[Ενστάσεις] Ξεχαρβάλωμα

Μερικοί άνθρωποι έχουν την κακή συνήθεια να ακούνε κλασική μουσική και κατά τη διάρκεια των προεκλογικών περιόδων. Και στην Ελλάδα – ακόμα και αυτή τη μονοθεματική περίοδο, που όλα μοιάζουν να είναι ενορχηστρωμένα γύρω από το οικονομικό και το πολιτικό πρόβλημα.

Επειδή μάλιστα ο αποχωρήσας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας συνεχώς αναφέρει στα κυβερνητικά επιτεύγματά του το άνοιγμα της ΕΡΤ, στην οποία υπηρετούν μερικές χιλιάδες εργαζόμενοι, θα περίμενε κανείς ότι όση γκρίνια κι αν παράγουν οι πολιτικές ζώνες θα την ξεχνάγαμε στις ζώνες της μουσικής.

Αμ δε. Το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα, όσοι παρακολουθούμε Τρίτο Πρόγραμμα (και τον άλλο κάποτε καλό σταθμό της ΕΡΤ, τον Κόσμο, που πλέον δεν μεταδίδεται στην επαρχία) έχουμε χάσει και τις όποιες εκπομπές απευθύνονταν σε σύγχρονους απαιτητικούς ακροατές, με αναφορές στα γεγονότα της σημερινής επικαιρότητας. Αντ’ αυτών, ακούγονται εκπομπές-κονσέρβα, οι οποίες δεν είναι καν πρόσφατες: συνήθως μεταδίδονται προγράμματα που έχουν ηχογραφηθεί πριν από το 2000.

Λέγεται ότι αυτό δεν γίνεται λόγω λαγνείας προς τη ραδιοφωνική ιστορία, αλλά για να ξεσυνηθίσει ο ακροατής τις φωνές. Διότι στόχος είναι, όπως μαθαίνω, να μην ανανεωθούν εκπομπές με «ενοχλητικούς» που δεν προέρχονται από το βαθύ σύστημα του κρατισμού. Ηδη συμβάσεις στο Τρίτο δεν υπάρχουν, η πληρωμή παραγωγών μέσω εταιρείας παραγωγής, πρακτική των τελευταίων μηνών, εγκαταλείφθηκε, ο βασικός κορμός των συνεργατών ζει στην αβεβαιότητα και έχουν απομείνει μόνο οκτώ παραγωγοί με συμβάσεις αορίστου χρόνου οι οποίοι Κύριος οίδε τι θα κάνουν.

Τριτοκοσμικό Τρίτο Πρόγραμμα, λοιπόν. Υποτίθεται ότι, μεταξύ άλλων, η κρατική ραδιοτηλεόραση πρέπει να προσφέρει πολιτιστικό έργο στην ελληνική κοινωνία. Δεν θέλει να ξέρει ο προσωρινός διευθυντής της ΕΡΑ Γιώργος Γιουκάκης τις εκφράσεις που βγαίνουν από το έρκος των οδόντων όσων λατρεύουν την κλασική μουσική. Αλλά να είναι βέβαιος ότι εμπλουτίζοντας την ελληνική γλώσσα, όντως προσφέρουν στον νεοελληνικό πολιτισμό.