[Στίγμα] Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως

Οι άνθρωποι διδάσκονται από τα λάθη τους – αυτοί τουλάχιστον που θέλουν να γίνονται καλύτεροι. Υπάρχουν όμως και μερικοί που όχι μόνο δεν διδάσκονται, αλλά επιμένουν στο ίδιο λάθος παρότι αποδείχθηκε εντελώς, μα εντελώς… λάθος!

Το αγόρι με το βελούδινο βλέμμα Σκουρλέτης, τον οποίο ο πρόεδρος Αλέξης εξακολουθεί να κρατάει στην «απέξω» παρά τη σφοδρή επιθυμία του δικού μας «να βοηθήσει» (πού; πώς; σε τι; Δεν έχει την παραμικρή σημασία…) ανήκει σε αυτήν την κατηγορία.

Προ μηνών έλαβε εκείνη την περιώνυμη απόφαση «να κλείσει τις Σκουριές». Η απόφαση, την οποία υπαγόρευσε αποκλειστικά και μόνο η ανάγκη να ικανοποιηθούν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ της Χαλκιδικής και όχι μόνον, είχε τα χαρακτηριστικά μιας απόφασης του είδους «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» – χωρίς να εδράζεται δηλαδή πουθενά. Πλην ίσως του επιπρόσθετου γεγονότος ότι το αγόρι Σκουρλέτης ήθελε να την πει με τον τρόπο του στον πρόεδρο Αλέξη, ότι αυτός εφαρμόζει αριστερές πολιτικές, ενώ η υπόλοιπη κυβέρνηση είναι «στα τέσσερα» και υπακούει στις εντολές της τρόικας.

Οι θιγόμενοι (εταιρεία, εργαζόμενοι, φορείς της περιοχής) μη έχοντας πώς αλλιώς να απαντήσουν στην αυθαιρεσία προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη. Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), όπως μαθαίνω τους δικαιώνει, βγάζοντας εντελώς παράνομη την απόφαση Σκουρλέτη.

Εως εδώ καλά και πρόβλημα (που λέει ο λόγος δηλαδή…) κανένα. Χθες, όμως, παράγων του ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο έπεσα πάνω, στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της μαθητικής διαδήλωσης στο κέντρο της Αθήνας, με διαβεβαίωσε (!..) ότι «ο Σκουρλέτης δεν έχει πει την τελευταία του λέξη για τις Σκουριές».

– Τι εννοείτε; ρώτησα αφελώς. Αφού η απόφαση του δικαστηρίου είναι αποστομωτική για το υπουργείο…

– Δεν τον ξέρουν καλά τον Σκουρλέτη. Ψάχνει ήδη τρόπους να παρακάμψει την απόφαση του ΣτΕ και θα δεις ότι θα τα καταφέρει!..

Τούτων δοθέντων, αισθάνομαι την υποχρέωση να εισηγηθώ στον λαϊκό αγωνιστή Σκουρλέτη να λάβει αυτή τη φορά δραστικότερα μέτρα. Ας πούμε, να θέσει εντελώς «εκτός νόμου» την εταιρεία και τους μεταλλωρύχους και ταυτόχρονα να προβεί σε προληπτικές συλλήψεις για να μην ξανανοίξουν ποτέ οι Σκουριές. Μα ποτέ…

Πλατινένια

Εως ότου συμβεί αυτό, δεν είναι κακό να ασχοληθούμε με τις νέες μεγάλες επιτυχίες του κυβερνητικού έργου, όπως για παράδειγμα τη γενναία απόφαση της κυβέρνησης να τρίψει στη μούρη της Lockheed Martin την προκαταβολή των 40 εκατ. για την «ανακαίνιση» των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας.

Απέφυγα συστηματικά να ασχοληθώ στο χθεσινό φύλλο, αλλά το επισημαίνω σήμερα γιατί όπως μου είπε χθες – πάλι στη Βουλή – ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης, ο οποίος παρακολουθεί στενά τα θέματα άμυνας και εξοπλισμών, οι Αμερικανοί είχαν αρχίσει να δυστροπούν για την καθυστέρηση της εκταμίευσης, δεδομένου ότι η διαβόητη απόφαση του ΚΥΣΕΑ για την ανακαίνιση είχε κλείσει πλέον εξάμηνο…

Ο συνομιλητής μου μού ανέφερε επίσης ότι ο εδώ εκπρόσωπος της Lockheed Martin, με το υποκοριστικό «κύριος Ντένις», είχε περιέλθει σε απόγνωση διότι ελάμβανε συνεχώς διαβεβαιώσεις ότι «δεν τρέχει τίποτε, θα εκταμιευθεί η προκαταβολή», αλλά η προκαταβολή δεν έπεφτε, άφαντη.

Φαίνεται λοιπόν πως τώρα που πληρώσαμε ΕΝΦΙΑ και την πρώτη δόση της Εφορίας περίσσεψαν και τα 40 εκατ. ευρώ για να προχωρήσει και αυτό το τόσο σημαντικό και απολύτως απαραίτητο θα προσθέσω έργο…

Αντε με το καλό και η πρώτη δόση των 500 εκατ. για να γίνουν «σένια» τα «σαπάκια». Αν γίνουν ποτέ…

Πρόκληση

Και μέσα σε όλα αυτά, να τος και ο μπαρμπα-Αλέκος Φλαμπουράρης να τρίβεται, μεγάλος άνθρωπος, στην γκλίτσα του τσοπάνη και να προκαλεί με (καθυστερημένες στα όρια της παρεξηγήσεως) δηλώσεις για ό,τι του καταμαρτυρούσα από εδώ επί ημέρες.

Από όσα ανέφερε στην προχθεσινή του δήλωση (τη φιλοξένησε άνευ σχολίων ο συνάδελφος «Μικροπολιτικός» χθες…), θα σταθώ σε δύο σημεία:

– Το ένα είναι ότι επιχειρεί να στριμωχθεί κάτω από την ομπρέλα του «ήθους της Αριστεράς», αλλά είναι φανερό ότι δύσκολα μπορεί να χωρέσει. Η μεταβίβαση της εταιρείας Διάτμηση στον συνέταιρό του μπάζει από παντού, η δε συγκέντρωση μεγάλων ποσών στο ταμείο της εταιρείας τον καιρό που την είχε ο ίδιος μπάζει ακόμη περισσότερο.

– Το δεύτερο είναι η παραδοχή ότι ναι, πράγματι, ο Δήμος της Αίγινας του έκανε το ρουσφετάκι – τη αιτήσει του – να γλιτώσει 4 (ψωρο)χιλιάρικα και κάτι ψιλά που χρωστούσε επί χρόνια για κατανάλωση νερού και εκείνος – κορόιδο ήταν; – το δέχθηκε, παρότι υπουργός και παρότι τόσο κοντά στον Πρωθυπουργό.

Και φυσικά θα επισημάνω ότι δεν είπε λέξη για τις οφειλές της εταιρείας προς το Δημόσιο για τα χρόνια που την είχε εκείνος – το ύψος τους, από τι προέρχονταν (ΦΠΑ, εταιρικός φόρος, φόρος επί των μερισμάτων κ.ο.κ.). Ούτε βέβαια έδωσε την παραμικρή εξήγηση για το πώς είναι δυνατόν η εταιρεία να διαθέτει στα ταμεία της τόσα χρήματα και να μην πληρώνει τις υποχρεώσεις της…

Προφανώς, μου δίνει κίνητρο να ψάξω. Τι να κάνω, θα  αποδεχθώ την πρόκληση…

Ε-έ-έρχεται

Σαν τα χιόνια, σαν τα χιόνια (που  ακόμη δεν έπεσαν, αλλά έρχονται…). Ο πρόεδρος Αντώνης ζει ανάμεσά μας και αν πιστέψουμε όσα δήλωσε σε έναν ισπανικό όμιλο multi media απολαμβάνει το γεγονός ότι… δεν είναι πρωθυπουργός!

Αν και πρόκειται ίσως για τον μοναδικό πρωθυπουργό που χαίρεται που δεν είναι πια πρωθυπουργός (σαράντα χρόνια… φούρναρης, δεν μου έχει ξανατύχει τέτοιο πράγμα), θα  επισημάνω απλώς τη δήλωσή του ότι παρακολουθεί τις υποθέσεις της χώρας, γεγονός που εμένα τουλάχιστον μου ακούστηκε σαν… απειλή!..

Και να προσθέσω ωσαύτως ότι κάπως έτσι φαντάζομαι θα πρέπει να την εισπράξουν και οι τέσσερις «καμπαλέρος» που διεκδικούν την ηγεσία της ΝουΔου.

Παιδιά, είναι φανερό ότι έτοιμος είναι να επιστρέψει. Τι το ψάχνετε;

Ζυθοπροστασία

Επιθυμώ τώρα να αφιερώσω τους στίχους από το ρεφρέν μιας παλιάς επιτυχίας λαϊκού γκρουπ από την Πάτρα, ονόματι Τα παιδιά από την Πάτρα, υπό τον τίτλο «Και πίνω μπίρες», στους αγαπημένους ΑΝΕΛ, που δίνουν τη μάχη να μην αυξηθεί στο 23% ο ΦΠΑ στις μπίρες που παράγουν ελληνικές ζυθοποιίες:

«Το τσιγάρο στο τασάκι μου το άφησες
μα την καρδιά μου πήρες
και μόνο με παράτησες
και πίνω μπίρες, πίνω μπίρες, πίνω μπίρες»!

Αν και ο πρόεδρος Πάνος είναι γνωστός λάτρης των «μολτ» ουίσκι, δεν είναι συγκινητικός ο αγώνας που δίνει το κόμμα – εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση υπέρ της φθηνής ελληνικής μπίρας; Οχι πείτε μου…