[Αμφίσημα] Η δική τους αλήθεια

2 λεπτά
«Πρέπει να είσαι ο εαυτός σου και όχι αυτός που θέλουν οι άλλοι» έγραφε ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 19ου αιώνα, ο Φρίντριχ Νίτσε που επικρίθηκε βάναυσα πριν καταλήξει μόνος και φρενοβλαβής.
Πόσοι όμως έχουν τη δύναμη να είναι ο εαυτός τους και όχι ψόφια ψάρια στο ποτάμι; Να ανοίγουν δρόμους, να συγκρούονται, να δίνουν τη μάχη της δικής τους αλήθειας;
Ο αριστερός του Χόλιγουντ Πολ Νιούμαν πίστευε πως ο άνδρας που δεν έχει εχθρούς δεν έχει χαρακτήρα. Πλήρωσε ακριβό τίμημα όταν η Ακαδημία με ανέντιμο τρόπο του προσέφερε τον θείο Οσκαρ για μια από τις χειρότερες ταινίες του.
Την Κυριακή συμπληρώθηκαν ένδεκα χρόνια από τον θάνατο ενός άλλου αριστερού με χαρακτήρα: του άγγλου προπονητή Μπράιαν Κλαφ. Ενας Μουρίνιο στο τετράγωνο, ένα συνονθύλευμα ποδοσφαιρικής διάνοιας και αμετροέπειας. Δεκαετίες πριν ο Ζοζέ Μουρίνιο αυτοαποκαλεστεί Special One, ο φίλαυτος Κλαφ δήλωνε: «Δεν θα έλεγα πως ήμουν ο καλύτερος προπονητής. Ημουν όμως στο τοπ 1».
Ο Κλαφ, όπως ο Μουρίνιο, ο Μαραντόνα και κάθε συγκρουσιακή προσωπικότητα, θεωρούσε την ταπεινοφροσύνη ελάττωμα των ατάλαντων. Η Ιστορία φαίνεται να δικαιώνει τους πυριγενείς. Ποιος θα θυμάται ύστερα από μερικά χρόνια τον γλυκανάλατο δημοσιοσχεσίτη Σβεν Γκόραν Ερικσον ή τον πλαδαρό Γιόαχιμ Λεβ;
Είναι άλλωστε γνωστό από την αρχαιότητα πως όποιος δεν προκαλεί τον φθόνο δεν μπορεί να προκαλέσει ούτε τον θαυμασμό.













