[Στίγμα] Κληρονομικό χάρισμα

Χαίρετε και καλώς σας βρίσκω. Καλό φθινόπωρο εύχομαι και καλές κάλπες ωσαύτως, αν και μην πείτε, εγκαίρως είχα ενημερώσει, μετά βεβαιότητος δε, ότι το κεντροαριστερό (πλέον…) αγόρι Αλέξης θα πήγαινε στις εκλογές μέσα στον Σεπτέμβριο.  Και όχι να το παινευτώ και να περιαυτολογήσω σχετικά, αλλά μέχρι και πέντε δημοσιεύματα των αρχών του Ιουλίου μπορώ να επικαλεστώ, όπου το κληρονομικό χάρισμα που διαθέτω (εγώ και ο Νίκος Χορταρέας με το κομοδινί μαλλί και το αέρινο βάδισμα) με οδήγησαν στην ασφαλή, όπως εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται, πρόβλεψη περί εκλογών τον Σεπτέμβριο.

Και είναι αυτό το… χάρισμα που με παροτρύνει τώρα να προβλέψω πως ανεξάρτητα από το ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των εκλογών-express της 20ής Σεπτεμβρίου, οι πραγματικές εκλογές, αυτές που θα δώσουν οριστική λύση στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας (διότι τώρα αυτοδυναμία δεν βλέπω…) θα πραγματοποιηθούν το… ’16! Ιούνιο ή έστω Σεπτέμβριο.  

(Πρόκειται για – ένα ακόμα – μεγαλοφυές σχέδιο Τσίπρα με την κωδική ονομασία «Να τους ταράξουμε στις εκλογές, τους δανειστές!»)

Παγκόσμιο ρεκόρ κόστους

Αλλά επειδή έως τότε, ώς τις επόμενες εκλογές δηλαδή, μεσολαβούν οκτώ-εννιά μήνες στην καλύτερη, εισηγούμαι με βαθύ αίσθημα ευθύνης να ασχοληθούμε με τα της παρούσης εκλογικής αναμέτρησης για να δούμε με τι έχουμε να κάνουμε με αυτόν που προβάλλει ως φαβορί – τον ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή.

Θα είμαι όσο γίνεται πιο απλός διότι, ως γνωστόν, αποστρέφομαι τις δαιδαλώδεις αναλύσεις.

Λοιπόν, η κυβέρνηση του αξέχαστου ντουέτου Σαμαράς – Βενιζέλος, το αποκληθέν και ντουέτο «Αμποτ και Κοστέλο», επιζητούσε και δεν την επέτυχε μια συμφωνία  με τους δανειστές, επί ενός προγράμματος χρηματοδότησης τριετούς διάρκειας ύψους μεταξύ 23 και 28 δισ. ευρώ. Η διαπραγμάτευση απέτυχε, η κυβέρνηση εκείνη κατέρρευσε και ο σοφός (τι να λέμε τώρα…) λαός ανέδειξε στην εξουσία τον λατρεμένο ΣΥΡΙΖΑ, επικεφαλής του οποίου ήταν το (τότε) αριστερό αγόρι Αλέξης.

Εξι μήνες αργότερα το παλικάρι αυτό, και αφού είχε κερδίσει ένα δημοψήφισμα που κανένας δεν κατάλαβε γιατί το προκήρυξε και τι ακριβώς  ψηφίσαμε, κατέτεινε σε συμφωνία με τους δανειστές, επί προγράμματος τριετούς πάλι διάρκειας, αλλά ύψους 86 δισ.!

Με απλή αριθμητική αυτό σημαίνει ότι το κεντροαριστερό (πλέον) αγόρι Αλέξης επέτυχε  το μεγαλειώδες παγκοσμίως, να διευρύνει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας κατά 58 δισ. ευρώ – αποτέλεσμα της αξιοθαύμαστης επτάμηνης διακυβέρνησης την οποία άσκησε.

Αν υπολογίσει κανείς, «άρρωστος» όπως εγώ με αυτά, ότι ο Αλέξης και τα άλλα παιδιά (μην αναφέρω ονόματα τώρα, θα κουράσω) έμειναν στην εξουσία 213 ημέρες, καταλήγουμε  στο αβίαστο συμπέρασμα ότι μας ΚΟΣΤΙΖΑΝ (τα κεφαλαία αναγκαία) περί τα 250 εκατομμύρια ημερησίως.

Μιλάμε δηλαδή, για επιτυχία τεραστίων διαστάσεων, η οποία ασφαλώς θα καταχωρισθεί στο βιβλίο με τα ρεκόρ Γκίνες. Εκεί όπου καταγράφονται επιδόσεις του είδους, ποιος έχει τη μεγαλύτερη μύτη του κόσμου, ποιος τρώει έναν κάδο μακαρόνια στην καθισιά του και άλλα ηχηρά παρόμοια.

Αξιον απορίας

Τούτων δοθέντων εκτιμώ ότι δεν τίθεται καν ερώτημα για το ποιον δεν πρέπει να ψηφίσουμε στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Αμα σε επτά μήνες διευρύνεται  το έλλειμμα κατά το 1/3 του ετήσιου ΑΕΠ, τι χρειάζονται οι αναλύσεις;

Αυτό φυσικά σε τίποτε δεν μειώνει την τεράστια θλίψη που με κατακλύζει πληροφορούμενος το πλήθος των αποχωρήσεων από αυτό το φαντεζί κόμμα που είχαμε τη χαρά να γνωρίσουμε από κοντά (όσο ήταν στο 3% και 4%, ποιος ασχολιόταν μαζί του;).

Καταγγέλλω λοιπόν το γεγονός και μεταφέρω την αποκλειστική πληροφορία που μου έδωσε χθες το μεσημέρι ένας εκ των ex-συνεργατών πλέον του προέδρου Αλέξη ότι «υπάρχει σχέδιο της διαπλοκής για να αποδυναμωθεί ο Τσίπρας».

Συγκρατήθηκα να ρωτήσω, αν και ο ίδιος είναι ένα όψιμο υποχείριο αυτής της καταραμένης διαπλοκής.

Προτίμησα να εκφράσω την απορία μου «πώς γίνεται αυτό», για να λάβω την απάντηση: «Καλά, δεν είδες τα γραφεία των λαφαζανικών; Πού τα βρήκαν τα λεφτά, μου λες;».

Δεν του είπα, γιατί δεν ήξερα. Και πώς θα πω ένα πράγμα που δεν το γνωρίζω;

Σενάριο

Στο μεταξύ, με βαριά καρδιά διάβασα την επιστολή αποχώρησης ενός ακόμη από το περιβάλλον του Αλέξη – ονομάζεται Κόλλιας ο άνθρωπος αυτός, αγνώστων λοιπών στοιχείων, πλην ενός: ήταν ο λογογράφος του προέδρου!

Στην επιστολή του αναφέρει ότι παραιτείται «για όσα δεν έκανα, για όσα δεν είπα, για όσα δεν μπόρεσα να αποτρέψω» (άκου τώρα θράσος το άτομο, «δεν μπόρεσα να αποτρέψω»!), και γράφει κάτι απίθανα του είδους ότι επί έναν χρόνο λέει άκουγε «από πολιτικούς διακινητές» για ένα σενάριο περί της βίαιης ωρίμασης, της διαχείρισης και της κυβερνησιμότητας, αλλά δεν πίστευε ότι θα το έβλεπε να υλοποιείται. Και συνεχίζει στην επιστολή του: (Σενάριο) «διανθισμένο μάλιστα από απαράδεκτες και χυδαίες προσωπικές επιθέσεις, αδιανόητους χαρακτηρισμούς και συκοφαντίες εις βάρος συντρόφων και συντροφισσών που πορεύομαι μαζί τους δεκαετίες».

Δυστυχώς ο εν λόγω Κόλλιας (που κέρδισε με την επιστολή τα 15 λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούσαν) αποφεύγει επιμελώς να μας ενημερώσει γι’ αυτά τα υπέροχα που  συνέβαιναν πίσω από τις κουρτίνες του Μεγάρου Μαξίμου. Ποιος ας πούμε και εναντίον ποίου έκανε χυδαίες προσωπικές επιθέσεις, ποιος διακινούσε  αδιανόητες συκοφαντίες κ.λπ.

Τσ…τσ…τσ… μα γίνονταν αυτά επί «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνησης; Θα ξεράσω…

Η κάθαρση συνεχίζεται

Ενημερώνω πάντως ότι δεν χρειάζεται να ανησυχεί κανείς που ο εν λόγω λογογράφος αποχώρησε από το επιτελείο Τσίπρα. Υπάρχει ήδη άλλος, δημοσιογράφος το επάγγελμα, ο οποίος το πάλαι έκανε την ίδια δουλειά για τον πρόεδρο Γιώργο (Παπανδρέου). Για να αντιληφθούν και εκείνοι που δεν το έχουν καταλάβει ακόμη, ότι εκτός από τους φίλους του Ακη που αποκαθάρθηκαν στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ η οποία έχει εγκατασταθεί στην Κουμουνδούρου, πήγαν κι άλλοι…

Χαρτοπόλεμος

Στον δεύτερο κυβερνητικό εταίρο τώρα, το «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» κόμμα, δεν έχουν τέλος τα προβλήματα. Παρότι ο φίλος μου Τερένσιος Ταχύς, ο επονομαζόμενος και Τέρενς Κουίκ, με διαβεβαίωσε ότι όλα βαίνουν καλώς και κατ’ ευχήν (ο ίδιος μάλιστα θα είναι υποψήφιος Β’ Αθήνας ή Α’ Θεσσαλονίκης) και πως ο Σγουρίδης  φτιάχνει συνδυασμούς (ποιος να του το ‘λεγε του μακαρίτη του Ανδρέα, ο Σγουρίδης με τον Καμμένο!), εγώ άλλη αίσθηση έχω.

Το πρόβλημα με τον γνωστό caracteristique του θεάτρου και της μικρής οθόνης Παύλο Χαϊκάλη προκαλεί ισχυρούς πονοκεφάλους και έντονο εκνευρισμό στον πρόεδρο Πάνο (τόσο που δεν μπορεί να απολαύσει το νεότευκτο σκάφος του ονόματι «Joules» – ούτε μια βόλτα ώς τις αγαπημένες του Φλέβες – γεγονός που θεωρώ τραγικό).

Ο Τερένσιος μου είπε ότι ο πρόεδρος περιμένει (από τον Χαϊκάλη) να του φέρει τα χαρτιά. «Ποια χαρτιά;» ρώτησα. «Της εταιρείας. Καταστατικό, πραγματικό ιδιοκτήτη, συμβόλαια».

Ο ίδιος ο Χαϊκάλης με τον οποίο συνομίλησα με ενημέρωσε πως σήμερα θα προσέλθει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής (τι Επιτροπή είναι αυτή, αφού η Βουλή έχει διαλυθεί, δεν μπορώ να καταλάβω) «για να δώσει εξηγήσεις σε ό,τι ερωτηθεί».

– Και μετά;

Της Επιτροπής προεδρεύει η κυρία Δέσποινα Χαραλαμπίδου, ενημερώνω απλώς. Του κόμματος Λαφαζάνη…