[Διαστάσεις] Στις ελληνικές καλένδες

Ισως να είναι η πιο βαρετή είδηση του καλοκαιριού: το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να συνεργαστεί με τη μισή ΔΗΜΑΡ, η άλλη μισή στον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται, ενώ το κόμμα που ίδρυσε ο Γιώργος Παπανδρέου και κανείς δεν θυμάται το όνομά του θα έχει αυτόνομη παρουσία στις κάλπες. Είναι αλήθεια ότι η συγκρότηση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ίσως να χαρίσει στο ΠΑΣΟΚ τις ψήφους που χρειάζεται για να εξασφαλίσει την είσοδό του στη Βουλή. Δεν έχει όμως καμιά σχέση με τη χιλιοδιαφημισμένη ενότητα της ταλαίπωρης Κεντροαριστεράς. Το εγχείρημα αυτό, που συζητήθηκε στα σοβαρά για τελευταία φορά με αφορμή την πρωτοβουλία των «58», παραπέμπεται για άλλη μια φορά στις ελληνικές καλένδες.

Το συμπέρασμα είναι εύκολο: κάτι που δεν προχωράει προφανώς δεν είναι αναγκαίο. Αν ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας εξακολουθεί να είναι χίλια κομμάτια, αυτό σημαίνει ότι οι αρχηγισμοί παραμένουν ισχυρότεροι από τις κοινές αξίες. Ετσι κι αλλιώς, η διάκριση μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς ενδιαφέρει όλο και λιγότερους. Πολλοί φίλοι που ψήφιζαν μια ζωή αριστερά ή κεντροαριστερά κόμματα θα το ρίξουν αυτήν τη φορά χωρίς ενοχές στον Μεϊμαράκη. Οχι στο Ποτάμι, που διατηρεί σκοπίμως μια ιδεολογική ασάφεια με αποτέλεσμα η εκλογική του βάση να αλλάζει σε κάθε αναμέτρηση κατά 40%-50%, αλλά στον Μεϊμαράκη. Πρωτίστως, βέβαια, για να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και επειδή οι περιπέτειες της Αριστεράς τούς έχουν κουράσει.

Κι όμως, η προσφυγική κρίση έχει αναδείξει με δραματικό τρόπο τις θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα στους δύο αυτούς χώρους. Για να το πούμε σχηματικά, ο εγωισμός είναι «δεξιός» όρος, ενώ η αλληλεγγύη «αριστερός». Σήμερα κυριαρχεί ο πρώτος, όχι μόνο επειδή η Κεντροδεξιά έχει το πάνω χέρι, αλλά και επειδή η Κεντροαριστερά φοβάται να διεκδικήσει τη δική της ιδεολογική κληρονομιά. Για να αντιμετωπιστεί όμως αποτελεσματικά το πρόβλημα της μετανάστευσης, η προσέγγιση δεν μπορεί παρά να είναι «αριστερή». Η Μέρκελ το κατάλαβε και κατάργησε το Δουβλίνο ΙΙ.

Υστερόγραφο, και για να μην ξεχνιόμαστε: η Νέα Δημοκρατία καταψήφισε τον περασμένο Ιούνιο το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Ηταν βέβαια ακόμη αρχηγός της ο Σαμαράς.