[Αριστερά της Εδέμ] Αριστεροί θυρωροί

Το νέο επεισόδιο στο σίριαλ «Διάσπαση ΣΥΡΙΖΑ» είναι η κινητικότητα της τάσης των 53.  Παραιτήσεις Τάσου Κορωνάκη, Γιάννη Αλμπάνη. Η απόφαση της βουλευτίνας Λάρισας Ηρώς Διώτη να μην περιληφθεί ξανά στις εκλογικές λίστες. Το ερωτηματικό με Τσακαλώτο και Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Ολα μαζί μοιάζουν οι πρώτες ρηγματώσεις στη φίλα προσκείμενη στον Τσίπρα τάση. 
Για την ακρίβεια, το εδώ ρεπορτάζ λέει πως έχουμε κάτι σαν τριχοτόμηση: μια τάση των 53 θέλει να πάει σπίτι της. Μια άλλη να κάτσει να το παλέψει. Και μια άλλη να φύγει. Στη γεωγραφία του ΣΥΡΙΖΑ οι 53 δεν είναι Αριστερό Ρεύμα ή Πλατφόρμα. Το διαζύγιο Τσίπρα – Λαφαζάνη, για παράδειγμα, ήταν λίγο – πολύ αναμενόμενο. Δυο ξένοι στο ίδιο σπίτι αργά ή γρήγορα χωρίζουν. Οι 53 όμως δεν είναι ακριβώς ξένοι με τον Τσίπρα. Για την ακρίβεια είναι το «σπίτι του». Οι παλιοί του σύντροφοι. Kάποιοι από αυτούς και ηλικιακά. Ενωτικοί μέχρι τέλους, μοιάζει να γεφυρώνουν και τις πιο διαφορετικές ανθρωπογεωγραφίες του ΣΥΡΙΖΑ. Κινηματικοί, συστημικοί και με εμπειρία συλλογικής ζωής, είναι ο κρίσιμος κρίκος μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και «κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ». Δεν έχουν την κλειστοφοβία ή τον σοβιετικό φετιχισμό της άλλοτε Πλατφόρμας. Σε αυτούς εξάλλου στοιχίζονται στελέχη όπως ο Τσακαλώτος και ο Σακελλαρίδης. Οι πιο κακοί τούς λένε «κράμα θυρωρών του Κατσιφάρα και Εξαρχείων». Το σίγουρο είναι πως αποτελούν την πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ. Και σήμερα μοιάζουν εγκλωβισμένοι μεταξύ της αριστερής κυβερνητικής παρένθεσης ή της επίπονης εφαρμογής του νέου προγράμματος. 

Η πολιτική μελαγχολία των 53 δεν έχει σχέση με τον στέρεο θυμό της ομάδας Λαφαζάνη. Δεν έχει καν σχέση με τους ηγεμονισμούς της Ζωής ή με τα tour του σταρ Βαρουφάκη που μοιάζει μόνιμα αισιόδοξος. Για την ακρίβεια, οι νέες αντιφάσεις του κόμματος αντανακλώνται εδώ. Και η παραπομπή του συνεδρίου για μετά τις εκλογές, αποστερεί ένα δυνατό όπλο της τάσης των 53. Αυτό της ζύμωσης και της ιδεολογικής διαπάλης. Η προεδρική ομάδα πάλι, αν ενισχυθούν οι φυγόκεντρες στους 53, θα έχει ένα επιπλέον πρόβλημα. Δεν είναι μόνον η οργανωτική εμπειρία και η θητεία σε μάχες που οι τελευταίοι έχουν. Θα είναι και κάτι ακόμη. Αν ο Τσίπρας βάζει ως επίδικο την ενίσχυση του «κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ», οφείλει να τον περιγράψει. Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ των νέων κοινωνικών στρωμάτων όπου στρατεύθηκαν εδώ και λίγο καιρό; Είναι το τμήμα εκείνο του κόμματος που διατηρούσε ώσμωση με το πεζοδρόμιο; Ή μήπως είναι η νέα κρίσιμη εκλογική μάζα που θα μετακινηθεί εδώ με στόχο μια οικονομική σταθερότητα; Ιδωμεν.