Ποτάμι από πολλά μικρά λάθη
Ο Σταύρος Θεοδωράκης μιλά στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ποταμιού, με τη συμμετοχή πρώην βουλευτών και μελών της Γραμματείας Επιτροπής Διαλόγου και της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος
Την Κυριακή ο Σταύρος Θεοδωράκης βγήκε ελάχιστες φορές από το γραφείο του. Στην έκφρασή του διάβαζε κανείς την απογοήτευση για το 4,09%. Το πρόσωπό του δεν ήταν το μόνο κατηφές. Τίποτα στην έδρα του Ποταμιού δεν θύμιζε τη βραδιά της 25ης Ιανουαρίου. Εύλογο, μέσα σε ένα επτάμηνο το σχεδόν ενάμισι έτους κόμμα μετατράπηκε από έκπληξη των εκλογών στον μεγάλο χαμένο της κάλπης. Τι συνέβη όμως; Πώς εξηγούν οι ίδιοι οι ποταμικοί την ήττα τους;
Ο καθένας έχει και τη δική του ερμηνεία για το τι πήγε στραβά. Σχεδόν όλοι μιλούν για κάποιες επιλογές τους σε βάθος χρόνου που κατέληξαν στην απώλεια του 42% της εκλογικής τους δύναμης. Αυτή είναι η επικρατούσα ανάγνωση. Πίσω, βέβαια, από τις κλειστές πόρτες της συνεδρίασης απολογισμού την Τετάρτη δεν έλειψαν και οι βουλευτές που αντί να μιλήσουν για υψηλά ζητήματα στρατηγικής και ιδεολογικού προσανατολισμού είχαν να καταλογίσουν στον μηχανισμό πιο πεζά λάθη – όπως εκείνοι που δεν ήταν ικανοποιημένοι με τις τηλεοπτικές εμφανίσεις που τους είχε κανονίσει το γραφείο Τύπου.
Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ. Για τον Θεοδωράκη, το κόμμα, «εκφράζοντας το ριζικά καινούργιο», ήταν «δύσκολο να έχει ευρεία εκλογική απήχηση». Ο Γρηγόρης Ψαριανός, πάλι, στον Βήμα FM επεσήμανε την αμφίσημη στάση του απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν αναφερόταν μόνο στο ότι ο επικεφαλής περνούσε το κατώφλι του Μαξίμου συχνότερα από κάθε άλλον πολιτικό αρχηγό. Πολλές φορές στην προηγούμενη περίοδο ο Θεοδωράκης διαχώρισε τον Τσίπρα από την Κουμουνδούρου. «Πρωθυπουργό έχουμε, κυβέρνηση δεν έχουμε» έλεγε ξανά και ξανά πριν καταλήξει αμέσως μετά το διάγγελμα για το δημοψήφισμα να δηλώσει «ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος αποφάσισαν. Να ηγηθούν του λόμπι της δραχμής. Να βγάλουν τη χώρα από την ΕΕ». «Χάσαμε», είπε λοιπόν ο Ψαριανός, «γιατί κάναμε λάθη και ο Σταύρος Θεοδωράκης και όλοι μας στις έως τώρα κοινοβουλευτικές διαδικασίες και εκτός Βουλής, έχοντας μια φιλική συμμετοχή και στάση στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ “κάπως”. Δίνοντας έτσι την εντύπωση σε κάποιους ότι “έλα μωρέ, θέλουν αυτοί να χωθούν σε κάποιο υπουργείο”».
Από δυνάμει κυβερνητικός εταίρος του Τσίπρα ο Θεοδωράκης του 6,05% βρέθηκε να παίρνει πάνω του την καμπάνια για την επικράτηση του Ναι στο δημοψήφισμα του Ιουλίου. Ετσι, τα υπόλοιπα κόμματα του φιλευρωπαϊκού χώρου, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, με τα οποία συνυπήρξε σε αυτό το στρατόπεδο Το Ποτάμι, άρχισαν να μιλούν για τη δυνατότητα σχηματισμού ενός ευρωπαϊκού μπλοκ. Από τη Σεβαστουπόλεως όμως αρνούνταν πεισματικά. Παρότι μετά ψήφιζαν κι οι τρεις μαζί προαπαιτούμενα και τρίτο Μνημόνιο.
Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ. Ακόμη και σήμερα, που έχουν χάσει την τέταρτη θέση από τη σύμπραξη ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, εντός του κόμματος είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού όσοι τάσσονται υπέρ μιας συνεργασίας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Μέχρι και οι προερχόμενοι από τη ΔΗΜΑΡ μιλούν για την ανάγκη ανασύστασης της Κεντροαριστεράς, αλλά απωθούν το φλερτ της Φώφης Γεννηματά και αρνούνται οποιαδήποτε σχέση με τους παλιούς συντρόφους από την Αγίου Κωνσταντίνου. Η ίδια συζήτηση έχει γίνει και για την πιθανότητα μιας συνεργασίας με τη ΝΔ – μόνο σε περίπτωση διάσπασης και μόνο με το φιλελεύθερο κομμάτι της – αλλά την έχουν επίσης απορρίψει.
Για κάποιους άλλους οι βασικές αιτίες της συρρίκνωσης είναι οργανωτικής φύσης. Ο Σπύρος Λυκούδης το είπε και στα ερτζιανά. «Νομίζω ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά, κυρίως στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί. Δεν ξέρω κανένα κόμμα στην Ιστορία που να μην έχει στοιχειώδη οργανωτικό ιστό» δήλωσε στο Πρώτο Πρόγραμμα. Είναι μια άποψη που ακούστηκε από πολλούς στα όργανα της Τετάρτης. Και με τον όρο «οργανωτικός ιστός» δεν αναφέρονται μόνο στην έλλειψη τοπικών οργανώσεων που τους κόστισε την περιφέρεια. «Ακόμη και ως κοινοβουλευτική δύναμη δεν κατορθώσαμε να μην είμαστε προσωποπαγές κόμμα. Ο Θεοδωράκης πρέπει να μοιράσει επιτέλους αρμοδιότητες» σημειώνουν ποταμικοί σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις. Ισως τελικά να έχουν δίκιο όταν λένε ότι έκαναν «πολλά μικρά λάθη κι όχι ένα μεγάλο».