[Αμφίσημα] Το παιδί του λαού

Χαρακτήρας σφυρηλατημένος στις παρυφές της κοινωνίας, μοιάζει να έχει ξεπεταχτεί από την ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη «Οι άσσοι του γηπέδου». Ταλαντούχος ποδοσφαιριστής που πορεύεται με τα νάματα της λαϊκής κουλτούρας, ματώνει τη φανέλα, γίνεται ήρωας των φιλάθλων πριν πέσει θύμα σκευωρίας των ηγητόρων.

Η εικόνα του Γιώργου Καραγκούνη είναι ταυτισμένη με αυτήν του γνήσιου λαϊκού ήρωα που παλεύει για την επιβίωσή του, είτε μέσα σε ένα περιχαρακωμένο πράσινο χαλί είτε στις αίθουσες της εξουσίας.

«Οι κύριοι όλοι αυτοί με πρώτο τον κ. Γκιρτζίκη με βρήκαν στην ομοσπονδία, δεν τους βρήκα εγώ». Πράγματι, ο εκ του Πύργου ορμώμενος Γιώργος Καραγκούνης ανέκαθεν θεωρούσε την εθνική ομάδα και κατ’ επέκταση την ομοσπονδία σπίτι του. Οι 139 διεθνείς συμμετοχές του μαρτυρούν, αν μη τι άλλο, μια άριστη σχέση με τη Γαλανόλευκη που ξεπερνούσε τα όποια αγωνιστικά μικροπροβλήματα τα οποία θα μπορούσαν προ πολλού να του είχαν κλείσει την πόρτα της εθνικής ομάδας. Με τόσες συμμετοχές ο λαοπρόβλητος, ελέω Παναθηναϊκού, Γιώργος Καραγκούνης απέκτησε βέβαια άλλη οικειότητα με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να τον διδάξει για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί. Δικαιολογείται πάντως, αν και είναι γνωστό πως ο στοχασμός δεν είναι άνθος που μπορεί να βλαστήσει στις ποδοσφαιρικές αλάνες ή στους αγωνιστικούς χώρους μεγάλων σταδίων.