Ο Κάλχας του Τύπου

Η διατριβή του κατέστησε τον Γκάλοπ διασημότητα στη δεκαετία του 1930. Η διαφημιστική εταιρεία Young & Rubicam τον διόρισε διευθυντή έρευνας το 1932. Κατά την παγκόσμια οικονομική ύφεση, ο Γκάλοπ εφάρμοζε καινοτόμους μετρήσεις στο μάρκετινγκ και γρήγορα κατόρθωσε να αλλάξει τις αντιλήψεις και τις μεθόδους στον διαφημιστικό χώρο, κυρίως στον Τύπο. Στα τέλη του 19ου αιώνα, υπήρχαν εφημερίδες για κάθε «κοινωνική τάξη, αίρεση, και πολιτική ομάδα» έγραφε ο Γκάλοπ. Η δημοσιογραφία εκείνη την εποχή ήταν εύκολη υπόθεση. Ο συγγραφέας ενός κειμένου ήταν παράλληλα μέλος του ακροατηρίου του, μπορούσε να εμπιστευτεί πως οτιδήποτε ενδιέφερε τον ίδιον θα είχε το ανάλογο ενδιαφέρον για τους αναγνώστες του. Αλλά οι εφημερίδες έγιναν μεγαλύτερες, απέκτησαν εμβέλεια και οι δημοσιογράφοι άρχισαν ξαφνικά να γράφουν για τεράστιο σε όγκο αναγνωστικό κοινό που περιλαμβανόταν σε κάθε τάξη, αίρεση και σε πολιτικές ομάδες. Ξαφνικά, οι δημοσιογράφοι έγραφαν για ανθρώπους που δεν γνώριζαν καθόλου. Ο Γκάλοπ θεωρούσε τις εφημερίδες μονομάχους στην αρένα της προσοχής. Ομως ο ανταγωνισμός των εφημερίδων δεν προερχόταν από άλλες εφημερίδες, αλλά από την προσπάθεια να προσελκύσουν την προσοχή ενός πιθανού αναγνώστη τους.

«Μια εφημερίδα που δεν διαβάζεται είναι άχρηστη από διαφημιστική άποψη και μια εφημερίδα χωρίς διαφήμιση δεν είναι σε θέση να επιβιώσει», συνήθιζε να λέει. Στην πράξη θεωρούσε όλα τα άλλα μέσα ανταγωνιστές της εφημερίδας. Το πιο προφητικό συμπέρασμα του Γκάλοπ ήταν ότι οι διαφημίσεις που έμοιαζαν με άρθρα ειδήσεων αποτελούσαν το πιο επιτυχημένο είδος διαφήμισης.