[Στίγμα] Μοναδική περίπτωση

Η χθεσινή ανακοίνωση 111 μελών της ΔΗΜΑΡ ότι αποχωρούν από το κόμμα, και ευκαιρίας δοθείσης καταγγέλλουν και τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, (διότι προφανώς είδαν το φως το αληθινό και θέλουν τώρα να στηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ), έχει ονοματεπώνυμο: λέγεται (μπαρμπα)Φώτης Κουβέλης και αποτελεί μια μοναδική περίπτωση στο πολιτικό σκηνικό.

Ο άνθρωπος αυτός που κάποτε ενθουσιαστήκαμε μαζί του, εκεί κατά το ’10, όταν διέσπασε τον ΣΥΡΙΖΑ για να φτιάξει το δικό του μαγαζί, το οποίο δεν θα ήταν ούτε σταλινικό ούτε αντιδημοκρατικό, είναι η περίπτωση που χαλαρά λες φέρτε αμέσως ειδικούς επιστήμονες να ασχοληθούν με την περίπτωσή του! Αλλιώς ό,τι έχετε πρόχειρο: μέντιουμ, καφετζούδες, χαρτομάντεις (κλασικής τράπουλας και ταρώ) να εξηγήσουν γιατί κάνει όσα κάνει και σε τι αποσκοπεί.

Προσωπικά δηλώνω πλήρη αδυναμία να τον ερμηνεύσω. Εχω ακούσει απίθανες εκδοχές – έως και ότι κάνει όσα κάνει συμβουλευόμενος συχνά μεγάλο οικονομικό παράγοντα, ο οποίος πότε είναι με τη ΝουΔού και πότε με τον ΣΥΡΙΖΑ, και αναλόγως «συμβουλεύει» τον «απίθανο κύριο Φώτη». Φυσικά δεν τα πιστεύω αυτά – αλίμονο.

Υπό την έννοια αυτή, ακτινογραφώ τις πράξεις του μπαρμπα-Φώτη, για να καταλήξω αβίαστα στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μοιραίο άνθρωπο: για το κόμμα του, για την Αριστερά, για τη χώρα!

Αναφέρω εν τάχει, για να αποκτήσει ο καθένας την απαιτούμενη εικόνα για τον άνθρωπο αυτό:

Το 2012 πήγαμε σε επαναληπτικές εκλογές τον Ιούνιο, διότι στις εκλογές της 6ης Μαΐου είχε αρνηθεί να μετάσχει σε κυβέρνηση με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ – παρότι, όπως λέγεται, του προσφέρθηκε ακόμη και η πρωθυπουργία. Αποτέλεσμα της στάσης του ήταν το 19% (ΝΔ), 17% (ΣΥΡΙΖΑ), 13% (ΠΑΣΟΚ) της αναμέτρησης του Μαΐου να γίνει στις εκλογές του Ιουνίου 29% (ΝΔ) – 27% (ΣΥΡΙΖΑ), έβαλε δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ σε τροχιά εξουσίας (και είδαμε τι ακολούθησε στο επτάμηνο της διακυβέρνησης της χώρας από το φαντεζί κόμμα Τσίπρα).

Ενα χρόνο μετά, τον Ιούνιο του 2013, αποχώρησε από την τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ, παρά το γεγονός ότι αρχικά δεν είχε προβάλει καμιά αντίδραση.

n Τον Αύγουστο του 2014 του προτάθηκε να είναι κοινός υποψήφιος ΝΔ – ΠΑΣΟΚ για το προεδρικό αξίωμα, αλλά είπε και πάλι «όχι» – οι κακές γλώσσες υποστηρίζουν ότι είχε διαβεβαιώσεις ότι θα τον πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ για το αξίωμα, στη Βουλή που θα προέκυπτε από τις νέες εκλογές.

Στις εκλογές του Ιανουαρίου του ’15 η ΔΗΜΑΡ σχεδόν εξαφανίστηκε, και ο ίδιος αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων να κινήσει τις διαδικασίες για την αλλαγή ηγεσίας. Εργάστηκε εντατικά στο παρασκήνιο να αναδείξει δικό του υποψήφιο (την πρώην βουλευτή Μ. Γιαννακάκη) για να εξακολουθήσει να ελέγχει το κόμμα, αλλά απέτυχε.

Στην τελευταία, προ εβδομάδος συνεδρίαση της ΚΕ εισηγήθηκε την αποχή του κόμματος από τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Λίγες ημέρες μετά, άλλαξε εντελώς στάση και εισηγήθηκε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ – αλλαγή που συνοδεύθηκε από φήμες ότι ετοιμαζόταν να ενταχθεί στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, για να γίνει αργότερα γνωστό ότι η αντίδραση στελεχών της Κουμουνδούρου τον «έκοψε» από τα ψηφοδέλτια.

Αυτός είναι ο «απίθανος κύριος Φώτης». Λένε ότι η ιστορία δεν γράφεται με «αν» και υποθέσεις αλλά με γεγονότα. Σύμφωνοι. Ομως κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι μπαρμπα-Φώτης έβαλε κανονικά το χεράκι του στη διαμόρφωσή της, ειδικά τα τελευταία τρία – τριάμισι χρόνια…

Στο μεταξύ, στενοχώρια έχει καταλάβει την αγαθή ψυχή μου και δεν με αφήνει να χαρώ το υπόλοιπο του καλοκαιριού, το οποίο ημερολογιακά αποτελεί παρελθόν, αλλά λόγω καύσωνος είναι εδώ παρόν. Πληροφορούμαι ότι το κεντροαριστερό μου, πλέον, αγόρι Αλέξης δεν είναι καθόλου καλά ψυχολογικά. Εχει περιπέσει σε έναν φαύλο κύκλο συναισθημάτων που έχουν να κάνουν, μου λένε, σχεδόν αποκλειστικά με το τρίτο και χειρότερο Μνημόνιο που μας φόρτωσε στις πλάτες.

– Είναι λιγομίλητος, έχει φύγει το χαμόγελο από τα χείλη του και γενικά δεν έχει καθόλου όρεξη, μου εκμυστηρεύθηκε ένας από τους ανθρώπους μου, που συνεργάζεται μαζί του και έχει την τύχη να τον βλέπει από κοντά…

– Του δείχνετε τίποτε μυστικά γκάλοπ; ρώτησα, με την προσοχή στραμμένη στο να μου προκύψει εμμέσως κάποια – σχετική με το εκλογικό αποτέλεσμα – πληροφορία.

– Καλά, τις κυλιόμενες τις βλέπει, δεν το συζητάω. Οχι δεν πρόκειται περί αυτού (την απέφυγε τη λακκούβα ο δικός μου)…

Και στο σημείο αυτό, άρχισε να μου εξηγεί ότι ο Αλέξης «δείχνει ενοχικός» για το Μνημόνιο και είναι σε φάση «πώς το έκανα εγώ αυτό το πράγμα, που είμαι αριστερός και μπορώ να καταλάβω τι επιπτώσεις θα υπάρξουν για τον σκληρά δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό».

– Σταμάτα, του φώναξα. Σταμάτα. Θα με πάρουν τα κλάματα…

Οτι είναι «λαϊκό παιδί» ο Τσίπρας, μας το είπε και ο Πανούσης (ο Γιάννης, όχι ο Τζιμάκος – πού είναι αυτή η ψυχή;) χθες στον Βήμα FM. Μας έδινε μια εξήγηση για το πώς την πάτησε και γοητεύθηκε το κεντροαριστερό αγόρι από τον «ουάου» Βαρουφάκη. Δεν άντεξα. «Και ο Χατζηχρήστος» του είπα, «σε μια ταινία, φτάνει από το Λιδωρίκι στην Αθήνα, πάει Ομόνοια, βλέπει αυτοκίνητα, μαγαζιά, γκόμενες, και τρελαίνεται. Αλλά γρήγορα καταλαβαίνει τι παίζει και ξεπερνάει την πρώτη εντύπωση».

Γέλασε ο εκ των ελαχίστων σοβαρών της προηγούμενης κυβέρνησης, χωρίς να κάνει σχόλιο. τι να πει ο άνθρωπος;

Το θέμα της χθεσινής ημέρας ήταν προφανώς η συνέντευξη της Προέδρου Ζωής στον Σκάι και τη δημοσιογράφο Κοσιώνη. Τηλεφώνησα στον φίλο μου τον Σταμάτη Μαλέλη (ένθερμο πλέον υποστηρικτή της συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ) να ρωτήσω το αυτονόητο:

– Τι συνέντευξη είναι αυτή, που η Πρόεδρος Ζωή απουσιάζει στη Νέα Υόρκη; Τη μαγνητοσκοπήσατε πριν φύγει;

– Α, θα είναι live, μου απάντησε.

Και μου εξήγησε ότι η Πρόεδρος Ζωή θα πήγαινε στον Σκάι κατευθείαν από το αεροδρόμιο με το που θα έφθανε από Νέα Υόρκη.

Το οποίον σημαίνει ότι κυριολεκτικά «πετάχτηκε» στη Νέα Υόρκη, αφού έφυγε Τρίτη, μίλησε στη Διάσκεψη των Προέδρων των Κοινοβουλίων και επέστρεψε χθες Πέμπτη Αθήνα, και μετά συνέντευξη. Ούτε jet lag ούτε τίποτε. Θηρίο!

Αποδεικνύεται επιπλέον ότι ο πρόεδρος Παναγιώτης (Λαφαζάνης) έχει ένα lethal weapon στα χέρια του…

Στο μεταξύ, δεν έχει τέλος το θρίλερ με την υποψηφιότητα του φίλου μου (μας δένουν τόσα…) Αλέξη «είμαι το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλου. Για να γίνει αντιληπτό τι συμβαίνει, θα πω απλώς ότι ο άνθρωπος είναι στην πρίζα 24ωρα τώρα, περιμένοντας την απόφαση του κόμματος.

Του τηλεφώνησα χθες – να μάθω πώς εξελίσσεται το πράγμα. Μόλις είχα πληροφορηθεί από μια πηγή ότι «κόβεται».

– Δεν ξέρω τίποτε, ειλικρινά, μου απάντησε. Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι η Επιτροπή βρίσκεται σε συνεχή συνεδρίαση. Χθες μίλησα και με τον πρόεδρο (τον πρόεδρο Αλέξη, εξηγώ) αλλά δεν μου ανέφερε κάτι. Περιμένω λοιπόν.

– Μέχρι πότε;

– Οχι πολύ, αν δεν μου πουν κάτι, το Σάββατο έχουμε Κεντρική Επιτροπή για να εγκριθούν τα ψηφοδέλτια. Θα δούμε.

Εγώ το μόνο που έχω να προσθέσω αναφορικά με το προσωπικό δράμα που αντιμετωπίζει ο φίλος μου, είναι ότι αν κοπεί, θα πρόκειται για μια πολιτική δίωξη – γιατί ψήφισε «παρών» στο Μνημόνιο και γιατί χαρακτήρισε «θατσερικές» τις επιλογές Τσίπρα. Θύμα του σταλινισμού θα είναι ο άνθρωπος…