[Επι σκηνής] Οι 24 ώρες που τάραξαν τη Βουλή

Ξημερώματα 14ης Αύγουστου και η Βουλή μοιάζει με πελώριο κατάστρωμα πλοίου. Προορισμός δεν είναι κάποιο νησί των Κυκλάδων, αλλά η ψήφιση του τρίτου Μνημονίου, το οποίο χάρη στις καθοριστικές παρεμβάσεις της Προέδρου της Βουλής έμελλε να μείνει αξέχαστο, πριν καλά καλά εφαρμοστεί, σε όλους παροικούντες τη Βουλή (συνεδρίαση των αρμόδιων επιτροπών – Διάσκεψη των Προέδρων – Ολομέλεια: 24 ώρες σερί).

Εκτός από τους βουλευτές που εντόπισε ο φωτογραφικός φακός να κλείνουν τα μάτια – από την εξάντληση – εντός της Ολομέλειας, η κατάσταση ήταν ακόμα χειρότερη εκτός αυτής. Πολλά ήταν τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας από όλα τα κόμματα που προσπάθησαν να ξεκουραστούν για λίγο στους άβολους καναπέδες του Εντευκτηρίου ή στα γραφεία των κομμάτων τους. Η κούραση ήταν έκδηλη στα πρόσωπα όλων – ακόμα και των πολιτικών αρχηγών και του Πρωθυπουργού, ο οποίος ανέβηκε στο βήμα περίπου στις 9 το πρωί. Το βάρος για τον Αλέξη Τσίπρα δεν προερχόταν μόνο από το ξενύχτι, αλλά και από τη διασπαστική εικόνα που εμφάνισε το κόμμα του σε αυτή τη μαραθώνια συνεδρίαση. Είχε προηγηθεί άλλωστε και η υπογραφή του πρώην υπουργού Περιβάλλοντος και Παραγωγικής Ανασυγκρότησης στο κάλεσμα για σύσταση κινήματος αντιμνημονιακού αγώνα που φόρτισε ακόμα περισσότερο το ήδη τεταμένο κλίμα. Ενδεικτική άλλωστε – και καθόλου τυχαία – ήταν η απάντηση του Παναγιώτη Λαφαζάνη σε δημοσιογράφους με αφορμή το σημείωμα του Μεγάρου Μαξίμου, στο οποίο υπογραμμιζόταν ότι και η επιστροφή στη δραχμή χρειάζεται άλλου είδους Μνημόνιο. «Κύριε Λαφαζάνη πάμε σε πόλεμο στον ΣΥΡΙΖΑ;» ρωτήθηκε, για να απαντήσει σχεδόν απηυδισμένος «σάμπως είχαμε και ποτέ ειρήνη!».

Το σύννεφο του διχασμού που σκέπασε την Κουμουνδούρου αποτυπώθηκε επίσημα στην κάλπη. Είχε διαφανεί από νωρίς όμως, επηρεάζοντας ιδιαιτέρως την ψυχολογία των βουλευτών καθ’ όλη την 24ωρη παραμονή τους στο Κοινοβούλιο. «Τέτοιες στιγμές σκέφτομαι πως θα ήταν πολύ καλύτερο να ανήκω στο ΚΚΕ» έλεγε με εξομολογητική διάθεση και θλίψη υψηλόβαθμο κοινοβουλευτικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ – κυρίως γιατί το κόμμα του Περισσού διαχρονικά έχει μείνει αμετακίνητο στις θέσεις του.

Ηταν αυτή η συνεδρίαση το φινάλε αυτής της Βουλής; Και μήπως η ψήφος εμπιστοσύνης θα είναι εκείνη που απλώς θα ανοίξει την πόρτα για τις εκλογές; Ενδεχομένως. Αργά ή γρήγορα άλλωστε, όλοι οι δρόμοι θα οδηγούν στις κάλπες. Σε κάθε περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ όπως τον γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια έκανε την τελευταία του εμφάνιση. Αντίθετα, ως πρόβα τζενεράλε θα πρέπει να θεωρηθεί η στάση των βουλευτών της Αριστερής Πλατφόρμας κι άλλων αντιδρώντων φιλικά προσκείμενων σε αυτήν – με τον Αλέξη Τσίπρα όμως να μην έχει πει ακόμα την τελευταία του λέξη και να κρατάει ακόμα κρυμμένο έναν άσο στο μανίκι.