[Αμφίσημα] Γκάνγκστερ

2 λεπτά
Τη δεκαετία του ’90 ομαδική προσπάθεια στο μπάσκετ σήμαινε τέσσερις παίκτες που έκαναν αυτό που τους έλεγε ο Νίκος Γκάλης.
Στην κάρτα του συστηνόταν ως έλληνας καλαθοσφαιριστής, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ένας γκάνγκστερ των παρκέ. Αλλωστε και η κάρτα τού πιο διάσημου γκάνγκστερ, του Αλ Καπόνε, ανέφερε ως επαγγελματική ιδιότητα «πωλητής επίπλων».
Ο Νίκος Γκάλης ήταν ο πρώτος σταρ του ελληνικού αθλητισμού, ο άνθρωπος που συνδύαζε το θέαμα με την ουσία. Ηταν ο αθλητής που έριξε τα σύνορα της λατρείας των φιλάθλων προς το πρόσωπό του.
Αξέχαστη παραμένει η εικόνα της μαυροφορεμένης γιαγιάς στο μικρό γήπεδο της Νήαρ Ηστ να παρακολουθεί μαγεμένη τον μεγάλο σταρ.
Η αξία ενός αθλητή μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής. Για να τον δούμε καλύτερα πρέπει να απομακρυνθούμε από κοντά του.
Η λάμψη του Γκάλη παραμένει το ίδιο εκτυφλωτική είκοσι ένα χρόνια μετά την αποχώρησή του από τα γήπεδα.
Ηταν ένας σοφός με κοντά παντελονάκια γιατί σε όλη την καριέρα του αρνήθηκε την υπερβολή, την επίδειξη και την υπεροψία.
Η στατιστική λέει πως ο Γάλλος Τόνι Πάρκερ έσπασε το ρεκόρ πόντων του Γκάνγκστερ
σε Ευρωμπάσκετ.
σε Ευρωμπάσκετ.
Προσέξτε: ο Πάρκερ έφτασε τους 1.046 πόντους σε 62 αγώνες, ενώ ο Γκάλης χρειάστηκε μόλις 33 αγώνες για να πετύχει 1.030 πόντους.
Είναι σαν να συγκρίνεις τον Πελέ με τον Νεϊμάρ.













