Σύντομο «βιογραφικό»

Εως και τις ευρωεκλογές του 2009, τα ελληνικά κόμματα υιοθετούσαν το παλαιό αμερικανικό πρωτόκολλο (κανόνες) οργάνωσης των ντιμπέιτ. Πρόκειται για το απαρχαιωμένο «πρωτόκολλο των συνεντεύξεων Τύπου», ξεπερασμένο πλέον στην ψηφιακή εποχή.

Στα ελληνικά δρώμενα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είχε προκαλέσει η γνωστή άρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου το 1993 (που επαναλήφθηκε το 2015 από τον Σαμαρά). Τότε η Νέα Δημοκρατία είχε εκμεταλλευτεί την άρνηση αυτή με αντίστοιχη τηλεοπτική διαφήμιση (άδεια καρέκλα). Στις εκλογές όμως του 1996, για πρώτη φορά στα πολιτικά χρονικά καταγράφεται τηλεοπτική αναμέτρηση των αρχηγών των δύο μεγάλων κομμάτων, των Κώστα Σημίτη και Μιλτιάδη Εβερτ, που επαναλαμβάνεται στις εκλογές του 2004 ανάμεσα στους Σημίτη και Καραμανλή, ενώ από το 2004 συμμετέχουν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Είναι γεγονός ότι το «ντιμπέιτ των έξι» του 2004 έσπασε ρεκόρ τηλεθέασης. Βέβαια ήταν εξίσου «βαρετό», όπως τα προηγούμενα. Παρά το γεγονός ότι αυτή η αντιπαράθεση ανάμεσα σε όλους τους αρχηγούς επαναλήφθηκε και στις εκλογές του 2009, είχαμε για πρώτη φορά μια δεύτερη αντιπαράθεση ανάμεσα στους κύριους διεκδικητές Καραμανλή και Παπανδρέου (τους νεότερους).

Σε αντίθεση, πάντως, με όσα λέγονται και γράφονται, τα στοιχεία τηλεθέασης συνιστούν ότι τα νεαρά άτομα ηλικίας 15-24 ετών ενδιαφέρονται λιγότερο για τα ντιμπέιτ και ενδεχομένως την πολιτική και τους πολιτικούς.