[Στίγμα] Σονάτα του λυκόφωτος
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά Η περίπτωση που θα αποκαλύψω σήμερα είναι της φάσης «τι του λείπει του ψωριάρη; Φούντα με μαργαριτάρι» και είναι ενταγμένη στη γενική κατηγορία «νέα τζάκια, νέα κανάλια», την οποία διαχειρίζεται με τόση επιτυχία (αν κρίνω από το γεγονός ότι προαλειφόταν – ή προαλείφεται ακόμη; – για νέος «καναλάρχης» τρομερός φεσαδόρος της Εφορίας, με οφειλές που προσδιορίστηκαν προσφάτως στα 65 εκατομμύρια ζεστά ευρώπουλα) ο υπουργός Παππάς.
Ως με πληροφόρησαν εγκύρως, ένας από τους «κολλητούς» του συστήματος ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δημοσιογράφος πατεντάτος, έπεισε μεγάλο – σε ηλικία, και οικονομική επιφάνεια, εκ Γαλλίας ορμώμενο – παράγοντα ότι αυτό που λείπει από τη χώρα είναι ένα κανάλι τύπου ARTE σαν το αμερικανικό, αλλά με σαφή ειδησεογραφικό/πολιτικό προσανατολισμό.
Το επιχείρημα του συναδέλφου μου προς τον οικονομικό παράγοντα, υπό τη «σκέπη» του οποίου πορεύεται τα τελευταία χρόνια, είναι πως «ο πολιτισμός πουλάει», έτσι ώστε μέσω αυτού να μπορεί να περνάει προς τα έξω άνετα και η «γραμμή», που είναι η αφειδώλευτη στήριξη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Επίσης θα κοστίζει και φθηνότερα η άδεια, αν έχω καταλάβει σωστά…
Το κόλπο μού ακούγεται καλό, διότι όντως «ο πολιτισμός πουλάει». Αν μάλιστα εκπαιδευτεί και ο ίδιος σε κανένα όργανο, πιάνο ας πούμε – τα γαλλικά τα θεωρώ εκ των ων ουκ άνευ – και πριν από τις αναλύσεις του στο δελτίο «εκτελεί» και καμιά σονάτα, είναι βέβαιο ότι το δελτίο θα σκίσει. Γιατί το άλλο που είναι σήμερα, πνέει τα λοίσθια…
Περί αχαριστίας
Ενας άλλος υποψήφιος καναλάρχης, ο Δημήτρης, «Τράκης» για τους φίλους του, Γιαννακόπουλος, τον οποίο έβγαλε στη σέντρα ο γνωστός καμμένος πρόεδρος Πάνος, πνέει μένεα όχι μόνο κατ’ αυτού του προέδρου του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» αλλά και του συνόλου της κυβέρνησης, παρά τις απέλπιδες προσπάθειες του Τσίπρα να (συμ)μαζέψει κάπως το πράγμα.
Ο φίλος Τράκης λοιπόν έστελνε τις παραμονές της επίσημης παρουσίασης του ειδησεογραφικού site cnn.gr (πολύ καλή δουλειά, και εξαιρετικό layout, έχω να πω) μηνύματα σε φίλους του, τα οποία λοιδορούσαν επιεικώς τους υπουργούς της κυβέρνησης. Τους είχε προσκαλέσει στην παρουσίαση, αλλά ουδείς ενεφανίσθη. Απογοητευμένος ο Τράκης, αλλά και θυμωμένος θα προσθέσω, σημείωνε στα μηνύματά του για όλους αυτούς τους αχάριστους πολιτικούς: «Προφασίζονται όλοι δυσκοιλιότητα. Αλλά δεν ξέρουν ότι εγώ παράγω το φάρμακο κατά της δυσκοιλιότητας»!
Για να είμαι ειλικρινής, ούτε και εγώ το γνώριζα αυτό. Αλλά μήπως είναι ευκαιρία τώρα που απ’ ό,τι φαίνεται κανάλι δεν παίρνει, να εξηγήσει ο άνθρωπος σε τι συνίσταται η αχαριστία των «δυσκοίλιων» υπουργών; Διότι, συνάγω, προφανώς δεν τους στήριξε μόνο ηθικά να γίνουν κυβέρνηση. Ή κάνω λάθος;
Καμπάνες
Τη μέθοδο Σαββαΐδου (άσκηση ποινικής δίωξης με «αέρινες» κατηγορίες, ως προοίμιο για την αποπομπή της από τη θέση αιχμής που κατέχει, και τη θέλουμε γιατί εκείνη δεν την ελέγχουμε) διαβλέπω ότι ακολουθούν στην περίπτωση του Δ. Κυριτσάκη, του προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Βεβαίως ο υπουργός Τέρενς Κουίκ μού δήλωσε ότι η αποστολή στον υπουργό κατά της Διαφθοράς Παπαγγελόπουλο της υπόθεσης με τις ζυθοποιίες – διότι, λέει, το πόρισμα καθυστερεί να δημοσιοποιηθεί επί 17μηνο – κρίθηκε επιβεβλημένη για να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν παραβάσεις εκ μέρους του επικεφαλής της Επιτροπής Ανταγωνισμού.
– Τι παραβάσεις, δηλαδή; ρώτησα.
– Δικαιολογήθηκε ότι δεν έχει καθαρογράψει την απόφαση της Επιτροπής, η οποία καταδικάζει τις πολυεθνικές ζυθοποιίες για μονοπωλιακές συμπεριφορές και χειραγώγηση της αγοράς, διότι δεν έχει υπαλλήλους.
– Εχει;
– Δεν ξέρω τι έχει και τι δεν έχει. Αλλά είναι αφύσικο για μας, η απόφαση να έχει εκδοθεί από τον Απρίλιο του ’14 και να παραμένει στο αρχείο…
Ντιν, νταν, ντον – χτυπούν καμπάνες για τον Κυριτσάκη. Για να είμαι ειλικρινής, εγώ τις είχα ακούσει να χτυπάνε και προ μηνών, όταν ακούστηκε ότι η Επιτροπή επρόκειτο να διερευνήσει κάτι ιστορίες με καύσιμα και φυσικό αέριο…
Το σφύριγμα της λήξης
Τελείωσε οριστικά και το θέμα του debate των υποψήφιων αρχηγών της Νέας Δημοκρατίας, πράγμα που θα μας έδινε τη χαρά να απολαύσουμε ορισμένους χαριτωμένους, εκτιμώ, διαλόγους μεταξύ των υποψηφίων. Το τελείωσε ο πρόεδρος Βαγγέλης (Μεϊμαράκης), ο οποίος απ’ ό,τι μου είπε χθες «δεν είναι διατεθειμένος να συμβάλει στην εσωστρέφεια και την αποσυσπείρωση του χώρου».
– Αντίπαλός μας είναι τα προβλήματα της χώρας και αυτό που πρέπει να μας απασχολεί είναι το πώς θα σταθούμε καλύτερα απέναντί τους και απέναντι στην καταστροφική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, μου είπε.
– Ναι, αλλά εμείς δεν πρέπει να μάθουμε τι πιστεύει ο καθένας σας γι’ αυτά τα προβλήματα; ρώτησα με τον φόβο να μου σφίγγει την καρδιά, μη γυρίσει και μου πει κανένα «τι σε νοιάζει εσένα; Μήπως μας ψηφίζεις;».
Διαψεύσθηκαν οι φόβοι μου αμέσως:
– Οι θέσεις της ΝΔ είναι γνωστές, δεν αλλάζουν και κρίθηκαν από τον λαό στις εκλογές πριν από 40 ημέρες.
Εκεί σφύριξα τη λήξη στο ματσάκι – ούτε καθυστέρηση δεν κράτησα. Δεν είχε νόημα.
Εβδομήντα πέντε τοις εκατό
Με έναν φίλο «που ‘ρθε απόψε απ’ τα παλιά» συνομίλησα χθες – Θόδωρο Ρουσόπουλο ονόματι. Είχα ακούσει ότι ήταν περιζήτητος μεταξύ των υποψηφίων της ΝΔ για να βοηθήσει επικοινωνιακά την καμπάνια τους και του τηλεφώνησα να το τσεκάρω.
Μου το επιβεβαίωσε, αλλά με μια μικρή λεπτομέρεια:
– Οντως έτσι είναι, μου ζήτησαν να τους βοηθήσω. Αλλά όχι όλοι.
– Πόσοι δηλαδή;
– Οι τρεις στους τέσσερις!
– Ποιος όχι;
– Ο Κυριάκος. Είπα όμως σε όλους ότι δεν έχω αντίρρηση να πιούμε έναν καφέ να μιλήσουμε, να τους πω και καμιά ιδέα, αλλά τίποτε περισσότερο. Δεν έχω και χρόνο άλλωστε.
Τα ραντεβού έγιναν, αυτό μόνο μπορώ να πω…
Οι τέσσερις κλαρινοφύλακες
Δεν ξέρω τι «λέει» το πρόγραμμα γι’ απόψε, αλλά εγώ θα πάω Μέγαρο (Μουσικής), σε μια σπουδαία για τους fun του είδους (κι εγώ είμαι ένας εξ αυτών) βραδιά κλαρίνου! Λαϊκού, αυθεντικού, γνήσιου κλαρίνου.
Τέσσερις μεγάλοι δεξιοτέχνες του είδους, ο δικός μας (εξ Ηπείρου) Πετρολούκας Χαλκιάς, και οι νεότεροί του Νίκος Φιλιππίδης, Γιώργος Κωτσίνης και Αλέκος Αρκαδόπουλος θα παίξουν να γεμίσει η ψυχή μας. Γιατί για μας ειδικά τους Ηπειρώτες το κλαρίνο είναι αυτό που μας συντροφεύει σε χαρές και λύπες, σε γιορτές και πανηγύρια, στην ξενιτιά, στη ζωή και στον θάνατο…
Για έναν «σκάρο», για μια «παπαδιά», για έναν «ήλιο» και για ένα «μοιρολόι πωγωνήσιο» ρε γαμώτο…
Οσοι πιστοί, προσέλθετε. Σήμερα κι αύριο, είναι η πανδαισία…
Το αβγό του φιδιού
Στην υπόθεση της βάρβαρης επίθεσης κατά του βουλευτή της ΝΔ Γιώργου Κουμουτσάκου υπάρχουν δύο παράμετροι που δεν πρέπει και δεν μπορεί να αγνοηθούν.
Στην υπόθεση της βάρβαρης επίθεσης κατά του βουλευτή της ΝΔ Γιώργου Κουμουτσάκου υπάρχουν δύο παράμετροι που δεν πρέπει και δεν μπορεί να αγνοηθούν.
Η πρώτη είναι μάλλον επουσιώδης: τι έκανε η ΕΛ.ΑΣ. για να προστατεύσει τον βουλευτή από την επίθεση; Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι δεν έκανε τίποτε ή σχεδόν τίποτε: προτιμήθηκε η βλακώδης τακτική τού να μην προκαλέσουμε το πλήθος και γενικευθούν τα επεισόδια, αντί της επέμβασης και της επιτόπου σύλληψης των φασιστοειδών. Γιατί το θέμα μας δεν είναι αν ο Κουμουτσάκος δέχθηκε τρεις ή πέντε γροθιές και του έσκισαν και το σακάκι, πριν να τον προστατεύσει ένας κρανοφόρος αστυνομικός των ΜΑΤ. Το θέμα μας είναι γιατί έγινε όλο αυτό, ενώ τα ΜΑΤ ήταν εκεί – στον Αγνωστο Στρατιώτη. Ηταν εκεί και δεν συνέλαβαν κανέναν.
Η δεύτερη παράμετρος όμως, αυτή της πολιτικής αντιπαράθεσης που ξέσπασε μετά το επεισόδιο, προφανώς είναι η σοβαρότερη. Αν πιστέψει κανείς την κυβέρνηση, όπως αυτή εκφράστηκε από την εκπρόσωπό της, για την επίθεση στον βουλευτή της ΝΔ ευθύνεται η ίδια η… Νέα Δημοκρατία. Και γιατί ευθύνεται η ΝΔ; Επειδή, κατά την εκπρόσωπο, «ανέβασε» το θέμα των δηλώσεων Φίλη για το «ποντιακό» ζήτημα και εξ αυτού του λόγου λογικό ήταν – είπε η εκπρόσωπος – αφού ο υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα Αδωνις Γεωργιάδης ζήτησε την «κεφαλή» του Φίλη, δεν βρήκαν (οι χρυσαυγίτες, συμπληρώνω εγώ) το κεφάλι του Φίλη και «πήραν» το κεφάλι του Κουμουτσάκου!!
Μιλάμε δηλαδή για το άκρον άωτον της ανοησίας και της πολιτικής ελαφρότητας. Αντί να επικρατήσει σκεπτικισμός για την επανεμφάνιση του νεοναζιστικού μορφώματος στους δρόμους της Αθήνας, που δύο χρόνια μετά τη δολοφονία Φύσσα φωνάζει ηχηρά «παρών», τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, με ευθύνη της κυβέρνησης, αντιπαρατίθενται με επιχειρήματα επιπέδου σχολικού καβγά «εσύ φταις, όχι εσύ φταις».
Τίποτε δεν τους δίδαξε το γεγονός ότι ακριβώς δύο χρόνια από τη δολοφονία Φύσσα και με όλη την ηγεσία της Χρυσής Αυγής στο εδώλιο το νεοναζιστικό πολιτικό μόρφωμα κατήγαγε μεγάλη νίκη στις εκλογές, αναδεικνυόμενο καθαρά τρίτο κόμμα. Αντί να σοβαρευτούν και να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, «σκοτώνονται» μεταξύ τους. Αλλά όταν σκάσει για τα καλά το «αβγό του φιδιού» θα είναι πια αργά…
Google news
