΡΙΖΑ. Και οι σύντροφοί του στην Πολιτική Γραμματεία τον θυμούνται να εκπροσωπεί τους λεγόμενους «δικαιωματικούς» – μια τάση του κόμματος στην οποία δραστηριοποιήθηκαν στελέχη όπως η αγαπημένη κυρία Τασία (Χριστοδουλοπούλου), η Μάνια Μπαζέφσκι που τώρα ανήκει στη Λαϊκή Ενότητα και διάφοροι άλλοι. Η τάση των «δικαιωματικών» είχε (και προφανώς έχει…) αναλάβει, «εργολαβικά» μού είπαν, την προώθηση των αιτημάτων και των διεκδικήσεων διαφόρων κοινωνικών μειονοτικών ομάδων, εκείνης των κρατουμένων στις φυλακές, συμπεριλαμβανομένης.

Τώρα τα ξέρετε όλα – ή σχεδόν όλα, τέλος πάντων…

Ξηλώματα

Δεν θα ασχοληθώ άλλο προσωπικά με τον Λάμπρου – «ψιλή βροχή» έλεγαν για κάτι τέτοιες περιπτώσεις στο χωριό μου. Θα αναφερθώ σε μια απόφαση του υπουργού Τόσκα, πασόκου το πάλαι και νυν συριζαίου: ξήλωσε χθες τον επικεφαλής αστυνόμο της υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ., έναν κύριο Σταυρόπουλο.

Ρώτησα γιατί έγινε αυτό. Μου είπαν διάφορα από τα οποία το συμπέρασμα ήταν ότι καλώς τον ξήλωσε τον Σταυρόπουλο. Ενα δεν μου είπαν, αλλά το βρήκα μόνος μου ρωτώντας άσχετη πηγή: ότι ο περί ου ο λόγος αστυνόμος ήταν «μια προσωπική επιλογή» του προέδρου Αντώνη, ήταν δηλαδή ένας – ακόμη – «μεσσήνιος φίλος» μεταξύ μας!

Τούτου δοθέντος, νομίζω ότι θα περάσουν δέκα χρόνια και ακόμη θα ανακαλύπτουμε διορισμούς μεσσήνιων φίλων του προέδρου Αντώνη…

Ιδιοφυές!

Θεωρήθηκε η «αποκάλυψη» της υπηρεσιακής κυβέρνησης του καλοκαιριού – θυμίζω, της κυβέρνησης της κυρίας Θάνου με το μαλλί χολιγουντιανή υπερπαραγωγή. Αναφέρθηκε γι’ αυτόν ότι μέσα σε μερικές ημέρες έκανε για το Προσφυγικό όσα δεν είχε κάνει η λατρεμένη κυρία Τασία επί επτά μήνες. Αποτέλεσμα των ικανοτήτων και της έντονης δραστηριότητας που επέδειξε ο Γιάννης Μουζάλας (περί αυτού πρόκειται), ήταν ο πρόεδρος Αλέξης να αφήσει τους πειραματισμούς και να του αναθέσει το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής.

Χθες έμαθα από πολύ έγκυρα χείλη ότι ο άνθρωπος αυτός που «ματώνει» καθημερινά να κάνει μικρότερο το δράμα των προσφύγων είναι έτοιμος να τα βροντήξει και να επιστρέψει στο νοσοκομείο όπου εργαζόταν να ξεγεννάει γυναίκες – να επιστρέψει δηλαδή στη δουλειά του.

Εχει απαυδήσει από τη συμπεριφορά συναδέλφων του υπουργών και έχει κουραστεί να απαιτεί τα αυτονόητα για ένα θέμα το οποίο έχει αναδειχθεί σε μείζον πρόβλημα της χώρας.

Να δεις που το κάνουν επίτηδες: θέλουν να τον εξαναγκάσουν να τα παρατήσει, να το αναλάβει η κυρία Τασία το θέμα και να διαλύσει – επιτέλους – την Ευρώπη!..