[Στίγμα] Φονικό χιούμορ

Παγκόσμια αποκλειστικότητα από το site του ζηλώσαντος και δάφνες δημοσιογράφου – προφανώς δεν του αρκεί ο ρόλος του γελωτοποιού της αυλής – Λάκη (Λαζόπουλου) αναπαράγω. Αποκάλυψε χθες, σε ένα κείμενο που διεκδικεί δημόσιο… έπαινο ή και αποθέωση, ότι ο εξευτελισμός Τσίπρα με τα αγγλικά κατά τη συνέντευξη που του πήρε ο Κλίντον δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα κόλπο. Από μια ευέλικτη κίνηση. Και μια απόδειξη της αγωγής, της ευγένειας και της μετριοπάθειας του Πρωθυπουργού, η οποία επίσης αποτελεί μια – ακόμη – μεγάλη αποκλειστικότητα του χαρούμενου Λάκη. Αντιγράφω από το κείμενο που αναρτήθηκε στο site του και προφανώς είναι (τέτοια μαεστρία;) του ιδίου:   

«Η αλήθεια (σ.σ.: για το περιστατικό), όπως ακριβώς μας τη μεταφέρει παριστάμενη πηγή, είναι η εξής: Ο πρωθυπουργός κατάλαβε απόλυτα όλες τις ερωτήσεις του Κλίντον. Ωστόσο, ο κ. Τσίπρας απέφυγε να του απαντήσει για να μην τον προσβάλει. Επέλεξε ένα – πράγματι – αμήχανο γέλιο. Γιατί αν του απαντούσε, θα έπρεπε να το κάνει με το ίδιο ακριβώς υποτιμητικό ύφος».

Ρε τον μπαγάσα τον Λάκη, τι χιούμορ έχει; Θα μας εξοντώσει από τα γέλια ο αφιλότιμος, το βλέπω!..

Ας μου επιτραπεί όμως μια φιλική συμβουλή: άνθρωπέ μου, αν θες να γλείψεις σώνει και καλά, γλείψε κάτι άλλο, ένα παγωτό ας πούμε. Δεν θα σε παρεξηγήσει κανείς…

Αλατιέρα

Αντιθέτως, δεν καταλαβαίνω γιατί ο απίθανος χωρίς την παραμικρή αμφιβολία Λάκης δεν ανέφερε λέξη για το μυστήριο με την κωδική ονομασία «φόρεμα» Μπέττυς Μπαζιάνα, το οποίο αποτέλεσε θέμα συζήτησης στην καθωσπρέπει Αθήνα. Είκοσι δύο ρεπόρτερ περιοδικών μόδας και lifestyle πολιορκούσαν εδώ και ημέρες τον γνωστό μετρ της εγχώριας haute couture Βαλαβάνη Λάσκαρη (αδυνατώ να ενημερώσω ποιο το επώνυμο και ποιο το όνομα του μετρ, συγγνώμη), αλλά εκείνος σφίγγα. Λέξη δεν του έβγαλαν, πράγμα που το εκτιμώ ιδιαίτερα, διότι δείχνει έναν επαγγελματισμό και μία σοβαρότητα – δεν είναι κατίνα ο άνθρωπος.

Το κακό επιτάθηκε πάντως από την επί ημέρες απουσία της γνωστής κλασικής φωτογραφίας που βγάζουν όλα τα πρωθυπουργικά ζεύγη με το ζεύγος Ομπάμα, κατά τη δεξίωση στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Ευτυχώς, όμως, χθες το βράδυ το μυστήριο λύθηκε. Δημοσιοποιήθηκε η φωτογραφία. Το φόρεμα της κυρίας ήταν ένα απλό, κοντό ώς το γόνατο, φόρεμα, χωρίς τίποτε το εξεζητημένο – σε αντίθεση με το φόρεμα-υπερπαραγωγή της Μισέλ Ομπάμα.

Μια παρατήρηση μόνο: αυτός ο φωτογράφος που τράβηξε τη φωτογραφία στυλ-αλατιέρα, γιατί δεν προνόησε να ζητήσει από το ζεύγος Ομπάμα να χαμηλώσει λιγάκι για να βρεθεί στα ίσια με τους δικούς μας; Δεν έχει δει πώς το κάνουν στην ΕΡΤ;

Αντί για καραβάκια

Με υπερηφάνεια αναγγέλλω (γιατί η συμβολή μου ήταν αποφασιστική…) ότι ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης διαθέτει πλέον αρμοδιότητες (ο Θεός να τις κάνει δηλαδή): θα έχει του λοιπού την εποπτεία του οικονομικού και του κοινωνικού κύκλου υπουργείων της κυβέρνησης. Απόγευμα χθες, και ύστερα από ελάχιστες ώρες από την κυκλοφορία της στήλης, δόθηκε στη δημοσιότητα ΦΕΚ, με το οποίο ο πρόεδρος Αλέξης κατανέμει (τις συγκεκριμένες) αρμοδιότητες στον αγαπημένο αντιπρόεδρο, ο οποίος μέχρι τώρα πήγαινε στο γραφείο στην οδό Ζαλοκώστα και κοιτούσε πότε τον τοίχο απέναντι και πότε τον Λυκαβηττό.

Κοινός μας φίλος με ενημέρωσε ότι η ανάθεση των αρμοδιοτήτων είχε ένα ευεργετικό αποτέλεσμα: τον κατέβασε από τα… κεραμίδια, όπου ήταν ανεβασμένος από την επομένη των εκλογών, καθώς το αριστερό μου αγόρι τον είχε – όπως ανέφερα και χθες – εντελώς στην απέξω.

– Εποπτεία δεν σημαίνει και διοίκηση, παρατήρησα στην πηγή μου που κατοικοεδρεύει στο Μέγαρο Μαξίμου.

– Οχι, δεν σημαίνει, αλλά προκειμένου να κάθεται ο άνθρωπος και να φτιάχνει καραβάκια, τουλάχιστον θα έχει κάτι να ασχολείται.

Πολύ σοβαρός λόγος έχω να παρατηρήσω. Τους διαφεύγει όμως κάτι: ότι ο αντιπρόεδρος μπορεί να ξανανέβει στα κεραμίδια…

Ταλέντο

Στο μεταξύ, έχουμε εξέλιξη για την οποία καίγομαι να ενημερώσω πάντα ενδιαφερόμενο: την εποπτεία της υλοποίησης και της εφαρμογής του Μνημονίου ανέλαβε ο υπουργός Νίκος «συνομιλώ πλέον με το άπειρο» Παππάς!

Ο γαλαντόμος πρόεδρος Αλέξης είχε φροντίσει στο ίδιο ΦΕΚ με τις αρμοδιότητες Δραγασάκη να προικίσει τον συγκεκριμένο «απολύτως απαραίτητο» υπουργό Νίκο «συνομιλώ» κ.λπ. κ.λπ. και με κάτι ακόμη αξιοσημείωτο: την προσέλκυση ιδιωτών επενδυτών στην Ελλάδα!

Εννοείται ότι του βγάζω το καπέλο του Τσίπρα γι’ αυτή την επιλογή. Respect, ρε παιδί μου. Εβαλε τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση, όπως μπορεί να βεβαιώσει ένα μεγάλο μέρος του εγχώριου επιχειρηματικού κόσμου, το οποίο είχε τη χαρά να γνωρίσει από κοντά και συνήθως κατά μόνας, τον ταλαντούχο υπουργό Νίκο κ.λπ. κατά το διάστημα 2012-2014…

Για μυημένους

Δέχθηκα παρατηρήσεις κοσμογυρισμένου κυρίου, ονόματι Γιώργου Νικητιάδη (πρόκειται για τον άλλοτε υπουργό Τουρισμού) για όσα έγραψα περί του αμερικανικού εστιατορίου Cipriani στο οποίο δείπνησε το (πεινασμένο λόγω του οικο-μενού Ομπάμα) ζεύγος Τσίπρα, κατά την παραμονή του στη Νέα Υόρκη.

«Σταμάτα να ακούς τους αμύητους» μου γράφει και μου τονίζει τα ακόλουθα, προ γνώσιν: «Το Cipriani είναι ένα καλό εστιατόριο, αλλά μέχρις εκεί. Τίποτα σπουδαίο εκτός της εκπληκτικής τοποθεσίας του, απέναντι σχεδόν από το Plaza και δίπλα στην Apple. Το Per Se είναι εξαιρετικό (από τα καλύτερα), αλλά όχι το καλύτερο (αυτό το ισχυρίστηκε ο Πάγκαλος, όχι εγώ…).

Το πρώτο far away είναι το Eleven Madison Park στη Νέα Υόρκη. Για τους μυημένους βέβαια.

ΥΓ: Για κράτηση θέλεις κάπου έναν μήνα πριν και οι τιμές είναι φωτιά (αντάξιες του μαγαζιού φυσικά)».

Εναν μήνα; Τώρα καταλαβαίνω γιατί δεν το επισκέφθηκαν οι τσιπραίοι. Δεν πειράζει παιδιά, μια άλλη φορά…

Επάνοδος

Η αλήθεια είναι ότι από τηλεοράσεως είχα παρατηρήσει κάποιες αλλαγές στο σαλονάκι του Προέδρου της Δημοκρατίας – εκεί όπου δέχεται τους προσκεκλημένους του. Αλλά δεν μπορούσα να προσδιορίσω τι είναι αυτό που έχει αλλάξει σε σχέση με την επί Καρόλου Παπούλια (τα σέβη μου, πατριώτη και στην κυρία Αννα ωσαύτως) περίοδο.

Χθες μου δόθηκε η ευκαιρία να λύσω το αίνιγμα που με απασχολούσε. Αυτό που άλλαξε είναι το ίδιο το σαλονάκι. Επανήλθε το all time classic δερμάτινο Chesterfield, με τις δύο πολυθρόνες και τον τριθέσιο καναπέ, το οποίο μετράει περί τα 40 χρόνια ζωής, τουλάχιστον. Το είχε παραγγείλει η Ιωάννα Τσάτσου, σύζυγος του πρώτου δημοκρατικού προέδρου Κωνσταντίνου Τσάτσου, το κράτησε και ο Καραμανλής, ο πραγματικός που λέω εγώ εν συνεχεία και το… θυμήθηκε ο Πρόεδρος Προκόπης με το που ανέλαβε καθήκοντα.

– Τι έγινε ένα δερμάτινο σαλόνι που υπήρχε εδώ; ρώτησε τις υπηρεσίες.

– Κάπου εδώ γύρω είναι του απάντησαν αυτές, το εντόπισαν και το επανέφεραν στη θέση του.

(Τα περί ενθυμήματος… Προκόπη, τα αντιπαρέρχομαι εντελώς. Μα είναι δυνατόν να  ξεχνάει κανείς ότι ήταν γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, του πραγματικού, από το 1980 και μετά;)