[Στίγμα] Ο ανθρώπινος εκτυπωτής

Οχι ένα ούτε δύο ούτε τρία, αλλά 35.000 (ολογράφως: τριάντα πέντε χιλιάδες!!) αντίτυπα του πορίσματος της Επιτροπής για το δημόσιο χρέος εκτύπωσε η πρόεδρος Ζωή προκειμένου, υποθέτω, να τα μοιράσει όπου δει ώστε να πειστεί και ο τελευταίος αναγνώστης του περί της Αληθείας ότι το χρέος είναι επονείδιστο, παράνομο και ως εκ τούτου πρέπει να διαγραφεί.

Προσωπικά δεν θα είχα το παραμικρό πρόβλημα, αλλά καθ’ α επληροφορήθην χθες το εσπέρας το ογκώδες πόρισμα της Επιτροπής, την οποία ως γνωστόν είχε δημιουργήσει «ιδίαις αυτής χερσίν» (με τα χεράκια της, σαν να λέμε) η αγαπημένη πρόεδρος Ζωή, εκτυπώθηκε με χρήματα του χρεοκοπημένου ελληνικού Δημοσίου. Πιο συγκεκριμένα, στο Τυπογραφείο της Βουλής, επί της οδού Λένορμαν, το οποίο λειτουργούσε ακατάπαυστα ολόκληρο το καλοκαίρι προκειμένου να ανταποκριθεί στην… αναγκαιότητα του ελληνικού λαού να ενημερωθεί επί του περιεχομένου του πορίσματος.

Υπενθυμίζω απλώς ότι το πόρισμα είχε εκδοθεί υπό την επίβλεψη ενός κυρίου από το Βέλγιο, υποτίθεται ειδικού, ονόματι Τουσέν, του οποίου το outfit (σανδάλι μετά κάλτσας στο όριο να ξεμυτίσει απρόβλεπτα το μεγάλο δάχτυλο) ακόμη συζητείται στο Περιστύλιο της Βουλής.

Ρώτησα αρμοδίους πόσο μας κόστισε σε χαρτί και εκτυπωτικά η γενναία απόφαση της προέδρου Ζωής να μας ενημερώσει. Μου απάντησαν ότι «επί του παρόντος δεν έχει γίνει λογαριασμός». Ξαναρώτησα – τις ίδιες πηγές – αν η Επιτροπή θα συνεχίσει  το έργο της. Με αντιμετώπισαν με σαρκαστική διάθεση, η οποία και με απέτρεψε να συνεχίσω τις ερωτήσεις:

– Πλάκα κάνεις; Η Επιτροπή αυτή έβγαλε ένα πόρισμα, ενημερώθηκε η κυβέρνηση, και εκεί τελείωσε το θέμα.

– Δηλαδή, είπα, ενημερώθηκε απλώς ή και θα το υιοθετήσει κιόλας στις διαπραγματεύσεις που επέρχονται για το κούρεμα του χρέους;

– Ασε μας ρε φίλε, εσύ έχεις όρεξη για αστεία, με αποπήραν οι «πηγές», και το έκοψα. Δεν είχε νόημα!

Η πλάκα είναι ότι αγνοείται πού είναι αποθηκευμένα τα 35.000 εκτυπωμένα αντίτυπα του πορίσματος. Για τον λόγο αυτό τηλεφώνησα στον Πρόεδρο Νίκο (Βούτση) της Βουλής, ο οποίος επίσης δήλωσε άγνοια για το πού βρίσκονται τα αντίτυπα του πορίσματος, όπως και το πόσο κόστισε αυτή η εντυπωσιακή εκτυπωτική… δραστηριότητα της προκατόχου του,  προέδρου Ζωής.

– Σας καταγγέλλει, μέσω twitter, πάντως, ότι της καταργήσατε την Επιτροπή, της πήρατε μέχρι και το γραφείο, του επισήμανα.

– Εγώ συνομίλησα πριν από λίγο μαζί της (ιδού και η είδηση, μιλάνε!) και δεν διαπίστωσα κάτι τέτοιο. Αντιθέτως ήταν μία συζήτηση σε ήπιο κλίμα…

– Μα το έκανε μέσω twitter, ανταπάντησα.

– Η κυρία Κωνσταντοπούλου έλαβε ήδη γραφείο σε κτίριο της Βουλής, επαρκέστατο για την ίδια και τους συνεργάτες της…

Και τι γραφείο, θα σημειώσω – για όσους ασχολούνται εμπεριστατωμένα με τη σημειολογία…

Πρόκειται για το γραφείο που κατείχε ο Αλέξης Τσίπρας στο κτίριο της Βουλής στη γωνία των οδών Μητροπόλεως και Φιλελλήνων. Εχει εμβαδόν 80 τετραγωνικών (κανονικό διαμέρισμα δηλαδή, με θέα στην Πλατεία Συντάγματος) και είναι χωρισμένο σε τρία μέρη ώστε να στεγαστούν οι συνεργάτες της και εκείνος ο Τουσέν με το σανδάλι όποτε περνάει από την Αθήνα…

Υπενθυμίζω ότι η πρόεδρος Ζωή είχε δεσμεύσει έξι συνολικά γραφεία, αλλά μετά το στραπάτσο στις εκλογές του Σεπτεμβρίου τής αφαίρεσαν τα τρία γραφεία τα οποία δόθηκαν σε βουλευτές.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, παρακαλώ να μη διαφύγει την προσοχή κανενός (δεν μπορώ να διανοηθώ ότι αναγνώστες μου πιάνονται αδιάβαστοι) ότι οι επιτροπές που δημιουργήθηκαν κατά την προηγούμενη περίοδο της Βουλής (αυτή που προέκυψε από τις εκλογές του Ιανουαρίου) δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι συνεχίζουν το έργο τους. Αντιθέτως. Για να επαναλειτουργήσει μια επιτροπή πρέπει πρώτα να αποφασίσει η Ολομέλεια της Βουλής αν θα επανασυσταθεί και εν συνεχεία, σε καταφατική ψήφο των βουλευτών, να συγκροτηθεί με καινούργια μέλη.

Κατά συνέπεια, όλα εξαρτώνται από τις διαθέσεις της πλειοψηφίας και σε ποιο ακριβώς γήπεδο θέλει να παίξει μπάλα. Ή τα μήλα – ό,τι τέλος πάντων τής κάνει κέφι…

Και επειδή διαβάζω – και ακούω – από χθες οργισμένες  δηλώσεις κατά του φίλου μου Φίλη, επειδή είπε την άποψή του για το τι ακριβώς έγινε στην περιοχή του Πόντου από το 1914 ώς το 1922, θέλω να ελπίζω ότι αυτά τα περί παραπομπής του με την κατηγορία της… εσχάτης προδοσίας δεν είναι τίποτε περισσότερο από λεκτικές ακρότητες.

Να συμφωνήσω ότι οι δηλώσεις Φίλη είναι εθνικώς και πολιτικώς εκτός του πλαισίου εθνικής στρατηγικής περί «γενοκτονίας» των Ποντίων. Αλλά όχι και προδοτικές. Δηλαδή, αν ο Φίλης είναι προδότης, όλοι οι έλληνες πολιτικοί, αρχηγοί, πρωθυπουργοί, πρόεδροι Δημοκρατίας, που για πολλές δεκαετίες απέφευγαν να εγείρουν θέμα γενοκτονίας των Ποντίων, πώς ακριβώς πρέπει να χαρακτηριστούν;

Διότι εξ όσων θυμάμαι – και νομίζω θυμάμαι καλά – η «Γενοκτονία» των Ποντίων έλαβε τον χαρακτηρισμό «γενοκτονία» επί πρώτης περιόδου ΠΑΣΟΚ το 1987 έπειτα από πρωτοβουλίες (ξεκίνησε αρχικά μόνος και λοιδορούμενος και στη συνέχεια με τη βοήθεια ορισμένων άλλων ποντιακής καταγωγής βουλευτών) του Θόδωρου Κατσανέβα.

Και κάτι ακόμη: υπάρχουν χίλια άλλα πράγματα για τα οποία μπορεί να ασκήσει κανείς ουσιαστική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, χωρίς να  επιχειρείται και με αυτό τον τρόπο μάλιστα η «αξιοποίηση» του Ποντιακού.

Μην τρελαινόμαστε, λοιπόν, τώρα με τον Φίλη…

Ομως, ακόμη και ο Τσίπρας, λέει, «τρελάθηκε» με τον Φίλη. Αυτός που, κατά την κυβερνητική εκπρόσωπο Ολγα, «δεν θυμώνει» με τους υπουργούς του, αυτή τη φορά δυσφόρησε με τον δικό μου και άφησε αυτή τη δυσαρέσκεια να βγει βόλτα στην Ηρώδου Αττικού, να ανηφορίσει από το πεζοδρόμιο ώς τη Βασιλίσσης Σοφίας που έχει και περισσότερη κίνηση και εκεί να φανεί σε κοινή θέα.

Του αναγνώρισε, βέβαια, πάντα κατά τον άνθρωπό μου στο Μέγαρο Μαξίμου, το δικαίωμα «να έχει τις απόψεις του».

Τυχερέ Φίλη, πάλι καλά να λες που δεν ζούσες στη Σοβιετία – πέτρες θα ‘σπαγες σε κανένα νταμάρι στην Ανατολική Σιβηρία!

Ο ίδιος άνθρωπός μου με ενημέρωσε ότι επέστρεψε στο Μέγαρο Μαξίμου ο φίλος Θόδωρος Μιχόπουλος, πράγμα που πρέπει να συντάραξε κάπως την παρεούλα που κάνει κουμάντο εκεί, διότι ο άνθρωπος και σοβαρός είναι και θηρίο στη δουλειά. Ο πρόεδρος Αλέξης τού ανέθεσε, λέει, τον στρατηγικό σχεδιασμό του κυβερνητικού έργου, απόφαση που εγώ αποκωδικοποιώ ως μια πρώτη προσπάθεια να ξεφύγει από τον σφιχτό εναγκαλισμό της παρέας Παππά – Τζανακόπουλου. Ενδιαφέρουσα εξέλιξη, αυτό μόνο θα πω…

Στη Μυτιλήνη μεταβαίνει την προσεχή εβδομάδα ο Πρόεδρος Προκόπης – θα παραστεί στις γιορταστικές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της Λέσβου από τον τουρκικό ζυγό. Αλλά δεν θα παραμείνει στα τυπικά: παρελάσεις και ταρατατζούμ. Οχι.

Στο πνεύμα των ημερών έχει ζητήσει να μεταβεί στη Συκαμινιά και στον Μόλυβο όπου καταφθάνουν καθημερινά χιλιάδες σύροι πρόσφυγες. Λεπτομέρειες προσεχώς…

Σε ό,τι με αφορά, θα πάω απόψε Ιανό: η φίλη μου η Μαργαρίτα Πουρνάρα έχει μία ακόμη «Απρόβλεπτη συνάντηση» – αυτή τη φορά με τον πατριώτη μου Αλέκο Παπαδόπουλο. Περί οικονομίας το ανάγνωσμα η – κύρια – συζήτηση, με μπόλικες δόσεις για ΠΑΣΟΚ, σοσιαλδημοκρατία και κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Να ‘χε και τίποτε κλαρίνα, ακόμη καλύτερα…