Γαλλοαμερικανική στροφή

^«Η επίκεψη Ολάντ στην Αθήνα επιβεβαιώνει την ειδική σχέση ανάμεσα στις δυο χώρες που εδραιώθηκε στις δύσκολες στιγμές της διαπραγμάτευσης του Πρωθυπουργού με τους εταίρους». Τι ακριβώς εννοούσε με την «ειδική σχέση» η κυβερνητική εκπρόσωπος και γιατί η κυβέρνηση κόπτεται τόσο πολύ να δείξει τον εναγκαλισμό με τη Γαλλία την ώρα που έχει ήδη έχει απενοχοποιήσει διά στόματος του ίδιου του Πρωθυπουργού την αμερικανική στροφή της;

Δεν είναι λίγοι στις Βρυξέλλες, αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, που βλέπουν πίσω από τις τελευταίες κινήσεις τις κυβέρνησης και την επίθεση φιλίας τόσο προς το Παρίσι όσο και προς την Ουάσιγκτον την προσπάθεια της Ελλάδας να φύγει από τη σκιά του Βερολίνου και να εδραιώσει τον γαλλοαμερικανικό άξονα που διαμορφώθηκε το καλοκαίρι για να ακυρώσει τα σχέδια για Grexit.

Η Γαλλία, όπως επιβεβαίωσε η επίσκεψη του Φρανσουά Ολάντ στην Αθήνα, είναι πρόθυμη να στηρίξει την Ελλάδα και για λόγους εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης. Βολεύει τον Ολάντ να διαφημίζει το πώς συνέβαλε στη σωτηρία της Ελλάδας την 12η Ιουλίου. Τον βολεύει ακόμα περισσότερο να διαφημίζει τη σχέση του με τον αριστερό Τσίπρα, κλείνοντας το μάτι για σοσιαλιστική αριστερή στροφή ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2017.

Η ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΔΝΤ. Δεν είναι βέβαιο ότι τα οφέλη είναι εξίσου μεγάλα για την Αθήνα, τουλάχιστον πρακτικά. Παρότι καλλιεργήθηκε μαξιμαλιστικό κλίμα ενόψει της επίσκεψης Ολάντ και του ενδιαφέροντος των Γάλλων για τις ιδιωτικοποιήσεις, στην πραγματικότητα οι επιχειρηματίες που συνόδευσαν τον γάλλο πρόεδρο στην Αθήνα ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ο ουσιαστικός λόγος του τωρινού εναγκαλισμού με το Παρίσι είναι ότι η Αθήνα στην παρούσα φάση ζητεί τη συνδρομή του Ολάντ στο ζήτημα της συμμετοχής ή όχι του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα.

Σύμφωνα με μια γραμμή πληροφόρησης, ήδη το Ταμείο διατυπώνει υπερβολικές απαιτήσεις για τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα και φαίνεται ότι η Αθήνα επιχειρεί να χρησιμοποιήσει το Παρίσι ως δούρειο ίππο είτε για να παρακάμψει τις απαιτήσεις είτε για να ακυρώσει τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Δεν είναι, όμως, καθόλου βέβαιο ότι η ευρωζώνη θα δεχθεί να πληρώσει την «τρύπα» των 36 δισ. που θα δημιουργηθεί αν το Ταμείο μείνει εκτός του ελληνικού προγράμματος. Και, σε κάθε περίπτωση, θα χρειαστεί η συναίνεση του Βερολίνου.

Υπάρχουν, βέβαια, και πηγές που βλέπουν πίσω από τη «γαλλική στροφή» της κυβέρνησης και έναν εύσχημο διπλωματικά τρόπο να μην εκδηλωθούν επισήμως κάποια αντιγερμανικά ανακλαστικά της κυβέρνησης. Σε υψηλούς κυβερνητικούς κύκλους ήδη πριν από τις εκλογές επικρατούσε η αντίληψη ότι οδηγούμαστε σε μια λιγότερο γερμανική πολιτική στην ευρωζώνη. Η πεποίθηση αυτή φαίνεται να ενισχύθηκε από το σκάνδαλο της Wolkswagen, που ενδέχεται να στρέψει τη Γερμανία στα του οίκου της, αλλά και την προσφυγική κρίση καθώς η Ανγκελα Μέρκελ είναι τώρα αναγκασμένη να ζητήσει τη συνδρομή των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου.  

ΤΑ «ΕΥΗΚΟΑ ΩΤΑ». Για την κυβέρνηση, η γαλλική στροφή, σε συνδυασμό με την αμερικανική στροφή που διατυπώθηκε επισήμως και από μια αποστροφή του λόγου του Αλέξη Τσίπρα κατά την επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη ότι βρήκε «πιο ευήκοα ώτα στην Ουάσιγκτον απ’ ό,τι στις Βρυξέλλες», φαίνεται να συμπληρώνει το παζλ της προσπάθειας να απαγκιστρωθεί από τον άξονα του Βερολίνου.

Ο ξαφνικός έρωτας για τον αμερικανικής εμπνεύσεως TAP, ο οποίος είχε επί της ουσίας εγκαταλειφθεί κατά τους προηγούμενους μήνες, και για τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό, η επίσκεψη του ειδικού απεσταλμένου για τα ενεργειακά Αμος Χοχστάιν στην Αθήνα και οι ασυνήθιστα φιλικές προς την κυβέρνηση δηλώσεις της υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτόρια Νούλαντ μετά τις συναντήσεις της με τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Κοτζιά στην Αθήνα εδραιώνουν την πεποίθηση περί αμερικανικής στροφής. Τυχαίο δεν είναι ούτε ότι οι Ρώσοι αποσύρουν το ενδιαφέρον τους για τους διαγωνισμούς του ΤΑΙΠΕΔ: Τα μηνύματα έχουν φτάσει στους παραλήπτες τους.

O γαλλογερμανικός άξονας

Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ του γαλλογερμανικού άξονα εκτιμούν ότι πλέον το ζήτημα της Ελλάδας δεν μπορεί να διχάσει Παρίσι και Βερολίνο. Οπως το έθετε κοινοτική διπλωματική πηγή, «η επίσκεψη Ολάντ είναι ένα θετικό μήνυμα. Μακάρι να επενδύσουν οι Γάλλοι, αφού η κυβέρνηση δεν δέχεται τη βοήθεια της Γερμανίας».