[Θεωρείο] Οι δύο επιλογές

^«Μα κάνε μου τη χάρη, είσαι πρόεδρος της Ρωσίας και πας και λες τέτοιες βλακείες;». Το είπε χθες από την Ουκρανία ο ομοφυλόφιλος Ελτον Τζον για τον ομοφοβικό Βλαντίμιρ Πούτιν σχολιάζοντας την προειδοποίηση του ρώσου προέδρου το 2014 προς τους ομοφυλόφιλους να ταξιδέψουν μεν στο Σότσι για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά να «αφήσουν ήσυχα τα παιδιά». Η αξία της ατάκας, όμως, δεν βρίσκεται στην ελευθεριότητα του Τζον, ούτε στη χαλαρότητα με την οποία τη διατύπωσε. Βρίσκεται στην ουσία της. Κι αυτό που λέει ο βρετανός καλλιτέχνης στην ουσία είναι ότι το αξίωμα και ο θεσμικός ρόλος θέτουν εκ των πραγμάτων ένα πλαίσιο εντός του οποίου πρέπει να κινείται κανείς για να αποφύγει τη «γελοιότητα», όπως είπε και πάλι ο ίδιος.  

Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης πρόεδρος της χώρας δεν είναι – πιθανότατα δεν είναι ούτε ομοφοβικός. Ως πρόεδρος της ΝΔ, όμως, έχει και αξίωμα και θεσμικό ρόλο. Η θέση που διατύπωσε επομένως πριν από μερικές ημέρες, ότι δεν τον νοιάζει το ζήτημα του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, δηλαδή ένα ζήτημα ατομικών δικαιωμάτων, είναι μια μη θέση και ηχεί κάπως παράδοξα για ένα κόμμα εξουσίας, η δουλειά του οποίου είναι να διατυπώνει προτάσεις για όλο το φάσμα της ζωής. Ακόμη χειρότερα: η δήλωση «με προβληματίζει όταν προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτό είναι το νορμάλ και το σωστό» θα έκανε τον Ελτον Τζον να ξεδιπλώσει λίγο ακόμη από το ελευθεριακό του ταλέντο.

Ρέκτης της ελευθεριότητας και της χαλαρής ατάκας στον πολιτικό του λόγο, ο Βαγγέλης Μεϊμεράκης μετέτρεψε σε προτέρημα κάτι που παλαιότερα θα εκλαμβανόταν ως αδυναμία. Το στυλ αυτό του έδωσε πόντους και πιθανόν να του δώσει και την πρωθυπουργία. Οι επιλογές, τότε, θα είναι δύο. Η μια είναι η κυβέρνησή του να αναγνωρίσει το δικαίωμα των ομόφυλων ζευγαριών στην κοινή ζωή, όπως έκαναν ο Κάμερον στη συντηρητική Βρετανία ή ο Θαπατέρο στη χριστιανική Ισπανία, ενώ απέφυγαν να κάνουν επί επτά μήνες οι ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Την άλλη επιλογή την υπέδειξε ο Ελτον Τζον στον Πούτιν.