Ο φάρος της Παλαιστίνης λάμπει στη Χιλή

Η μετανάστευση των ανθρώπων είναι φαινόμενο πανάρχαιο και καθορίζεται κάθε φορά από διαφορετικούς παράγοντες. Κλιματικές συνθήκες, άγονη γη, πόλεμοι ανάγκαζαν τους ανθρώπους να μετακινούνται αναζητώντας καλύτερες συνθήκες για την επιβίωσή τους.

Στα σύγχρονα χρόνια οι μεγάλοι πόλεμοι και οι διωγμοί ήταν οι κυριότερες αιτίες μετανάστευσης ολόκληρων λαών. Μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία εμπλουτίστηκαν πολιτισμοί και γεννήθηκαν ιδέες.

Ο Κριμαϊκός Πόλεμος στις αρχές της δεκαετίας του 1850, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και οι αραβοϊσραηλινές διενέξεις στα μέσα του προηγούμενου αιώνα είχαν ως αποτέλεσμα χιλιάδες Παλαιστίνιοι να μεταναστεύσουν σε γειτονικές χώρες όπως η Ιορδανία και η Συρία. Αλλοι έφτασαν πολύ πιο μακριά. Υπολογίζεται ότι σχεδόν μισό εκατομμύριο Παλαιστίνιοι αναζήτησαν στην πρωτεύουσα της Χιλής, το Σαντιάγο, τη γη της επαγγελίας μακριά από διωγμούς και πολέμους. Αποτέλεσμα, η χώρα της Λατινικής Αμερικής προσείλκυσε το μεγαλύτερο μέρος της διασποράς των Παλαιστινίων εκτός Μέσης Ανατολής.

Η ανάγκη δημιουργίας ενός πόλου γύρω από τον οποίο θα συσπειρωνόταν όλος αυτός ο κόσμος με τις κοινές ρίζες, που ζούσε πλέον μακριά από τα πατρογονικά χώματα, οδήγησε το καλοκαίρι του 1920 στη γέννηση του ποδοσφαιρικού συλλόγου Κλουμπ Ντεπορτίβο Παλεστίνο.

Πρόκειται ουσιαστικά για τον πρώτο ποδοσφαιρικό σύλλογο που δημιουργήθηκε αποκλειστικά από μετανάστες και το όνομά του προσδιορίζει τις παλαιστινιακές ρίζες του.

Στα χρόνια που ακολούθησαν η Παλεστίνο κατάφερε να καθιερωθεί στο ποδοσφαιρικό στάτους κβο της Χιλής και να κατακτήσει δύο τίτλους πρωταθλήματος, το 1955 και το 1978, και δύο Κύπελλα Χιλής, το 1975 και το 1977.

Τα χρώματα του συλλόγου περιλαμβάνουν το κόκκινο, το πράσινο και το λευκό που βρίσκονται και στην παλαιστινιακή σημαία.

Λόγω της πολιτικής κατάστασης στη Μέση Ανατολή η Παλεστίνο έχει πολλά ερείσματα μεταξύ των Χιλιανών, αρκετοί εκ των οποίων φορούν ακόμα και την κεφιγιέ, την παλαιστινιακή μαντίλα, όταν παρακολουθούν τους αγώνες της στο στάδιο Μουνισιπάλ ντε λα Σιστέρνα.

Ενας από τους ποδοσφαιριστές με παλαιστιανικές ρίζες που αγωνίστηκε στην Παλεστίνο είναι ο Ρομπέρτο Κετλούν, ο οποίος το καλοκαίρι του 2003 πέρασε τον Ατλαντικό για να προσγειωθεί στην ομάδα της Ξάνθης.

ΡΙΖΕΣ. «Αγωνίστηκα για δύο σεζόν με την Παλεστίνο και η εμπειρία ήταν εκπληκτική, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Με έφερε πιο κοντά στις ρίζες μου και στην εθνική ομάδα της Παλαιστίνης, ενώ με βοήθησε να πάρω μεταγραφή στην Ελλάδα».

Κάθε φορά που οι ποδοσφαιριστές μπαίνουν στον αγωνιστικό χώρο, υπάρχει η αίσθηση πως τους παρακολουθούν εκατομμύρια μάτια απ’ όλο τον κόσμο.

Η Παλεστίνο αποτελεί τον φάρο για τον παλαιστινιακό λαό που ζει στη μαρτυρική γη της Μέσης Ανατολής.

«Είμαστε μόλις 11 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι σε όλο τον πλανήτη και το να υπάρχει ένας σύλλογος με το όνομά μας στην άλλη άκρη του κόσμου είναι πολύ σπουδαίο» λέει ο Μπασίλ Μιγκντάντι, δημιουργός του blog Footbol Palestine.

Η ιδιότυπη αυτή γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ Παλαιστίνης και Χιλής οδήγησε αρκετούς Παλαιστινο-Χιλιανούς που δεν γνωρίζουν ούτε μια αραβική λέξη, όπως ο Πάμπλο Ταμπουρίνι, ο Τζόναθαν Καντιγιάνα, ο Ματίας Ζαντούε και ο Αλέξις Νοραμπουένα, στην απόφαση να ταξιδέψουν 8.000 μίλια, μέχρι τη Δυτική Οχθη, για να εκπροσωπήσουν τα χρώματα της πατρίδας των προγόνων τους στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Στο γεγονός αυτό συνέβαλε ιδιαίτερα και η πρόσληψη του Νίκολα Σαβάν, ενός απογόνου παλαιστίνιων μεταναστών στη Χιλή, στη θέση του ομοσπονδιακού προπονητή το 2002. Ο Νίκολα δεν έφτασε μόνος στην Παλαιστίνη. Εφερε μαζί του και πολλούς παίκτες που πήραν άδεια από τη FIFA να εκπροσωπήσουν την Παλαιστίνη.

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ. Η Παλεστίνο έγινε πέρυσι πρωτοσέλιδο στον διεθνή Τύπο όταν στις φανέλες της αντικατέστησε το νούμερο 1 με τον χάρτη της Παλαιστίνης που υπήρχε πριν από την απόφαση του ΟΗΕ, τον Νοέμβριο του 1947, για τη διαίρεση της Παλαιστίνης σε ένα ισραηλινό και ένα αραβικό κράτος. Οι αντιδράσεις ήταν ποικίλες, με σημαντικότερη αυτή της χιλιανής ομοσπονδίας που θεώρησε τον χάρτη πολιτική κίνηση και ανάγκασε την Παλεστίνο να τον αφαιρέσει από τις φανέλες επιβάλλοντάς της ταυτόχρονα ένα συμβολικό χρηματικό πρόστιμο.

Η απάντηση της Παλεστίνο ήρθε μέσω του facebook: «Για μας, η ελεύθερη Παλαιστίνη θα είναι πάντοτε η ιστορική Παλαιστίνη, τίποτα λιγότερο».