Η αλήθεια κρύβεται στη σοφίτα

Ο Ερρίκος Ιψεν ουδεμία σχέση είχε με το ποδόσφαιρο και για να λέμε την αλήθεια και η πατρίδα του η Νορβηγία το ποδόσφαιρο το έχει δει με ερασιτεχνικό μάτι. Εκτός από τον Σόλσκιερ δεν έρχεται στη μνήμη μας άλλος ποδοσφαιριστής από την παγωμένη χώρα του Ιψεν που να άφησε βαθιές τις πατημασιές του στο χόρτο των γηπέδων.

Ο κορυφαίος δραματουργός Ιψεν όμως είχε διατυπώσει τη θεωρία του ζωτικού ψεύδους, που πάνω-κάτω υποστήριζε πως, για να ξεφύγουμε από το υπαρξιακό κενό και την τρέλα της συνειδητοποίησης του χάους που μας περιβάλλει, ο καθένας από εμάς καταφεύγει σε ένα ψευδαισθητικό καταφύγιο συντηρώντας έναν παραμυθένιο κόσμο.

Η «Αγριόπαπια» είναι ένα από τα πιο δυνατά και πιο προσωπικά δράματα του νορβηγού δραματουργού, στο οποίο παρουσιάζει την ψυχική διάλυση μιας οικογένειας που ζει με ευχάριστες αυταπάτες, τις οποίες συμβολίζει μια σακατεμένη αγριόπαπια, φυλαγμένη στη σοφίτα του σπιτιού. Ομως, όλα καταρρέουν όταν εισβάλλει ανάμεσά τους ένας ιδεαλιστής, υπέρμαχος της αλήθειας, που φανερώνει τα μυστικά της οικογένειας και φέρνει την καταστροφή.

Στην οικογένεια του Παναθηναϊκού, η σακατεμένη αγριόπαπια έχει όνομα: Μάικλ Εσιέν· και το ζωτικό ψεύδος στο οποίο έχει καταφύγει η πράσινη ΠΑΕ είναι πως κάποια μέρα ο Γκανέζος θα ανοίξει τα φτερά του και θα πετάξει στον ουρανό της Λεωφόρου και θα κομίσει τίτλους!

Βεβαίως ο «ιδεαλιστής υπέρμαχος της αλήθειας» έχει εμφανιστεί στον οίκο του Παναθηναϊκού κι έχει ξεσκεπάσει με τον τρόπο του, το λάθος να πούμε, την αστοχία να πούμε, την γκάφα. Ο Εσιέν αφίχθη στο Ελ. Βενιζέλος προσελκύοντας εκατοντάδες οπαδούς του Τριφυλλιού που στο πρόσωπό του αναζητούσαν διέξοδο από το «ζωτικό τους ψεύδος»: θα πάρουμε φέτος πρωτάθλημα και θα πάμε καλά στην Ευρώπη. Ο στόχος «πρωτάθλημα» είναι ακόμη αναγνωρίσιμος, η Ευρώπη όμως έσβησε σαν εφιάλτης που σε τινάζει μεσάνυχτα από το στρώμα και σε οδηγεί κάθιδρο σε σκέψεις: να ‘ταν άραγε αλήθεια ή όνειρο; Αλήθεια ήταν! Η Γκαμπάλα πέρασε και σάρωσε και ο Παναθηναϊκός περιμένει τα ιατρικά ανακοινωθέντα για να δει αν θα πατήσει ο Εσιέν στα πόδια του.  

Και ήρθαν και οι ήττες στα ελληνικά γήπεδα, ήρθε και η αμφισβήτηση που απλώνεται σαν πυρετός όταν οι ιογενείς επιδημικές καταστάσεις επικρατούν σε έναν κλειστό χώρο όπως αυτός του πράσινου κλαμπ.

Το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης ο Λεβαδειακός έφυγε ηττημένος από την έδρα των Πρασίνων και θα περίμενε κάποιος πως τα χαμόγελα θα επέστρεφαν. Αλλωστε και ο Δανός Τελάντερ (γείτονας του Ιψεν…) που απασχολούσε περισσότερο την ιατρική ομάδα παρά την προπονητική, μπήκε υγιής στη μάχη και οι βαθμοί μπήκαν ζεστοί στον πίνακα της βαθμολογίας. Ομως όσο το μόρφωμα Εσιέν, που όσο να ‘ναι κόστισε, παραμένει στους πνεύμονες των υπευθύνων και όσων με κλειστά μάτια τον υπέδειξαν, το χαμόγελο και οι καθαρές ανάσες δεν θα επιστρέψουν. Γιατί καλό το «ζωτικό ψεύδος», αλλά κι αυτό έχει τα όριά του και, όταν η αγριόπαπια ψοφήσει στη σοφίτα, κάποια στιγμή θα μυρίσει και η αποφορά της θα οδηγήσει σε μια αποσυνθεμένη αλήθεια.