[Θεωρείο] Μη μαδάς τη μαργαρίτα

2 λεπτά
Ο Χάρι Τρούμαν περηφανευόταν ότι στην προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές του 1948 είχε σφίξει κάπου 500.000 χέρια και είχε καλύψει περισσότερα από 50.000 χιλιόμετρα. Το όφελος από αυτό το επίτευγμα, όμως, δεν μπορεί να συγκριθεί με το όφελος που αποκόμισε τέσσερα χρόνια αργότερα ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ πρωταγωνιστώντας σε 40 τηλεοπτικά σποτ 24 δευτερολέπτων το καθένα υπό τον γενικό τίτλο «Ο Αϊζενχάουερ απαντάει στην Αμερική». Κάπως έτσι γεννήθηκε η πολιτική διαφήμιση. Αλλά η πρώτη που έκανε τεράστια αίσθηση ήταν το «κοριτσάκι με τη μαργαρίτα» το 1964.
Στο σποτ βλέπουμε τη μικρή Μονίκ να μαδάει μια μαργαρίτα μετρώντας κάθε φύλλο που κόβει. Οταν φθάνει στο δέκα, το πλάνο παγώνει στο βλέμμα της και παράλληλα μια σκληρή φωνή αρχίζει να μετρά αντίστροφα. Το επόμενο πλάνο είναι το μανιτάρι μιας πυρηνικής έκρηξης. «Ή θα αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον ή θα πεθάνουμε» λέει ο Τζόνσον στο τέλος. Οταν ο ρεπουμπλικανός αντίπαλός σου έχει αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει πυρηνικά στον πόλεμο του Βιετνάμ, δεν χρειάζεσαι κάτι περισσότερο από αυτό για να κερδίσεις τις εκλογές. Ενδεχομένως να μη χρειαζόταν ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1985 όταν στην κεντρική προεκλογική του ομιλία ένα άλλο κοριτσάκι, η Αννούλα, του προσέφερε λουλούδια κι εκείνος το σήκωσε ψηλά στην αγκαλιά του για να αποδείξει ότι η πολιτική διαφήμιση μπορεί να δουλέψει και λάιβ.
Στα τριάντα χρόνια που έχουν περάσει από τότε έχουν παραχθεί δεκάδες προεκλογικά σποτ που επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική διαφήμιση αποτελεί μέθοδο πολιτικής επιβίωσης. Κι όπως στη ζωή, έτσι και στην πολιτική ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί για να επιβιώσει. Στον «μικρό Αλέξη ΙΙ», για παράδειγμα, ο Καμμένος ειρωνεύεται τον πολιτικό του σύμμαχο, ενώ ο Λαφαζάνης που ζητάει από τον οδηγό ταξί να τον πάει στο Νομισματοκοπείο τρολάρει τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι σαφές, το ένστικτο πολιτικής επιβίωσης είναι πανίσχυρο. Πράγμα που σημαίνει ότι τίποτε δεν αποκλείει σε ένα επόμενο, πιο μεταμοντέρνο σποτ ο Καμμένος να μαδάει τον ίδιο τον Αλέξη και ο Λαφαζάνης να προσγειώνεται στο Νομισματοκοπείο με πυρηνικό πύραυλο.













