[Θεωρείο] Οι Γκριμάλντι της διπλανής πόρτας

Το πιο ακριβό ιδιωτικό σχολείο στον κόσμο είναι το Institut Le Rosey – ή σκέτο Rosey για τους μυημένους. Βρίσκεται στην Ελβετία, στις βορειοδυτικές ακτές της λίμνης της Γενεύης, και στις εγκαταστάσεις του διαθέτει μεταξύ άλλων γήπεδα τένις και γκολφ, ιππικό όμιλο και ιστιοπλοϊκό κέντρο, σπα και σάουνες, αίθουσα συναυλιών και μια τεράστια βιβλιοθήκη. Από τις τάξεις του έχουν περάσει οι γόνοι διάφορων αριστοκρατικών οικογενειών της Ευρώπης – στη Wikipedia υπάρχει ειδικό λήμμα με τους πιο διάσημους μαθητές του, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο πρίγκιπας Ρενιέ του Μονακό. Δεν μπορεί να ξέρει κανείς πόσα πλήρωνε τότε η οικογένεια Γκριμάλντι για τη φοίτηση του μικρού Ρενιέ. Σήμερα, πάντως, τα ετήσια δίδακτρα ξεκινούν από 100.000 ευρώ.

Δεν είναι η περίπτωση της ελληνικής ιδιωτικής εκπαίδευσης. Η εγχώρια ελίτ έχει ασφαλώς τα δικά της Rosey, ενδεχομένως κάποιο από αυτά να παράγει και περισσότερους πολιτικούς απ’ όσους μπορεί να καταναλώσει το πολιτικό σύστημα. Τα δίδακτρά τους, πάντως, είναι υποπολλαπλάσια σε σχέση με πολλά ιδιωτικά σχολεία της Ευρώπης, ενώ οι υποδομές τους μπορούν να συγκριθούν με τις υποδομές δημόσιων σχολείων σε προηγμένα εκπαιδευτικά συστήματα όπως αυτό της Φινλανδίας. Κι έπειτα, ο μεγάλος όγκος των ιδιωτικών σχολείων δεν εκπαιδεύει καμία ελίτ. Στις αίθουσές τους φοιτούν οι μαθητές της διπλανής πόρτας και οι περισσότεροι από αυτούς για πρακτικούς λόγους. Δεν είναι Γκριμάλντι, αλλά οικογένειες που χρειάζονται το ιδιωτικό σχολείο για να κρατάει τα παιδιά τους λίγο παραπάνω, να τα βοηθάει στη σχολική μελέτη και να φροντίζει για τις εξωσχολικές τους δραστηριότητες, όπως είναι η κολύμβηση, ο χορός και οι ξένες γλώσσες.

Η τράμπα της επιβολής του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση με τη μείωση του ΦΠΑ στο βοδινό κρέας δείχνει ότι η απερχόμενη κυβέρνηση αγνοεί αυτή την πραγματικότητα. Ο δισταγμός που περιβάλλει την άρση του μέτρου μαρτυρά μια δυσανεξία απέναντι σε ό,τι μπορεί να θεωρηθεί καλύτερη εκπαίδευση από αυτή που παρέχει το κράτος. Και αποκαλύπτει τη στρεβλή αντίληψη ότι οι μικροί Ρενιέ των ελληνικών ιδιωτικών έχουν το προνόμιο να μην κάνουν μάθημα, αλλά να παίζουν γκολφ και μετά να χαλαρώνουν στο σπα.