[Στίγμα] Πολύ σκληρή για να «πεθάνει»

Διαστάσεις ανοιχτής σύγκρουσης με αβέβαιη κατάληξη, εκτιμώ ότι παίρνει η υπόθεση με την προσπάθεια της κυβέρνησης να «παραιτήσει» τη γενική γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Κατερίνα Σαββαΐδου. Η απαίτηση, διά του υπουργού Ευκλείδη «πότε επιτέλους θα φτάσει ο χειμώνας να καταπλήξω την Ευρώπη με τα trendy κασκόλ μου» Τσακαλώτου, προς τη Σαββαΐδου να παραιτηθεί διότι «η κυβέρνηση είναι ευαίσθητη σε θέματα ηθικής τάξεως», πληροφορούμαι εγκύρως – και με τη σειρά μου πληροφορώ πάντα ενδιαφερόμενο, του Μεγάρου Μαξίμου συμπεριλαμβανομένου – απορρίπτεται! Η γυναίκα δεν παραιτείται!

Οχι μόνο γιατί δεν βλέπει τον λόγο να το κάνει, αλλά και γιατί πίσω από αυτή την άκρως προσβλητική για την ίδια προσπάθεια διαβλέπει ότι υποκρύπτεται η πρόθεση της κυβέρνησης να την καταστήσει εκ προοιμίου ένοχο για ζητήματα για τα οποία δεν έχει καν κληθεί από τη Δικαιοσύνη να εκθέσει τις θέσεις της.

Ανθρωπός της με τον οποίο συνομίλησα χθες το απόγευμα, μου ανέφερε ότι η Σαββαΐδου θεωρεί πως όσα της καταμαρτυρούν θα καταπέσουν ως χάρτινος πύργος όταν κληθεί να δώσει εξηγήσεις και (εξακολουθεί να…) πιστεύει ότι «είναι αδύνατον ανεξάρτητοι δικαστικοί λειτουργοί να μην αποδεχθούν τις εξηγήσεις που θα δώσει».

Ενδεικτικό της πρόθεσης της κ. Σαββαΐδου να οδηγήσει στα άκρα την κόντρα με την κυβέρνηση είναι, κατά την πηγή που προανέφερα, το γεγονός ότι όταν ο Ευκλείδης με τα κασκόλ κ.λπ. Τσακαλώτος τής έθεσε θέμα ευαισθησίας της κυβέρνησης περί τα θέματα ηθικής, η γενική γραμματέας Δημοσίων Εσόδων φέρεται να του αντέτεινε «δεν είδα η κυβέρνηση να επιδεικνύει την ίδια ευαισθησία για τους δύο υπουργούς της και τα πόθεν έσχες τους»!

Η ίδια πηγή με ενημέρωσε ακόμη ότι την περίφημη υπόθεση των 78 εκατ. για την οποία η Σαββαΐδου κατηγορείται επειδή διέταξε… επανέλεγχο από τις υπηρεσίες (!) την πληροφορήθηκε την Παρασκευή από τα προσκείμενα στον ΣΥΡΙΖΑ φύλλα, καθώς η Εισαγγελία δεν της έχει καν διαβιβάσει κλήση για απολογία, για να ενημερωθεί για ποιο θέμα κατηγορείται…

Μα απαίτηση που την έχει και αυτή η γυναίκα. Δεν ρίχνει μια ματιά στην πρόσφατη Ιστορία να δει ότι επί Στάλιν όλα αυτά ήταν πολυτέλειες;

Καμπούρες

Μια φορά και έναν καιρό, once upon a time που λέμε και στην περιοχή των Τζουμέρκων Ηπείρου από όπου τύχη αγαθή κατάγομαι, ήταν δυο καμήλες στην έρημο και καθισμένες στην άμμο, διότι ο καμηλιέρης δεν είχε δρομολόγιο καθορισμένο εκείνη την ημέρα, είχαν πιάσει ψιλή κουβέντα για θέματα καθαρά γυναικεία: spa, nails, peeling, ανόρθωση και τα σχετικά.

Ξαφνικά περνάει από δίπλα τους μια άλλη καμήλα, καμαρωτή, στυλάτη και με μπόλικο «αέρα» στο βάδισμα, ίδια σταρ.

Τότε η μια καμήλα γυρίζει στην άλλη και της λέει με κακεντρέχεια:

– Για δες την αυτήν, περπατάει κουνιστή και λυγιστή και δεν βλέπει την καμπούρα της που φτάνει ώς τα σύννεφα.

Ελαφρώς θιγμένη η diva καμήλα γυρίζει και της λέει:

– Τη δική σου καμπούρα την έχεις δει;

Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτό το μικρό παραμύθι, που μπορεί να ήταν και του Αισώπου, μου ήρθε αυθορμήτως στο μυαλό την Παρασκευή το βράδυ, ακούγοντας το λάβρο αριστερό μου αγόρι Αλέξη να θυμάται ότι προ 17ετίας ο Τσουκάτος είχε πάρει από τη Siemens ένα εκατομμύριο μάρκα…

Φάντασμα

Επίσης, το άλλο που σκέφθηκα είναι ότι μπορείς ανέξοδα να χτυπάς έναν πεθαμένο διότι είσαι της λογικής «δρυός πεσούσης…», δεν σου περνάει όμως από το μυαλό ότι στο μικρό χωριό που λέγεται Αθήνα κόσμος έχει αρχίσει και μιλάει; Και όχι μόνο μιλάει, αλλά διηγείται και ιστορίες για «μυστικά» δείπνα την περίοδο 2012-2014 όπου το κεντρικό πρόσωπο ήταν ο «κολλητός», ο οποίος «έπειθε» τους συνδαιτυμόνες επιχειρηματίες κατά βάση, να «επενδύσουν» στο «νέο που έρχεται»…

Γιατί λύθηκαν τώρα οι γλώσσες; Γιατί ο «κολλητός» μετά τις «επενδύσεις» έγινε… Λούης! Ούτε σε τηλεφωνά απαντάει ούτε σε μηνύματα…

«Μην τον είδατε, μην τον απαντήσατε τον Λύγκο τον λεβέντη, τον αρχιληστή», που λέει και ένα δημοτικό τραγούδι του λεγόμενου «ληστρικού κύκλου»…

Το Συνέδριο του Σιλωάμ

Εμένα πάντως μου αρέσουν οι άνθρωποι οι οποίοι λένε τα πράγματα με το όνομά τους, έστω και διά της πλαγίας! Διάβασα συνέντευξη στην «Αυγή» (όρεξη που την έχω κι εγώ…) του νέου γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτη Ρήγα – ουδεμία σχέση με τον άλλον του ΠΑΣΟΚ.

Ο άνθρωπος ερωτάται τι θα πρέπει να περιμένουν οι αγνοί οπαδοί μετά το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, και τι απαντάει, στον Θεό που πιστεύει ο καθείς εξ υμών:

«Ενα κόμμα ανοιχτό στην κοινωνία και τη δυναμική της, δημοκρατικό, παράδειγμα συλλογικού αριστερού ήθους».

Το οποίο σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι σήμερα και πριν από το Συνέδριο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι… του σκοινιού και του παλουκιού, αλλά ύστερα από αυτό θα αποκτήσει «αριστερό ήθος».

Να, πώς εξηγούνται και το ξεχασμένο «στα άπλυτα» εκατομμύριο του Σταθάκη και οι συμμετοχές του μπαρμπα-Αλέκου (Φλαμπουράρη) σε κατασκευαστική εταιρεία που παίρνει δουλειές του Δημοσίου. Απλά, βρισκόμαστε ΠΡΙΝ από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά, παναγίες όλοι!

Δύσκολη αποστολή

Επιτέλους κατατίθεται σήμερα το νομοσχέδιο για τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης – μια αγνή πρωτοβουλία του υπουργού Νίκου «μη με ενοχλείτε, συνομιλώ μόνο με τον Θεό» Παππά.

Το φιλόδοξο σχέδιο του υπουργού (και της κυβέρνησης φυσικά) είναι να περάσει αυτό το σπουδαίο, θα το χαρακτηρίσω, νομοθέτημα, το οποίο περιμένει πώς και πώς ο μέσος Ελληνας (ως γνωστόν ποσώς τον ενδιαφέρει η λεηλασία της περιουσίας του, της σύνταξής του, της ίδιας του της ζωής…), από τη Βουλή έως την Παρασκευή.

Θα τα καταφέρει; Διότι ακούω πως υπάρχουν ζητήματα συνταγματικότητας με κορυφαίες εμπνεύσεις τού (και νομοθέτη!) υπουργού Νίκου «συνομιλώ κ.λπ.» Παππά, όπως αυτή που αφορά τη σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου Επικοινωνιακής Πολιτικής.

Με την ευκαιρία κάτι φίλοι από την ΕΡΤ με παρακάλεσαν να του προτείνω, σε μια από τις τόσες παρεμβάσεις του στη Βουλή τις επόμενες ημέρες, ας πει κάτι και για το μισθολόγιό τους, διότι οι άνθρωποι παίρνουν μήνες τώρα «μπροστάντζες» χωρίς να γνωρίζουν ποιος ακριβώς είναι ο μισθός τους…

Δεν πάει άλλο

Κλείνοντας για σήμερα, θέλω να πω τούτο: δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να γίνει ώστε το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να αποφασίσει να πάρει πραγματικά μέτρα φύλαξης των κεντρικών γραφείων του ΠΑΣΟΚ στην οδό Χαριλάου Τρικούπη. Μετά και την 75η ή 82η, δεν έχει την παραμικρή σημασία, χθεσινή εμπρηστική επίθεση κατά των γραφείων από τους περίφημους «γνωστούς αγνώστους», δεν καταλαβαίνω γιατί αυτή η αφασία. Πότε περιμένουν να κάνουν κάτι ουσιαστικό; Οταν δολοφονηθεί κάποιος από τα στελέχη και τους εργαζομένους;

Ο υπουργός Τόσκας, ως πρώην πασόκος δεν νιώθει την υποχρέωση να κάνει κάτι επ’ αυτού; Γιατί δεν επιδεικνύει τη σπουδή που επέδειξε με τη διάλυση της ομάδας ΔΕΛΤΑ και στην περίπτωση αυτών των τύπων, που θέλουν σώνει και καλά αίμα; Επιτέλους, η απραξία και η ανοχή απέναντί τους καταντούν συνενοχή!