[Ενστάσεις] Η αρχαιολογία ως βεντέτα

Το τελευταίο διάστημα της διακυβέρνησης από τους «σαμαροβενιζέλους» είχε ανάψει και μια ζωηρή συζήτηση για τη χρονολόγηση του ταφικού συμπλέγματος της Αμφίπολης. Συζήτηση που, αντί να γίνεται σε βήματα συνεδρίων ή σε ειδικά περιοδικά, γινόταν «στον αέρα» των ΜΜΕ, εν θερμώ, περισσότερο με ιδεολογικούς παρά με επιστημονικούς όρους.

Για ποιον λόγο νοιάστηκαν τόσο πολύ τα ΜΜΕ για την ανασκαφή; Τα υποκίνησε η ιδεολογία; Οχι υποχρεωτικά. «Η περιέργεια του κοινού μπορεί να εξηγείται με την ανάγκη συμμετοχής σε ένα μυστήριο που αποκαλύπτεται, ένα work in progress υπό το φως της δημοσιότητας», σημείωνα σε αυτήν τη στήλη στις 8/10/2014.

Αλλά, προφανώς, το μιντιακό ενδιαφέρον σε εποχές που επέτρεπαν και άλλες συζητήσεις εκτός της κατάστασης της οικονομίας, της πολιτικής διαχείρισής της και της απειλής ή μη ενός Grexit, είχε και ιδεολογικά, εθνικιστικά μάλιστα χαρακτηριστικά. Υποτίθεται ότι ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς αν αποδεικνυόταν ότι ο τάφος ήταν του 4ου π.Χ. αιώνα, με βάση μια εργαλειακή αντίληψη της αρχαιολογίας, θα δικαιωνόταν στις επιλογές του ως προς το μακεδονικό ζήτημα και αναδρομικά για την πολιτική του σε σχέση με τη γειτονική χώρα που αποκαλούμε ΠΓΔΜ. Ενώ αν, όπως υποστήριζαν άλλες αρχαιολόγοι (οι κύριες εμπλεκόμενες ήσαν γυναίκες), η ανασκαφή χρονολογούνταν μεταγενέστερα, θα έχανε την ιστορική σημασία της, δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί δηλαδή ως ιδεολογικό εργαλείο εθνικιστικών πολιτικών. Στην πραγματικότητα, η θέση εκείνη ήταν ιδεολογικοποιημένη από την ανάποδη. Και εκφράστηκε ξανά προχθές την Κυριακή με ένα βασικό πρωτοσέλιδο στην κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που τώρα τα αντισαμαρικά επιχειρήματα είναι τα επιχειρήματα της κυβέρνησης Τσίπρα. Η αρχαιολογία ως βεντέτα.

Αχρηστη βεντέτα, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ιδεολογικά κινείται στην πεπατημένη του ίδιου πάντα εθνοκεντρισμού, της «εθνικής ιδεολογίας», όμοια αγοραφοβικής και σήμερα όπως και χθες. Και όχι μόνο επειδή συγκυβερνούν οι ΑΝΕΛ.