[Διαστάσεις] Η συνωμοσία του καλού

Ο ορισμός του «καλού ανθρώπου» δεν είναι δύσκολο να δοθεί. Είναι ένας άνθρωπος ηθικός, τίμιος, εργατικός, που φροντίζει την οικογένειά του και τους φίλους του και, αν μπορεί, προσφέρει κάτι και στους αδύναμους. Σε δύο τέτοιους ανθρώπους αναφέρθηκε χθες ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, στο τέλος της συγκινητικής του ομιλίας στο Στρασβούργο. «Ο πατέρας μου, που είναι άρρωστος, και η μητέρα μου, που πέθανε πριν από τρεις ημέρες, πάντα δούλευαν» είπε ο πρόεδρος της Κομισιόν. «Κι έτσι δουλεύω κι εγώ. Κι έτσι είμαι εδώ». Την ίδια ηθική, την ίδια καλοσύνη, επιδίωκε πάντα και ο Καρλ-Ούβε Κνάουσγκορντ, αλλά χωρίς επιτυχία, ίσως γιατί ο πατέρας του ήταν ένας μέθυσος και η μητέρα του μια μάλλον απόμακρη γυναίκα. «Το μόνο που ήθελα ήταν να είμαι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος» γράφει ο 47χρονος νορβηγός συγγραφέας στον δεύτερο τόμο της αυτοβιογραφίας του. «Ενας καλός, έντιμος, ευθύς άνθρωπος, που θα κοιτάζει τους άλλους στα μάτια και όλοι θα ξέρουν ότι μπορούν να τον εμπιστευτούν. Αλλά δεν ήρθαν έτσι τα πράγματα. Ημουν ένας λιποτάκτης κι έκανα άθλια πράγματα. Και τώρα λιποτάκτησα ξανά».

Ενα «καλό κόμμα», αντιστοίχως, θα πρέπει να είναι εκείνο που απαρτίζεται από έντιμους ανθρώπους, δίνει καθαρές μάχες, προτιμά τα έργα από τα λόγια και συμβάλλει στην καλή υγεία της πολιτικής ζωής. Από τα ελληνικά κόμματα, ο τίτλος αυτός πρέπει μάλλον να απονεμηθεί στο Ποτάμι, έστω και μόνο λόγω των λαμπρών προσωπικοτήτων οι οποίες καταλαμβάνουν την πρώτη και την τελευταία θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας που παρουσιάστηκε χθες: του πρώην Συνήγορου του Πολίτη και Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή Νικηφόρου Διαμαντούρου και του διακεκριμένου καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Νίκου Αλιβιζάτου. Γιατί λοιπόν το κόμμα αυτό μοιάζει να δυσκολεύεται στις δημοσκοπήσεις;

Η απάντηση πρέπει προφανώς να αναζητηθεί στο πεδίο της πολιτικής, και όχι της ηθικής. Αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα του Σταύρου Θεοδωράκη: επισήμανε την ανάγκη για μια «συνωμοσία του καλού», δεν πήρε όμως τις αναγκαίες πολιτικές πρωτοβουλίες για να την οργανώσει. Ισως επειδή μπέρδεψε το καλό με το καινούργιο. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά, η λιποταξία απαγορεύεται.